تراث أبي‌الحسن الحرالي المراكشي في التفسير: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' عبد ' به ' عبد'
جز (جایگزینی متن - ' عبد ' به ' عبد')
خط ۱۶: خط ۱۶:
[[بن شريفه، محمد]] (گردآورنده)
[[بن شريفه، محمد]] (گردآورنده)


[[خياطي، محمادي بن عبد السلام]] (محقق)
[[خياطي، محمادي بن عبدالسلام]] (محقق)


[[تجاعي، ابراهيم بن عمر]] (نويسنده)
[[تجاعي، ابراهيم بن عمر]] (نويسنده)
خط ۴۰: خط ۴۰:
}}  
}}  


'''تراث أبي‎الحسن الحرالي المراكشي في التفسير'''، مجموعه‎ای از آثار [[حرالي، علي بن احمد|ابوالحسن علی بن احمد حرالی]] است که توسط محمد بن شریفه گردآوری و توسط قلم [[خياطي، محمادي بن عبد السلام|محمادی بن عبدالسلام خیاطی]]، تحقیق شده است.
'''تراث أبي‎الحسن الحرالي المراكشي في التفسير'''، مجموعه‎ای از آثار [[حرالي، علي بن احمد|ابوالحسن علی بن احمد حرالی]] است که توسط محمد بن شریفه گردآوری و توسط قلم [[خياطي، محمادي بن عبدالسلام|محمادی بن عبدالسلام خیاطی]]، تحقیق شده است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۷۸: خط ۷۸:
# حرف امر؛ که صلاح آخرت، به‎واسطه امتثال آن به دست می‎آید. اصل این دو حرف، در انجیل بوده و اتمام و اکمال آن در قرآن است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان، ص58]</ref>.
# حرف امر؛ که صلاح آخرت، به‎واسطه امتثال آن به دست می‎آید. اصل این دو حرف، در انجیل بوده و اتمام و اکمال آن در قرآن است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان، ص58]</ref>.


پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح دین می‎باشند که اولی «حرف محکم» می‎باشد؛ یعنی آن حرفی که خطاب پروردگار در آن برای عبد از جهت احوال قلب و اخلاق نفس و اعمال بدنش، روشن است. دیگری، «حرف متشابه» است که به‎واسطه قصور عقل از ادراک آن، برای عبد، خطاب در آن روشن نیست<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان]</ref>.
پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح دین می‎باشند که اولی «حرف محکم» می‎باشد؛ یعنی آن حرفی که خطاب پروردگار در آن برای عبداز جهت احوال قلب و اخلاق نفس و اعمال بدنش، روشن است. دیگری، «حرف متشابه» است که به‎واسطه قصور عقل از ادراک آن، برای عبد، خطاب در آن روشن نیست<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان]</ref>.


به اعتقاد نویسنده، اصل این شش حرف در کتب آسمانی پیشین، موجود بوده اما اکمال و اتمام آن، در قرآن کریم اتفاق افتاده است و تنها حرف هفتم که حرف «حمد» می‎باشد، مختص به حضرت محمد(ص) و کتاب اوست. این حرف، حرفی است که در «فاتحة الكتاب» و «أم القرآن» آمده و خداوند با آن کتاب خویش را آغاز نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/59 ر.ک: همان، ص59]</ref>.
به اعتقاد نویسنده، اصل این شش حرف در کتب آسمانی پیشین، موجود بوده اما اکمال و اتمام آن، در قرآن کریم اتفاق افتاده است و تنها حرف هفتم که حرف «حمد» می‎باشد، مختص به حضرت محمد(ص) و کتاب اوست. این حرف، حرفی است که در «فاتحة الكتاب» و «أم القرآن» آمده و خداوند با آن کتاب خویش را آغاز نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/59 ر.ک: همان، ص59]</ref>.
۶۱٬۱۸۹

ویرایش