۶۱٬۱۸۹
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' عبد ' به ' عبد') |
|||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
[[بن شريفه، محمد]] (گردآورنده) | [[بن شريفه، محمد]] (گردآورنده) | ||
[[خياطي، محمادي بن | [[خياطي، محمادي بن عبدالسلام]] (محقق) | ||
[[تجاعي، ابراهيم بن عمر]] (نويسنده) | [[تجاعي، ابراهيم بن عمر]] (نويسنده) | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
}} | }} | ||
'''تراث أبيالحسن الحرالي المراكشي في التفسير'''، مجموعهای از آثار [[حرالي، علي بن احمد|ابوالحسن علی بن احمد حرالی]] است که توسط محمد بن شریفه گردآوری و توسط قلم [[خياطي، محمادي بن | '''تراث أبيالحسن الحرالي المراكشي في التفسير'''، مجموعهای از آثار [[حرالي، علي بن احمد|ابوالحسن علی بن احمد حرالی]] است که توسط محمد بن شریفه گردآوری و توسط قلم [[خياطي، محمادي بن عبدالسلام|محمادی بن عبدالسلام خیاطی]]، تحقیق شده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۷۸: | خط ۷۸: | ||
# حرف امر؛ که صلاح آخرت، بهواسطه امتثال آن به دست میآید. اصل این دو حرف، در انجیل بوده و اتمام و اکمال آن در قرآن است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان، ص58]</ref>. | # حرف امر؛ که صلاح آخرت، بهواسطه امتثال آن به دست میآید. اصل این دو حرف، در انجیل بوده و اتمام و اکمال آن در قرآن است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان، ص58]</ref>. | ||
پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح دین میباشند که اولی «حرف محکم» میباشد؛ یعنی آن حرفی که خطاب پروردگار در آن برای | پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح دین میباشند که اولی «حرف محکم» میباشد؛ یعنی آن حرفی که خطاب پروردگار در آن برای عبداز جهت احوال قلب و اخلاق نفس و اعمال بدنش، روشن است. دیگری، «حرف متشابه» است که بهواسطه قصور عقل از ادراک آن، برای عبد، خطاب در آن روشن نیست<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان]</ref>. | ||
به اعتقاد نویسنده، اصل این شش حرف در کتب آسمانی پیشین، موجود بوده اما اکمال و اتمام آن، در قرآن کریم اتفاق افتاده است و تنها حرف هفتم که حرف «حمد» میباشد، مختص به حضرت محمد(ص) و کتاب اوست. این حرف، حرفی است که در «فاتحة الكتاب» و «أم القرآن» آمده و خداوند با آن کتاب خویش را آغاز نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/59 ر.ک: همان، ص59]</ref>. | به اعتقاد نویسنده، اصل این شش حرف در کتب آسمانی پیشین، موجود بوده اما اکمال و اتمام آن، در قرآن کریم اتفاق افتاده است و تنها حرف هفتم که حرف «حمد» میباشد، مختص به حضرت محمد(ص) و کتاب اوست. این حرف، حرفی است که در «فاتحة الكتاب» و «أم القرآن» آمده و خداوند با آن کتاب خویش را آغاز نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/59 ر.ک: همان، ص59]</ref>. | ||
ویرایش