ازدی، اسماعیل بن اسحاق: تفاوت میان نسخه‌ها

 
(۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۳: خط ۳۳:
| مشایخ  =
| مشایخ  =
| معاصرین = [[مبرد]]، [[ثعلب نحوی]]، [[خلیفه معتمد عباسی]]، [[یعقوب لیث صفاری]]
| معاصرین = [[مبرد]]، [[ثعلب نحوی]]، [[خلیفه معتمد عباسی]]، [[یعقوب لیث صفاری]]
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[نسائی]] | [[ابن مجاهد]] | [[ابوبشر دولابی]] | [[ابراهیم بن حماد (برادرزاده‌اش)]] | [[عبدالله بن احمد بن حنبل]]}}
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[نسائی، احمد بن علی|نسائی]] | [[ابن مجاهد، احمد بن موسی|ابن مجاهد]] | [[ابوبشر دولابی]] | [[ابراهیم بن حماد (برادرزاده‌اش)]] | [[عبدالله بن احمد بن حنبل]]}}
| اجازه اجتهاد از =
| اجازه اجتهاد از =
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مسند حدیث مالک بن انس (الجزء الخامس من)]] | [[فضل الصلاة علی النبي صلي‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم]] | [[أحكام القرآن (جهضمی‌‌)]] | [[الرد علی الشافعی]] | [[فضل الصلاة علی النبی]] | [[شواهد الموطأ]] | [[الموطأ (روایت او)]] | [[القراءات]]}}
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مسند حدیث مالک بن انس (الجزء الخامس من)]] | [[فضل الصلاة علی النبي صلي‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم]] | [[أحكام القرآن (جهضمی‌‌)]] | [[الرد علی الشافعی]] | [[شواهد الموطأ]] | [[الموطأ (روایت او)]] | [[القراءات]]}}
| سبک نوشتاری =
| سبک نوشتاری =
| وبگاه =
| وبگاه =
خط ۴۲: خط ۴۲:
}}
}}


'''ابواسحاق اسماعیل بن اسحاق جَهْضَمی‌ ازدی''' (۲۰۰-۲۸۲ق/۸۱۵-۸۹۵م)، قاضی، فقیه، محدث و مفسر، از برجسته‌ترین عالمان مذهب مالکی در عراق و ناشر این مذهب در آن منطقه به شمار می‌رود. او در بصره زاده شد و در آنجا پرورش یافت، سپس به بغداد مهاجرت کرد و مدت‌ها قضاوت بغداد، مدائن و نهروان را بر عهده داشت تا آنجا که به «قاضی القضات» شهرت یافت. وی دانشمندی جامع‌العلوم بود که فقه، حدیث، علوم قرآن، نحو و ادب را یکجا جمع کرده بود، تا جایی که ادیب نامی، مبرد، بر علم نحو او آفرین گفت. از شاگردان نامدار او می‌توان نسائی و ابن مجاهد را نام برد و از تألیفات پرشمارش کتاب‌های «احکام القرآن» و «المبسوط فی الفقه» مشهور است.
'''ابواسحاق اسماعیل بن اسحاق جَهْضَمی‌ ازدی''' (۲۰۰-۲۸۲ق/۸۱۵-۸۹۵م)، قاضی، فقیه، محدث و مفسر، از برجسته‌ترین عالمان مذهب مالکی در عراق و ناشر این مذهب در آن منطقه به شمار می‌رود. او در بصره زاده شد و در آنجا پرورش یافت، سپس به بغداد مهاجرت کرد و مدت‌ها قضاوت بغداد، مدائن و نهروان را بر عهده داشت تا آنجا که به «قاضی القضات» شهرت یافت. وی دانشمندی جامع‌العلوم بود که فقه، حدیث، علوم قرآن، نحو و ادب را یکجا جمع کرده بود، تا جایی که ادیب نامی، مبرد، بر علم نحو او آفرین گفت. از شاگردان نامدار او می‌توان [[نسائی، احمد بن علی|نسائی]] و [[ابن مجاهد، احمد بن موسی|ابن مجاهد]] را نام برد و از تألیفات پرشمارش کتاب‌های «[[أحكام القرآن (جهضمی‌‌)|احکام القرآن]]» و «المبسوط فی الفقه» مشهور است.


