تذکره شوشتر: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    (صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR108633J1.jpg | عنوان = تذکره شوشتر | عنوان‌های دیگر = Tadhkira - I - Shushtar | پدیدآورندگان | پدیدآوران = جزائری، عبدالله بن نورالدین (نويسنده) مولی‌‌بخش‌، خا‌ن‌ بها‌در (مصحح) حسین، محمد هدایت ( مصحح) |زبان | زبان = فار...» ایجاد کرد)
     
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱۰: خط ۱۰:
    |زبان
    |زبان
    | زبان = فارسی
    | زبان = فارسی
    | کد کنگره =     
    | کد کنگره =DSR ۲۰۹۷ / و ۶۱ / ج ۴      
    | موضوع =شاعران ایرانی - شوشتر  - شوشتر - سرگذشت نامه - شوشتر - شا‌ها‌ن‌ و فرما‌نروایا‌ن  - شوشتر - علما‌ و مجتهدان  - شعر فا‌رسی - شوشتر  - مزارات‌ - شوشتر - شوشتر  - تاریخ محلی  - شوشتر - جغرافیای تاریخی
    | موضوع =شاعران ایرانی - شوشتر  - شوشتر - سرگذشت نامه - شوشتر - شا‌ها‌ن‌ و فرما‌نروایا‌ن  - شوشتر - علما‌ و مجتهدان  - شعر فا‌رسی - شوشتر  - مزارات‌ - شوشتر - شوشتر  - تاریخ محلی  - شوشتر - جغرافیای تاریخی
    |ناشر  
    |ناشر  
    خط ۲۶: خط ۲۶:
    | پیش از =  
    | پیش از =  
    }}
    }}
    '''تذکره شوشتر'''، اثری از [[سید عبدالله بن نورالدین بن نعمت الله حسینی شوشتری]] (۱۱01 -۱۱۷3ق)، در تاريخ و جغرافيا و ذكر برخی وقايع و تراجم عده‌‏يى از علما، سادات، شعرا و حكام شوشتر است.
    '''تذکره شوشتر'''، اثری از [[جزائری، سید عبدالله بن نورالدین|سید عبدالله بن نورالدین بن نعمت الله حسینی شوشتری]] (۱۱01 -۱۱۷3ق)، در تاريخ و جغرافيا و ذكر برخی وقايع و تراجم عده‌‏يى از علما، سادات، شعرا و حكام شوشتر است.


    ==ساختار و محتوای کتاب==
    ==ساختار و محتوای کتاب==
    کتاب در چهل و چهار فصل تنظیم شده است. مطالب کتاب چهار بخش زیر را  شامل شده است:
    کتاب در چهل و چهار فصل تنظیم شده است. مطالب کتاب چهار بخش زیر را  شامل شده است:


    1-افسانه‌هايى كه شوشتريان درباره شهر خود داشته‏اند، و مؤلف آنها را گرد آورده و با اندك پيرايش ياد كرده است. 2- چگونگى شهر و محله‌ها و مسجدها و ديگر بنيادهاى بزرگ آنجا. 3- حوادث شوشتر و خوزستان از سال 932 تا سال 1167 كه آخر زمان مؤلف. 4- پاره‌‏يى از اشعار مؤلف و ديگران<ref>ر.ک: گلچين معانى، احمد، ج‏2، ص565- 566</ref>.
    1-افسانه‌هايى كه شوشتريان درباره شهر خود داشته‏اند، و مؤلف آنها را گرد آورده و با اندك پيرايش ياد كرده است.  
     
    2- چگونگى شهر و محله‌ها و مسجدها و ديگر بنيادهاى بزرگ آنجا.  
     
    3- حوادث شوشتر و خوزستان از سال 932 تا سال 1167 كه آخر زمان مؤلف.  
     
    4- پاره‌‏يى از اشعار مؤلف و ديگران<ref>ر.ک: گلچين معانى، احمد، ج‏2، ص565- 566</ref>.


