من وافقت کنیته کنیة زوجه من الصحابة: تفاوت میان نسخهها
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR82096J1.jpg | عنوان = من وافقت کنیته کنیة زوجه من الصحابة | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = ابن حیویه، محمد بن عبدالله (نويسنده) سلمان، مشهور حسن (مصحح) |زبان | زبان = عربی | کد کنگره = /الف2م8 28/6 BP...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''من وافقت كنيته كنية زوجه من الصحابة'''، از آثار محدّث، قاضی و فقیه شافعی قرن چهارم هجری قمری، [[ابن حیویه، محمد بن | '''من وافقت كنيته كنية زوجه من الصحابة'''، از آثار محدّث، قاضی و فقیه شافعی قرن چهارم هجری قمری، [[ابن حیویه، محمد بن عبدالله|ابوالحسن محمد بن عبدالله بن زکریا بن حَیوَیه نیشابوری مصری]] (273-366ق)، پژوهشی است که به معرفی اصحابی میپردازد که کنیه آنها با کنیه همسرانشان موافق است. پژوهشگر معاصر، [[سلمان، مشهور حسن| مشهور حسن محمود سلمان]]، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده و تعلیقاتی را بر آن افزوده است. | ||
==هدف و روش== | ==هدف و روش== | ||
* [[ابن حیویه، محمد بن | * [[ابن حیویه، محمد بن عبدالله|ابن حیویه]]، تأکید کرده است: این، کتابی است که در آن جمعی از مردان صحابه پیامبر(ص) را یاد میکنیم که کنیهای همانند کنیه همسرانشان داشتند و البته برخی از این بانوان هم جزو اصحاب بودند و برخی نبودند؛ برخی در عقد نکاح خود تا پایان ماندند و برخی طلاق گرفتند و برخی در روایات خودشان نامشان آمده و برخی در روایات دیگر یاد شدهاند و آنچه ما از احوال آنان ذکر کردهایم، در حدیثی که درباره آنها آوردهایم، موجود است<ref>ر.ک: مقدمه نویسنده، ص37-38</ref>. | ||
* [[سلمان، مشهور حسن| مشهور حسن محمود سلمان]]، گوید: تنوع آثار در زمینه کنیهها و اسامی که در ابتدای علم رجال پدیدار شد، نشان میدهد که مشکل ضبط اسامی و تفکیک آن در همان دوران آشکار گردید و اثر حاضر یکی از آن رسالهها است<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، ص8</ref>. | * [[سلمان، مشهور حسن| مشهور حسن محمود سلمان]]، گوید: تنوع آثار در زمینه کنیهها و اسامی که در ابتدای علم رجال پدیدار شد، نشان میدهد که مشکل ضبط اسامی و تفکیک آن در همان دوران آشکار گردید و اثر حاضر یکی از آن رسالهها است<ref>ر.ک: مقدمه مصحح، ص8</ref>. | ||
نسخهٔ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۱:۰۴
| من وافقت کنیته کنیة زوجه من الصحابة | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | ابن حیویه، محمد بن عبدالله (نويسنده) سلمان، مشهور حسن (مصحح) |
| ناشر | دار ابن القيم |
| مکان نشر | عربستان - دمام |
| سال نشر | 1409ق - 1988م |
| چاپ | 1 |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /الف2م8 28/6 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
من وافقت كنيته كنية زوجه من الصحابة، از آثار محدّث، قاضی و فقیه شافعی قرن چهارم هجری قمری، ابوالحسن محمد بن عبدالله بن زکریا بن حَیوَیه نیشابوری مصری (273-366ق)، پژوهشی است که به معرفی اصحابی میپردازد که کنیه آنها با کنیه همسرانشان موافق است. پژوهشگر معاصر، مشهور حسن محمود سلمان، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده و تعلیقاتی را بر آن افزوده است.
هدف و روش
- ابن حیویه، تأکید کرده است: این، کتابی است که در آن جمعی از مردان صحابه پیامبر(ص) را یاد میکنیم که کنیهای همانند کنیه همسرانشان داشتند و البته برخی از این بانوان هم جزو اصحاب بودند و برخی نبودند؛ برخی در عقد نکاح خود تا پایان ماندند و برخی طلاق گرفتند و برخی در روایات خودشان نامشان آمده و برخی در روایات دیگر یاد شدهاند و آنچه ما از احوال آنان ذکر کردهایم، در حدیثی که درباره آنها آوردهایم، موجود است[۱].
- مشهور حسن محمود سلمان، گوید: تنوع آثار در زمینه کنیهها و اسامی که در ابتدای علم رجال پدیدار شد، نشان میدهد که مشکل ضبط اسامی و تفکیک آن در همان دوران آشکار گردید و اثر حاضر یکی از آن رسالهها است[۲].
ساختار و محتوا
- کتاب مختصر حاضر، به شناساندن 12 نفر از صحابه میپردازد که کنیه آنان هماهنگ با کنیه همسرانشان بوده است[۳].
نمونه مباحث
- 1- «ابوایوب انصاری: خالد بن زید». با سند از ابوایوب انصاری نقل کرده است که پیامبر(ص) در هنگام مغرب یا نزدیک آن، صدایی شنید؛ پس گفت: این، قوم یهود است که در قبرهای خود عذاب میشوند.
«اُمّایوب انصاری: همسر ابوایوب». با سند از اُمّایوب انصاری نقل کرده است که پیامبر(ص) گفت: قرآن بر 7 حرف نازل شده است؛ هریک را بخوانی به آن رسیدهای[۴].
- 6- «ابوذرّ غفاری: جندب بن جناده و گفته میشود: جندب بن سکن و...»....
«اُمّذرّ: همسر ابوذرّ غفاری». با سند، روایتی طولانی را از «اُمّذرّ» درباره تنهایی «ابوذرّ غفاری» در هنگام وفات در ربذه و رسیدن گروهی از مسلمانان از جمله مالک اشتر به آنجا و کفن و دفن «ابوذرّ غفاری»، نقل کرده است[۵].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.