==ولادت==
==ولادت==
خط ۴۸: خط ۴۸:


==تحصیلات==
==تحصیلات==
اسماعیل بن اسحاق تحصیلات ابتدایی و علوم رایج زمان خود را در زادگاهش بصره فرا گرفت. او از همان کودکی به مجلس درس محدثان و فقیهان بصره راه یافت و به «سماع حدیث» پرداخت. فقه مالکی را نزد احمد بن معذل بصری، که از فقهای برجسته بود، آموخت. در علم حدیث نیز شاگرد علی بن مدینی، از بزرگان این علم، شد و خودش این دو را به عنوان برجسته‌ترین استادانش نام برده است. علاوه بر این، قرائات قرآن را نزد استادانی چون قالون (عیسی بن مینا) و نصر بن علی جهضمی فراگرفت. همچنین از محدثان بزرگی چون قعنبی، مسدد بن مسرهد و ابوالولید طیالسی نیز بهره برد و در علوم ادبی و نحو نیز چنان مهارتی یافت که همطراز یا برتر از ادیبان نامداری چون مبرد شمرده می‌شد.<ref> ر.ک: رفیعی، علی، ج۳، ص۴۹۸</ref>
اسماعیل بن اسحاق تحصیلات ابتدایی و علوم رایج زمان خود را در زادگاهش بصره فرا گرفت. او از همان کودکی به مجلس درس محدثان و فقیهان بصره راه یافت و به «سماع حدیث» پرداخت. فقه مالکی را نزد احمد بن معذل بصری، که از فقهای برجسته بود، آموخت. در علم حدیث نیز شاگرد [[ابن‌ مدینى‌، على‌ بن‌ عبدالله‌|علی بن مدینی]]، از بزرگان این علم، شد و خودش این دو را به عنوان برجسته‌ترین استادانش نام برده است. علاوه بر این، قرائات قرآن را نزد استادانی چون قالون (عیسی بن مینا) و [[جهضمی، نصر بن علی|نصر بن علی جهضمی]] فراگرفت. همچنین از محدثان بزرگی چون قعنبی، مسدد بن مسرهد و ابوالولید طیالسی نیز بهره برد و در علوم ادبی و نحو نیز چنان مهارتی یافت که همطراز یا برتر از ادیبان نامداری چون مبرد شمرده می‌شد.<ref> ر.ک: رفیعی، علی، ج۳، ص۴۹۸</ref>