    به منظور آشنایی بیشتر با کتاب، به محتوای برخی از فصول آن، به عنوان نمونه، اشاره می‌شود:
    به منظور آشنایی بیشتر با کتاب، به محتوای برخی از فصول آن، به عنوان نمونه، اشاره می‌شود:
    مقدمه (در بنای شهر شوشتر): این بخش به تاریخ بنای شوشتر اختصاص دارد و ذکر می‌کند که پس از واقعه طوفان نوح(ع)، هوشنگ فرزند کیومرث با اجازه پدرش شهر شوشتر را بنا نهاد و این شهر به تدریج رونق گرفت و مشهور شد<ref>ر.ک: مقدمه، ص1- 2</ref>.
    مقدمه (در بنای شهر شوشتر): این بخش به تاریخ بنای شوشتر اختصاص دارد و ذکر می‌کند که پس از واقعه طوفان نوح(ع)، هوشنگ فرزند کیومرث با اجازه پدرش شهر شوشتر را بنا نهاد و این شهر به تدریج رونق گرفت و مشهور شد<ref>ر.ک: مقدمه، ص1- 2</ref>.


    خط ۳۹: خط ۴۶:


    نویسنده مطالبی درباره آب و هوای شوشتر آورده است. او آب و هوای شوشتر را گرم و مرطوب و با اکثر مزاج‌ها سازگار دانسته است. او بیماری‎های آنجا را بیشتر از موارد سهل العلاج گزارش کرده است. در ادامه ضمن اشاره به گرمای شدید شوشتر در برخی از ماههای سال، از هوای بهار و زمستان آنجا که معتدل است سخن گفته است<ref>ر.ک: همان، ص9- 11</ref>.
    نویسنده مطالبی درباره آب و هوای شوشتر آورده است. او آب و هوای شوشتر را گرم و مرطوب و با اکثر مزاج‌ها سازگار دانسته است. او بیماری‎های آنجا را بیشتر از موارد سهل العلاج گزارش کرده است. در ادامه ضمن اشاره به گرمای شدید شوشتر در برخی از ماههای سال، از هوای بهار و زمستان آنجا که معتدل است سخن گفته است<ref>ر.ک: همان، ص9- 11</ref>.
    در فصلی از وجود مساجد و بقاع متبرکه در شوشتر گزارش داده است. از آن جمله به مسجد جامع  که در ایام خلفای بنی عباس بنا شده اشاره کرده ضمن  توصیف اجزا و هنرهای به کار رفته در آن به تاریخ بنای آن پرداخته است<ref>ر.ک: همان، ص12- 14</ref>.
    در فصلی از وجود مساجد و بقاع متبرکه در شوشتر گزارش داده است. از آن جمله به مسجد جامع  که در ایام خلفای بنی عباس بنا شده اشاره کرده ضمن  توصیف اجزا و هنرهای به کار رفته در آن به تاریخ بنای آن پرداخته است<ref>ر.ک: همان، ص12- 14</ref>.


    زیارتگاه‌های شوشتر از دیگر مطالب مطرح شده است. از جمله آن‌ها، مزار براء بن مالک انصاری شوشتری ذکر شده است که از اصحاب بزرگ پیامبر(ص) بود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>.
    زیارتگاه‌های شوشتر از دیگر مطالب مطرح شده است. از جمله آن‌ها، مزار براء بن مالک انصاری شوشتری ذکر شده است که از اصحاب بزرگ پیامبر(ص) بود<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>.
    نویسنده ضمن اشاره به سادات و نسب آنها<ref>ر.ک: همان، ص33- 42</ref>متعرض سلاطین و حکام شوشتر از سال 932 تا 1042ق شده است<ref>ر.ک: همان، ص42- 56</ref>
    نویسنده ضمن اشاره به سادات و نسب آنها<ref>ر.ک: همان، ص33- 42</ref>متعرض سلاطین و حکام شوشتر از سال 932 تا 1042ق شده است<ref>ر.ک: همان، ص42- 56</ref>


