مغنیه، محمدجواد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدجواد مغنیه عاملی'''  (۱۹۰۴-۱۹۷۹م)، فقیه، مفسر، مجتهد و مصلح اجتماعی برجسته لبنانی و از علمای نامدار جبل عامل بود. وی در سال ۱۳۲۲ق (۱۹۰۴م) در روستای طیردبا از توابع جبل عامل لبنان در خانواده‌ای روحانی متولد شد. پدرش شیخ محمود از علمای لبنان بود. در کودکی مادرش را از دست داد و پیش از ده سالگی همراه پدر برای نخستین بار به نجف اشرف سفر کرد. پدرش پس از چهار سال به لبنان بازگشت و محمدجواد پس از مرگ پدر در سال ۱۳۳۴ق به همراه برادر کوچکش به طیردبا بازگشت. برادر بزرگش شیخ عبدالکریم سرپرستی آنان را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۲۵م بار دیگر به نجف اشرف رفت و تا ۱۹۳۶م به مدت یازده سال در آنجا به فراگیری علوم دینی پرداخت. اجرومیه و قطرالندی را نزد برادرش فراگرفت، معالم و کفایه را نزد سید حسین حمامی گذراند و مکاسب را در محضر آیت‌الله خویی آموخت. در اوقات تعطیلی نیز در کتابخانه‌ها به مطالعه مشغول بود. پس از بازگشت به لبنان در ۱۹۳۶م تا ۱۹۴۸م در روستای خود به تبلیغ مشغول بود. در سال ۱۹۴۸م به عنوان قاضی فقه جعفری به بیروت رفت. در سال ۱۹۴۹م مشاور محکمه علیای جعفری شد و از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶م ریاست این محکمه را برعهده داشت و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸م به عنوان مشاور فعالیت کرد. دوره بازنشستگی او (۱۹۵۷ تا ۱۹۷۹م) اوج فعالیت‌های علمی و تألیفی وی بود و عمده کتاب‌هایش در همین دوره تألیف شد. وی در این دوره سفرهایی به قاهره، قم و مشهد داشت و با علما دیدار کرد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «فقه الإمام جعفر الصادق(ع)» در سه جلد، «الفقه علی المذاهب الخمسة» (فقه مقارن)، «التفسیر الکاشف» در هفت جلد، «فی ظلال نهج‌البلاغة» در چهار جلد، «هذه هی الوهابیة» (دفاع از تشیع)، «علم أصول الفقه فی ثوبه الجدید»، «التفسیر المبین»، «الشیعة و التشیع» و «فلسفة الأخلاق فی الإسلام» اشاره کرد. وی سرانجام در ۱۹ محرم ۱۴۰۰ق (۱۹۷۹م) در بیروت درگذشت و پیکرش به نجف اشرف منتقل و پس از اقامه نماز توسط آیت‌الله خویی در حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.