==فعالیت‌ها==
==فعالیت‌ها==
اسماعیل بن اسحاق فعالیت علمی و اجتماعی گسترده‌ای داشت. او نخستین فقیه مالکی است که به طور رسمی به تبلیغ و گسترش مذهب مالک در عراق همت گماشت<ref> ر.ک: رفیعی، علی، ج۳، ص۴۹۸</ref> و شاگردان بسیاری در این زمینه تربیت کرد.<ref> [https://tarajm.com/people/28285 ر.ک: اسماعیل بن اسحاق بن اسماعیل الجهضمی العضدی، پایگاه تراجم]</ref> از همه مهم‌تر، منصب قضاوت بود که بخش عمده‌ای از عمرش را به آن اختصاص داد. وی در سال ۲۴۶ قمری، در زمان خلیفه متوکل عباسی، به قضاوت ناحیه شرقی بغداد منصوب شد و پس از فراز و نشیب‌هایی، سرانجام در سال ۲۶۲ قمری قاضی القضات کل بغداد و همچنین مدائن و نهروان گردید<ref> ر.ک: رفیعی، علی، ج۳، ص۴۹۸</ref> و نزدیک به پنجاه سال در این منصب باقی ماند.<ref> [https://tarikh.inoor.ir/fa/event/page/4J24D ر.ک: انتصاب اسماعیل بن اسحاق ازدی به منصب قضاء، پایگاه جامع منابع تاریخ]</ref> او در امور سیاسی نیز نقش داشت و چندین بار به عنوان فرستاده و میانجی خلفای عباسی (مانند معتمد) نزد امرایی چون یعقوب لیث صفاری و محمد بن واصل تمیمی رفت.<ref> [https://tarikh.inoor.ir/fa/event/page/EE5E0H/%D9%81%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C%D9%84_%D8%A8%D9%86_%D8%A7%D8%B3%D8%AD%D8%A7%D9%82_%D8%A7%D8%B2%D8%AF%DB%8C_%D9%86%D8%B2%D8%AF_%DB%8C%D8%B9%D9%82%D9%88%D8%A8_%D8%A ر.ک: فرستادن اسماعیل بن اسحاق ازدی نزد یعقوب بن لیث صفّاری، پایگاه جامع منابع تاریخ]</ref> علاوه بر قضاوت و تدریس، تألیف کتب گوناگون در زمینه‌های فقه، حدیث، تفسیر و علوم قرآن از دیگر فعالیت‌های مهم علمی اوست. او را عالمی ثقه، راستگو و دارای مقام اجتهاد می‌دانستند.
اسماعیل بن اسحاق فعالیت علمی و اجتماعی گسترده‌ای داشت. او نخستین فقیه مالکی است که به طور رسمی به تبلیغ و گسترش مذهب مالک در عراق همت گماشت<ref> ر.ک: رفیعی، علی، ج۳، ص۴۹۸</ref> و شاگردان بسیاری در این زمینه تربیت کرد.<ref> [https://tarajm.com/people/28285 ر.ک: اسماعیل بن اسحاق بن اسماعیل الجهضمی العضدی، پایگاه تراجم]</ref> از همه مهم‌تر، منصب قضاوت بود که بخش عمده‌ای از عمرش را به آن اختصاص داد. وی در سال ۲۴۶ قمری، در زمان خلیفه متوکل عباسی، به قضاوت ناحیه شرقی بغداد منصوب شد و پس از فراز و نشیب‌هایی، سرانجام در سال ۲۶۲ قمری قاضی القضات کل بغداد و همچنین مدائن و نهروان گردید<ref> ر.ک: رفیعی، علی، ج۳، ص۴۹۸</ref> و نزدیک به پنجاه سال در این منصب باقی ماند.<ref> [https://tarikh.inoor.ir/fa/event/page/4J24D ر.ک: انتصاب اسماعیل بن اسحاق ازدی به منصب قضاء، پایگاه جامع منابع تاریخ]</ref> او در امور سیاسی نیز نقش داشت و چندین بار به عنوان فرستاده و میانجی خلفای عباسی (مانند معتمد) نزد امرایی چون یعقوب لیث صفاری و محمد بن واصل تمیمی رفت.<ref> [https://tarikh.inoor.ir/fa/event/page/EE597F ر.ک:فرستادن اسماعیل بن اسحاق ازدی نزد یعقوب بن لیث صفّاری، پایگاه جامع منابع تاریخ]</ref> <ref> [https://tarikh.inoor.ir/fa/event/page/1F073J ر.ک: فرستادن اسماعیل بن اسحاق ازدی برای اطلاع از صحت خبر وفات موفق عباسی، پایگاه جامع تاریخ]</ref>علاوه بر قضاوت و تدریس، تألیف کتب گوناگون در زمینه‌های فقه، حدیث، تفسیر و علوم قرآن از دیگر فعالیت‌های مهم علمی اوست. او را عالمی ثقه، راستگو و دارای مقام اجتهاد می‌دانستند.