    بخشی از مطالب کتاب به اخوان الصفا که نویسنده با آنان معاشرت داشته، اختصاص یافته است. همچنین به شخصیت‌های ادیب و شاعر همچون خواجه عبدالمجید زایر که از شعرای شوشتر بود اشاره شده و نمونه‌ای از اشعار او  و هچنین حالات، اشعار و قطعات برخی دیگر از شاعران ذکر شده است<ref>ر.ک: همان، ص139- 152</ref>.
    بخشی از مطالب کتاب به [[اخوان الصفا]] که نویسنده با آنان معاشرت داشته، اختصاص یافته است. همچنین به شخصیت‌های ادیب و شاعر همچون خواجه عبدالمجید زایر که از شعرای شوشتر بود اشاره شده و نمونه‌ای از اشعار او  و هچنین حالات، اشعار و قطعات برخی دیگر از شاعران ذکر شده است<ref>ر.ک: همان، ص139- 152</ref>.
     
    درفصلی به شرح حال و آثار خواجه ابو تراب نقاش و ملا هادی قواس، از هنرمندان و شعرای شوشتر را در بر پرداخته شده است. نویسنده ضمن ستایش آن دو به برخی از اشعار و سروده‌های آنها اشاره کرده است<ref>ر.ک: همان، ص159- 163</ref>.
    درفصلی به شرح حال و آثار خواجه ابو تراب نقاش و ملا هادی قواس، از هنرمندان و شعرای شوشتر را در بر پرداخته شده است. نویسنده ضمن ستایش آن دو به برخی از اشعار و سروده‌های آنها اشاره کرده است<ref>ر.ک: همان، ص159- 163</ref>.


    خط ۶۲: خط ۷۲:
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]


    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:تاریخ]]
     
    [[رده:تاریخ آسیا]]
     
    [[رده:تاریخ ایران]]
     
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 اسفند 1404]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1404 توسط عباس مکرمی]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1404 توسط عباس مکرمی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1404 توسط فاضل گرنه زاده]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1404 توسط فاضل گرنه زاده]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۲

    تذکره شوشتر
    تذکره شوشتر
    پدیدآورانجزائری، عبدالله بن نورالدین (نويسنده)

    مولی‌‌بخش‌، خا‌ن‌ بها‌در (مصحح)

    حسین، محمد هدایت ( مصحح)
    عنوان‌های دیگرTadhkira - I - Shushtar
    سال نشر1343ق - 1924م
    چاپ1
    موضوعشاعران ایرانی - شوشتر - شوشتر - سرگذشت نامه - شوشتر - شا‌ها‌ن‌ و فرما‌نروایا‌ن - شوشتر - علما‌ و مجتهدان - شعر فا‌رسی - شوشتر - مزارات‌ - شوشتر - شوشتر - تاریخ محلی - شوشتر - جغرافیای تاریخی
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    DSR ۲۰۹۷ / و ۶۱ / ج ۴
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    تذکره شوشتر، اثری از سید عبدالله بن نورالدین بن نعمت الله حسینی شوشتری (۱۱01 -۱۱۷3ق)، در تاريخ و جغرافيا و ذكر برخی وقايع و تراجم عده‌‏يى از علما، سادات، شعرا و حكام شوشتر است.

    ساختار و محتوای کتاب

    کتاب در چهل و چهار فصل تنظیم شده است. مطالب کتاب چهار بخش زیر را شامل شده است:

    1-افسانه‌هايى كه شوشتريان درباره شهر خود داشته‏اند، و مؤلف آنها را گرد آورده و با اندك پيرايش ياد كرده است.

    2- چگونگى شهر و محله‌ها و مسجدها و ديگر بنيادهاى بزرگ آنجا.

    3- حوادث شوشتر و خوزستان از سال 932 تا سال 1167 كه آخر زمان مؤلف.

    4- پاره‌‏يى از اشعار مؤلف و ديگران[۱].

