الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:NUR13499J1.jpg|بی‌قاب|چپ|سقوط اسرائیل|175px]]
[[پرونده:NUR02079.jpg|بی‌قاب|چپ| امام سجاد علیه‌السلام|175px]]


'''کتاب «سقوط اسرائیل»''' ترجمه فارسى «[[سقوط الإسرائيل من العلو و الإفساد إلى الزوال]]» اثر عربى [[فتلاوی، مهدی حمد|مهدى حمد الفتلاوى]] با ترجمه [[ذو القدر، محمدباقر|محمدباقر ذوالقدر]]، پژوهشى است پیرامون قضیه [[فلسطین]]، با استناد به آیات [[قرآن]] و احادیثى که مؤید قرآنى دارد که در سال 2001م نوشته شده است.
'''علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب''' (۳۸ - ۹۵ق)، معروف به زین‌العابدین و امام سجاد(ع)، فرزند [[امام حسین علیه‌السلام]] و چهارمین امام شیعیان می‌باشند. مدت امامت وی 34 سال بود. در واقعه کربلا حضور داشت.  


در فصل دوم این کتاب به فرجام اسرائیل از منظر قرآن و سنت نبوى با عنوان سقوط مثلث شیطانى تحت بررسى است.
مطابق مشهورترین نقل، در روز پنج‌شنبه، پنجم شعبان سال 38ق دیده به جهان گشود. در سال تولد آن حضرت، برخى از مورخان و محدثان به سال 37، 36 و 35 و حتى 33ق، اشاره کرده‌اند. در روز و ماه ولادت آن امام دو قول عمده وجود دارد: یکى، پنج‌شنبه، پنجم شعبان و دیگرى جمعه یا یک‌شنبه نیمه ماه جمادى‌الاولى.


مؤلف با آوردن آیاتى از قرآن، اثبات مى‌کند که این کتاب آسمانى، از وجود نوعى توطئه مشترک بین یهود و نصارا، براى طراحى و اجراى نقشه‌اى به منظور مقابله با اسلام و تلاش نافرجام براى خاموش کردن «نور خدا» پرده برمى‌دارد، بى‌آنکه از نشانه‌هاى این توطئه و ماهیت، اهداف و زمان وقوع آن، سخنى به میان آورد.
نام آن بزرگوار، على و کنیه مشهورش، «ابوالحسن» و لقب‌هاى معروفش، «زین‌العابدین»، «سیدالساجدین»، «ذوالثفنات» و «سجاد» است.
این لقب‌ها را صرافان گوهرشناس و عارفان انسان‌جو به او دادند؛ بیشتر آنان گرچه نه شیعه بودند و نه او را امام و منصوب از جانب خدا مى‌دانستند، اما نمى‌توانستند آنچه را در او مى‌بینند ندیده بگیرند.


سوم، مقدمات سقوط سیاسى اسرائیل بر اساس مستندات قرآن و روایات که تا به حال اتفاق افتاده یا خواهد افتاد را، بیان مى‌کند.
هریک از این لقب‌ها نشان‌دهنده مرتبه‌اى از کمال نفس و درجتى از ایمان و مرحله‌اى از تقوى و پایه‌اى از اخلاص است و بیان‌دارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این لقب‌ها: سید‌‎عابدان، پیشواى زاهدان، مهتر پرهیزکاران، امام مؤمنان، زیور صالحان، چراغ شب‌زنده‌داران و پیشانى‌پینه‌بسته... او به حقیقت مظهر نمایان این صفت‌ها بوده است و این گفته‌اى است که همگى بر آنند.


مؤلف ضمن تشریح آیاتى که به قانون استبدال دلالت دارند، پارسیان را در حفظ دین جایگزین اعراب معرفى کرده و با اشاره به پیدایش رهبرى نوین و جریان جایگزین، ویژگى‌هاى این جریان را بیان مى‌کند.
مکان تولد آن حضرت را برخى کوفه (چون آن بزرگوار دو سال پیش از وفات امیرالمؤمنین به دنیا آمده است و در آن زمان امام حسین(ع) و اعضاى خانواده، با امام [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین(ع)]] در کوفه بوده‌اند و هیچ‌یک از ایشان در طول خلافت وى در مدینه اقامت نداشته‌اند) و بعضى مدینه مى‌دانند.


چهارم، آیات نویدبخش قرآن، بر نابودى اسرائیل و استکبار جهانى و دیدگاه‌هاى مفسران شیعه و عامه در این باره را بررسى کرده است.
در اینکه مادر آن بزرگوار چه کسى است، محل اختلاف است؛ فقط مى‌توان گفت شخصیت امام سجاد به‌خاطر کرامات و فضایل خود آن بزرگوار شایسته تجلیل است و مادر وى هم به‌طور قطع از زنان پاک‌دامن، فاضل، عفیف و بزرگوار بوده و شایستگى داشته تا حامل نور امامت و ولایت در رحم پاکیزه خود باشد و این ملاک فضیلت و برترى در اسلام است. به نقل تاریخ‌نویسان مادر امام سجاد(ع) بعد از زایمان در دوره نفاس از دنیا رفت.