==وفات==
==وفات==
خط ۹۳: خط ۹۳:


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1404]]
[[رده:مؤلفین-دی]]
[[رده:مؤلفین-دی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۰:۴۵

ابواسحاق اسماعیل بن اسحاق جَهْضَمی‌ ازدی (۲۰۰-۲۸۲ق/۸۱۵-۸۹۵م)، قاضی، فقیه، محدث و مفسر، از برجسته‌ترین عالمان مذهب مالکی در عراق و ناشر این مذهب در آن منطقه به شمار می‌رود. او در بصره زاده شد و در آنجا پرورش یافت، سپس به بغداد مهاجرت کرد و مدت‌ها قضاوت بغداد، مدائن و نهروان را بر عهده داشت تا آنجا که به «قاضی القضات» شهرت یافت. وی دانشمندی جامع‌العلوم بود که فقه، حدیث، علوم قرآن، نحو و ادب را یکجا جمع کرده بود، تا جایی که ادیب نامی، مبرد، بر علم نحو او آفرین گفت. از شاگردان نامدار او می‌توان نسائی و ابن مجاهد را نام برد و از تألیفات پرشمارش کتاب‌های «احکام القرآن» و «المبسوط فی الفقه» مشهور است.

اسماعیل بن اسحاق جهضمی
NUR24417.jpg
نام کاملاسماعیل بن اسحاق بن اسماعیل بن حماد بن زید جهضمی ازدی
نام‌های دیگراسماعیل قاضی، ابواسحاق
لقبشیخ الاسلام، قاضی القضات، امام مجتهدین
نسبازدی (از قبیله اَزْد)
نام پدراسحاق بن اسماعیل
ولادت۲۰۰ هـ.ق (۸۱۵ م)
محل تولدبصره، عراق، عراق
محل زندگیبصره، بغداد، مدائن، نهروان
رحلت۲۸۲ هـ.ق (۸۹۵ م)
مدفنبغداد، عراق
طول عمر۸۲ سال
فرزندانابوعلی حسن بن اسماعیل
خویشاوندانبرادرش: حماد بن اسحاق، برادرزاده اش: ابراهیم بن حماد
دیناسلام
مذهباهل سنت و جماعت، مالکی
پیشهقاضی، فقیه، محدث، ادیب، مفسر، قاری
منصبقاضی القضات بغداد، مدائن و نهروان
اطلاعات علمی
درجه علمیامام مجتهد، حافظ حدیث، شیخ مالکیان عراق
علایق پژوهشیفقه، حدیث، علوم قرآن، نحو، زبان‌شناسی
اساتید
معاصرینمبرد، ثعلب نحوی، خلیفه معتمد عباسی، یعقوب لیث صفاری
شاگردان
برخی آثار

ولادت

او اسماعیل بن اسحاق بن اسماعیل بن حماد بن زید بن درهم جهضمی ازدی است که نسبش به محله «‌جهاضمه» در بصره می‌رسد. در سال ۲۰۰ هجری قمری مطابق با ۸۱۵ میلادی در شهر بصره عراق چشم به جهان گشود.[۱] وی از خاندان علمی اصیل و پرآوازه‌ای به نام «آل حماد بن زید» برخاسته که نزدیک به سیصد سال مقام‌های علمی و قضایی را در خاندان خود موروثی کردند. پدرش، اسحاق بن اسماعیل، در دوران خلافت مأمون و معتصم عباسی متصدی دیوان مظالم در مصر و سپس بصره بود. اسماعیل در دامان این خاندان اهل علم و فضل رشد کرد و از کودکی طلب دانش نمود.[۲]

