بکری، عبدالرحمن بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ابوالقاسم عبدالرحمن بن محمد بن عبدالله البکری الصقلی، ملقب به عمادالدین''' (متوفای حدود ۳۸۰ق)، فقیه مالکی، عارف و نویسنده برجسته قرن چهارم هجری بود. او که در قیروان اقامت گزید، با سفر به مشرق و دیدار با مشایخ بزرگ، در هر دو حوزه فقه و تصوف به درجه والایی نائل آمد. کتاب «الأنوار فی علم الأسرار» او از مهم‌ترین آثار در زمینه عرفان نظری و عملی به شمار می‌رود که در آن قواعد تصوف را بر پایه کتاب و سنت استوار ساخت. وی به دلیل اعتقاد به کرامات اولیا و رویت خداوند در بیداری، با انتقادات ابن ابی‌زید قیروانی روبرو شد، اما علمای معاصر و بعدی از جمله قاضی باقلانی از او حمایت کردند.

نام کامل او ابوالقاسم عبدالرحمن بن محمد بن عبدالله البکری الصقلی است.<ref name="زرکلی">[https://noorlib.ir/book/view/2846?volumeNumber=3&pageNumber=325 زرکلی، خیرالدین، الأعلام، ج3، ص325]</ref> نسبت «الصقلی» به جزیره صقلیه (سیسیل) بازمی‌گردد و «القیروانی» نیز نشان‌دهنده اقامت او در قیروان است.<ref name="محفوظ">[https://noorlib.ir/book/view/2846?volumeNumber=3&pageNumber=325 محفوظ، محمد، تراجم المؤلفین التونسیین، ج1، ص114-116]</ref>