مؤلف معتقد است، دانشمندان مسلمان در فهم و تفسیر آیات بشارت نابودى بنى‌اسرائیل، اختلافى ندارند؛ اما در انطباق آن بر تاریخ بنى‌اسرائیل و کسانى که در جریان هر دو فساد آن‌ها را مجازات مى‌کنند، اختلاف نظر پیدا کرده‌اند. به نظر وى، این اختلاف به سه عامل برمى‌گردد:
برخى همچون [[شیخ مفید]]، امام سجاد را بزرگ‌تر از برادر شهیدش على اکبر، دانسته‌اند و بعضى مانند[[ابن ادریس، محمد بن احمد| ابن ادریس]] حلّى، او را کوچک‌تر از وى خوانده‌اند.<span id="mp-more">[[ امام سجاد علیه‌السلام|'''ادامه ...''']]</span>
 
#دشوارى تشخیص دوران این دو فساد در تاریخ بنى‌اسرائیل؛ چرا که سرتاسر تاریخ بنى‌اسرائیل پر است از انحراف، ستم و تجاوز.
#وجود انبوه روایات از صحابه و تابعین و تقابل و تعارض آن‌ها در انطباق این نوید الهى بر تاریخ بنى‌اسرائیل؛ علاوه بر این که روایات صحیح و مستندى از پیامبر(ص) در انطباق این دو فساد بر تاریخ یهود وجود ندارد.
#غفلت بسیارى از پژوهشگران از آن دسته از متون قرآنى و احادیث غیبى نبوى که داستان تداوم درگیرى اسلام و کفر را حکایت مى‌کنند؛ به ویژه آن بخش از آیات و روایاتى که به توطئه یهود و نصارا و دوستان آن‌ها از حاکمان کشورهاى عربى و اسلامى، علیه اسلام پرداخته و ارتباط این توطئه را مفسده‌جویى و برترى طلبى بنى‌اسرائیل در آخرالزمان بیان مى‌دانند.<span id="mp-more">[[سقوط اسرائیل|'''ادامه ...''']]</span>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۳

امام سجاد علیه‌السلام

علی بن حسین بن علی بن ابی‌طالب (۳۸ - ۹۵ق)، معروف به زین‌العابدین و امام سجاد(ع)، فرزند امام حسین علیه‌السلام و چهارمین امام شیعیان می‌باشند. مدت امامت وی 34 سال بود. در واقعه کربلا حضور داشت.

مطابق مشهورترین نقل، در روز پنج‌شنبه، پنجم شعبان سال 38ق دیده به جهان گشود. در سال تولد آن حضرت، برخى از مورخان و محدثان به سال 37، 36 و 35 و حتى 33ق، اشاره کرده‌اند. در روز و ماه ولادت آن امام دو قول عمده وجود دارد: یکى، پنج‌شنبه، پنجم شعبان و دیگرى جمعه یا یک‌شنبه نیمه ماه جمادى‌الاولى.

نام آن بزرگوار، على و کنیه مشهورش، «ابوالحسن» و لقب‌هاى معروفش، «زین‌العابدین»، «سیدالساجدین»، «ذوالثفنات» و «سجاد» است. این لقب‌ها را صرافان گوهرشناس و عارفان انسان‌جو به او دادند؛ بیشتر آنان گرچه نه شیعه بودند و نه او را امام و منصوب از جانب خدا مى‌دانستند، اما نمى‌توانستند آنچه را در او مى‌بینند ندیده بگیرند.

هریک از این لقب‌ها نشان‌دهنده مرتبه‌اى از کمال نفس و درجتى از ایمان و مرحله‌اى از تقوى و پایه‌اى از اخلاص است و بیان‌دارنده اعتماد و اعتقاد مردم به دارنده این لقب‌ها: سید‌‎عابدان، پیشواى زاهدان، مهتر پرهیزکاران، امام مؤمنان، زیور صالحان، چراغ شب‌زنده‌داران و پیشانى‌پینه‌بسته... او به حقیقت مظهر نمایان این صفت‌ها بوده است و این گفته‌اى است که همگى بر آنند.

مکان تولد آن حضرت را برخى کوفه (چون آن بزرگوار دو سال پیش از وفات امیرالمؤمنین به دنیا آمده است و در آن زمان امام حسین(ع) و اعضاى خانواده، با امام امیرالمؤمنین(ع) در کوفه بوده‌اند و هیچ‌یک از ایشان در طول خلافت وى در مدینه اقامت نداشته‌اند) و بعضى مدینه مى‌دانند.

در اینکه مادر آن بزرگوار چه کسى است، محل اختلاف است؛ فقط مى‌توان گفت شخصیت امام سجاد به‌خاطر کرامات و فضایل خود آن بزرگوار شایسته تجلیل است و مادر وى هم به‌طور قطع از زنان پاک‌دامن، فاضل، عفیف و بزرگوار بوده و شایستگى داشته تا حامل نور امامت و ولایت در رحم پاکیزه خود باشد و این ملاک فضیلت و برترى در اسلام است. به نقل تاریخ‌نویسان مادر امام سجاد(ع) بعد از زایمان در دوره نفاس از دنیا رفت.

برخى همچون شیخ مفید، امام سجاد را بزرگ‌تر از برادر شهیدش على اکبر، دانسته‌اند و بعضى مانند ابن ادریس حلّى، او را کوچک‌تر از وى خوانده‌اند.ادامه ...