تحصیلات

اسماعیل بن اسحاق تحصیلات ابتدایی و علوم رایج زمان خود را در زادگاهش بصره فرا گرفت. او از همان کودکی به مجلس درس محدثان و فقیهان بصره راه یافت و به «سماع حدیث» پرداخت. فقه مالکی را نزد احمد بن معذل بصری، که از فقهای برجسته بود، آموخت. در علم حدیث نیز شاگرد علی بن مدینی، از بزرگان این علم، شد و خودش این دو را به عنوان برجسته‌ترین استادانش نام برده است. علاوه بر این، قرائات قرآن را نزد استادانی چون قالون (عیسی بن مینا) و نصر بن علی جهضمی فراگرفت. همچنین از محدثان بزرگی چون قعنبی، مسدد بن مسرهد و ابوالولید طیالسی نیز بهره برد و در علوم ادبی و نحو نیز چنان مهارتی یافت که همطراز یا برتر از ادیبان نامداری چون مبرد شمرده می‌شد.[۳]

فعالیت‌ها

اسماعیل بن اسحاق فعالیت علمی و اجتماعی گسترده‌ای داشت. او نخستین فقیه مالکی است که به طور رسمی به تبلیغ و گسترش مذهب مالک در عراق همت گماشت[۴] و شاگردان بسیاری در این زمینه تربیت کرد.[۵] از همه مهم‌تر، منصب قضاوت بود که بخش عمده‌ای از عمرش را به آن اختصاص داد. وی در سال ۲۴۶ قمری، در زمان خلیفه متوکل عباسی، به قضاوت ناحیه شرقی بغداد منصوب شد و پس از فراز و نشیب‌هایی، سرانجام در سال ۲۶۲ قمری قاضی القضات کل بغداد و همچنین مدائن و نهروان گردید[۶] و نزدیک به پنجاه سال در این منصب باقی ماند.[۷] او در امور سیاسی نیز نقش داشت و چندین بار به عنوان فرستاده و میانجی خلفای عباسی (مانند معتمد) نزد امرایی چون یعقوب لیث صفاری و محمد بن واصل تمیمی رفت.[۸] [۹]علاوه بر قضاوت و تدریس، تألیف کتب گوناگون در زمینه‌های فقه، حدیث، تفسیر و علوم قرآن از دیگر فعالیت‌های مهم علمی اوست. او را عالمی ثقه، راستگو و دارای مقام اجتهاد می‌دانستند.

وفات

ابواسحاق اسماعیل بن اسحاق جهضمی سرانجام در ماه ذی‌الحجه سال ۲۸۲ هجری قمری مطابق با سال ۸۹۵ میلادی، در شهر بغداد درگذشت. برخی منابع مرگ او را ناگهانی و به صورت فجعی ذکر کرده‌اند.[۱۰] پس از او بغداد مدتی بدون قاضی ماند. پیکر او در بغداد به خاک سپرده شد.[۱۱]

آثار

اسماعیل بن اسحاق نویسنده‌ای پرکار بود و آثار بسیاری از خود به جای گذاشت که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

  • احکام القرآن (در ۱۲۰ جلد)
  • المبسوط فی الفقه (کتاب مفصلی در فقه مالکی)
  • معانی القرآن و اعرابه
  • الرد علی الشافعی
  • الرد علی محمد بن حسن شیبانی (صاحب رأی از حنفیان)
  • فضل الصلاة علی النبی(ص) (چاپ شده)
  • شواهد الموطأ (در ده مجلد)
  • الموطأ (روایتی از موطأ امام مالک)
  • القراءات
  • الشفاعة
  • الأصول السنن
  • الأموال والمغازي
  • حدیث مالک بن انس
  • حدیث أیوب سختیانی[۱۲][۱۳]

پانويس

منابع مقاله

  • رفیعی، علی، دایرة‎المعارف بزرگ اسلامی، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، ج۳، تهران، مرکز دایرة‎المعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، 1388.
  • قاسم‌پور، محسن، دانشنامه جهان اسلام، زیر نظر غلامعلی حداد عادل، تهران، بنیاد دائرة‌المعارف اسلامی، چاپ اول، 1386ش.
  • پایگاه تراجم
  • پایگاه جامع منابع تاریخ

وابسته‌ها