    به منظور آشنایی بیشتر با کتاب، به محتوای برخی از فصول آن، به عنوان نمونه، اشاره می‌شود:

    مقدمه (در بنای شهر شوشتر): این بخش به تاریخ بنای شوشتر اختصاص دارد و ذکر می‌کند که پس از واقعه طوفان نوح(ع)، هوشنگ فرزند کیومرث با اجازه پدرش شهر شوشتر را بنا نهاد و این شهر به تدریج رونق گرفت و مشهور شد[۲].

    در فصل اول به وضعیت شهر شوشتر و زراعت، محصولات، فراوانی غلات و حبوبات، میوه‌ها و سبزیجاتی که در آن به عمل می‌آید اشاره شده است. تجدید بنای شهر در زمان اردشیر پسر بابک و کوچاندن مردم به آن و همچنین از آغاز ساخت سدّی در زمان او و اتمام آن در زمان پادشاهی شاپور و ساختن پل بر روی آن شرح داده شده است[۳].

    نویسنده مطالبی درباره آب و هوای شوشتر آورده است. او آب و هوای شوشتر را گرم و مرطوب و با اکثر مزاج‌ها سازگار دانسته است. او بیماری‎های آنجا را بیشتر از موارد سهل العلاج گزارش کرده است. در ادامه ضمن اشاره به گرمای شدید شوشتر در برخی از ماههای سال، از هوای بهار و زمستان آنجا که معتدل است سخن گفته است[۴].

    در فصلی از وجود مساجد و بقاع متبرکه در شوشتر گزارش داده است. از آن جمله به مسجد جامع که در ایام خلفای بنی عباس بنا شده اشاره کرده ضمن توصیف اجزا و هنرهای به کار رفته در آن به تاریخ بنای آن پرداخته است[۵].

    زیارتگاه‌های شوشتر از دیگر مطالب مطرح شده است. از جمله آن‌ها، مزار براء بن مالک انصاری شوشتری ذکر شده است که از اصحاب بزرگ پیامبر(ص) بود[۶].

    نویسنده ضمن اشاره به سادات و نسب آنها[۷]متعرض سلاطین و حکام شوشتر از سال 932 تا 1042ق شده است[۸]

    بخشی از مطالب کتاب به اخوان الصفا که نویسنده با آنان معاشرت داشته، اختصاص یافته است. همچنین به شخصیت‌های ادیب و شاعر همچون خواجه عبدالمجید زایر که از شعرای شوشتر بود اشاره شده و نمونه‌ای از اشعار او و هچنین حالات، اشعار و قطعات برخی دیگر از شاعران ذکر شده است[۹].

    درفصلی به شرح حال و آثار خواجه ابو تراب نقاش و ملا هادی قواس، از هنرمندان و شعرای شوشتر را در بر پرداخته شده است. نویسنده ضمن ستایش آن دو به برخی از اشعار و سروده‌های آنها اشاره کرده است[۱۰].

    حکایت دختری که در شب زفاف پسر شد[۱۱]و حکایات عجیبه دراویش[۱۲]، عنوان دیگر فصول کتاب بوده که در آنها، به موضوعات مربوط به شوشتر، پرداخته شده است.

    پانویس

    1. ر.ک: گلچين معانى، احمد، ج‏2، ص565- 566
    2. ر.ک: مقدمه، ص1- 2
    3. ر.ک: متن کتاب، ص3- 6
    4. ر.ک: همان، ص9- 11
    5. ر.ک: همان، ص12- 14
    6. ر.ک: همان، ص15
    7. ر.ک: همان، ص33- 42
    8. ر.ک: همان، ص42- 56
    9. ر.ک: همان، ص139- 152
    10. ر.ک: همان، ص159- 163
    11. ر.ک: همان، ص171
    12. ر.ک: همان، ص191

    منابع مقاله

    1. مقدمه و متن کتاب.
    2. گلچين معانى، احمد. تاريخ تذكره هاى فارسى‏. تهران. كتابخانه سنايى‏. 1363 ش‏. چاپ دوم.


    وابسته‌ها