بکری، عبدالرحمن بن محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

| کد مؤلف = AUTHORCODE120715AUTHORCODE

}}

'''ابوالقاسم عبدالرحمن بن محمد بن عبدالله البکری الصقلی''' (متوفای حدود ۳۸۰ق)، ملقب به '''عمادالدین،'''  فقیه مالکی، عارف و نویسنده برجسته قرن چهارم هجری بود. او که در قیروان اقامت گزید، با سفر به مشرق و دیدار با مشایخ بزرگ، در هر دو حوزه فقه و تصوف به درجه والایی نائل آمد. کتاب «[[الأنوار فی علم الأسرار]]» او از مهم‌ترین آثار در زمینه عرفان نظری و عملی به شمار می‌رود که در آن قواعد تصوف را بر پایه کتاب و سنت استوار ساخت. وی به دلیل اعتقاد به کرامات اولیا و رویت خداوند در بیداری، با انتقادات [[ابن ابی‌زید، عبدالله بن عبدالرحمن|ابن ابی‌زید قیروانی]] روبرو شد، اما علمای معاصر و بعدی از جمله [[باقلانی، محمد بن طیب|قاضی باقلانی]] از او حمایت کردند.