الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۲۰۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱: خط ۱:
    <div class="boxTitle"><big>'''[[پیشگوئیها در علائم آخر الزمان]]'''</big></div>
    [[پرونده:NUR13496J1.jpg|بی‌قاب|چپ|حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت|175px]]
    [[پرونده:NUR13422J1.jpg|بندانگشتی|پيش‌گوئى‌ها در علائم آخرالزمان|175px]]


    '''پيش‌گوئى‌ها در علائم آخرالزمان''' اثر [[مصطفوی، حسن|علامه حسن مصطفوى]]، به بيان و بررسى برخى از پيشگوئى‌هاى پيامبر(ص) و ائمه(ع) پيرامون حوادث و اتفاقات آخرالزمان پرداخته است. كتاب به زبان فارسى و در سال 1351ش نوشته شده است.
    '''حضرت مهدى(عج) فروغ تابان ولايت''' اثر [[محمدی اشتهاردی، محمد|محمد محمدى اشتهاردى]]، نوشتارى است در شرح احوال و تاريخ زندگانى حضرت مهدى(ع) كه به زبان فارسى نوشته شده است.


    انگيزه تأليف، توجه به مقامات معنوى، آگاهى و روشن ضميرى رسول‌الله(ص) و ائمه(ع) ذكر شده است كه چگونه چند هزار سال را با چشم روحانى مشاهده كرده و از آن خبر داده‌اند.
    تلاش در راه خودسازى و به وجود آوردن زمينه‌هاى حكومت جهانى، مؤلف را به نوشتن كتاب ترغيب كرده است.


    كتاب با مقدمه مؤلف در بيان نكاتى پيرامون مطالب كتاب آغاز و مباحث، در سى‌وهشت عنوان و يك خاتمه تنظيم شده است. مطالب دربردارنده روايات و احاديثى در موضوع پيش‌گويى‌هاى رسول اكرم(ص) و ائمه(ع) از حوادث و وقايعى است كه در آخرالزمان و نزديك به زمان ظهور حضرت مهدى(عج) واقع خواهد شد.
    فصل اول كتاب به معرفى پدر و مادر امام زمان(ع) و ويژگى‌هاى ايشان پرداخته و بعد از ذكر احاديثى در مورد نيمه شعبان از جمله فرمايش [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] مبنى بر اينكه هيچ نوزادى در آن متولد نخواهد شد مگر اينكه به بركت امام مهدى(ع) مؤمن خواهد شد، توضيحاتى راجع به جعفر كذاب و اعمال او داده مى‌شود.


    احاديث از صحاح، مسانيد و كتب معتبره اهل سنت و اصول شيعه، جمع‌آورى شده و پيش از نقل احاديث، به نام كتابى كه مأخذ است اشاره شده است. روايات اهل سنت، پيش از احاديث شيعه ذكر گرديده است.
    در فصل دوم، دوران زندگى امام زمان(عج) به سه دوران كودكى، غيبت صغرى و كبرى تقسيم شده و بعد از توضيح مختصرى در مورد غيبت صغرى و نواب چهارگانه، شرح كوتاهى درباره ولايت فقيه و احاديث مربوط به آن ارائه شده است.


    نویسنده، سعى كرده تا احاديثى كه در آن‌ها تصريح به جمعيت مخصوص و يا محل معينى نشده است را مختص به مورد مخصوص نكرده و از عمومیت و شمول بيرون نياورد و لذا در ترجمه يا توضيح احاديث، اين اصل را رعايت كرده است.
    در فصل سوم، به بيست‌وهفت پرسش پيرامون عقيده مهدویت و خصوصيات شخصى امام زمان(عج)، نشانه‌هاى ظهور، بحث رجعت و حكومت آن حضرت پاسخ داده شده است؛ به عنوان مثال، مؤلف در پاسخ به اين سؤال كه آيا عقيده به ظهور مصلح جهانى مخصوص شیعیان است؟ چنين پاسخ مى‌دهد كه اين عقيده حتى در كتب زرتشتیان، هندويان، مصرى‌ها و تورات و انجيل وجود داشته و منابعى از اهل‌سنت كه روايات متواترى در اين زمينه در آنها آمده را نام مى‌برد كه از آن جمله است: نورالابصار، الجوامع الاصول و الصواعق المحرقه.


    از ذكر روايات مكرر كه با اختلاف اسناد در كتب حديث نقل مى‌شود، خوددارى شده و از آن‌جا كه غرض نویسنده ذكر معنى و توجه به حقايق مى‌باشد، نه اثبات حديث و اظهار فضل آن، لذا فقط به نقل حديث از كتب درجه اول و معتبر فريقين اكتفاء شده است.
    در مورد سؤال ديگرى مبنى بر اينكه منظور از كشته شدن شيطان به دست آن حضرت چيست؟ با استناد به احاديث، چنين پاسخ داده شده كه منظور اين است كه ريشه‌هاى فساد و عوامل انحراف در آن عصر نابود شده و به جاى آن عقل و ايمان حكومت مى‌كند.


    نویسنده معتقد است به‌طورى كه از روايات و اخبار فهميده مى‌شود، رسول اكرم(ص) گاهى از جريان‌هاى آينده و از وقايع و حوادثى كه براى ملت اسلامى رخ خواهد داد، خبر مى‌داد و مخصوصاًً نسبت به بعضى از اصحاب خود، توجه و عنايت خاصى داشته است. از ائمه(ع) نيز روايات بسيارى نقل شده كه تأييد كننده اين امر است كه ايشان، علم منايا، بلايا و انساب داشتند؛ يعنى از آجال، حوادث، ابتلائات، اجداد و اولاد آگاه بودند.
    فصل چهارم، با اشاره به اين نكته كه مفهوم واقعى انتظار كه در روايات به عنوان بالاترين عمل شمرده شده، زمينه‌سازى است نه اميد ذهنى، به ذكر و توضيح يازده عامل مهم كه در انقلاب عظيم اسلام به رهبرى پيامبر(ص) نقش مهمى در زمينه‌سازى حكومت اسلامى داشت مى‌پردازد؛ برخى از اين عوامل عبارتند از: جاذبه قرآن و حقانيت اسلام، ايمان و توكل به خدا، تعاون و همكارى، برخوردها و روش‌هاى منطقى با يكديگر، توجه به طبقه مستضعف، اتحاد و انسجام مسلمانان، رهبر شايسته و لزوم برنامه‌ريزى.<span id="mp-more">[[حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت|'''ادامه ...''']]</span>
     
    از جمله پيش‌گويى‌هاى پيامبر(ص)، حكمرانى و امارات افراد ستمگر و شرير است و آن حضرت، مسلمانان را هشدار داده تا از آنان پيروى نكرده و اعانت، تأييد و تصديق آنان ننمايند و در چنين حكومتى، صبر و استقامت كرده، از روش صحيح و عدالت منحرف نشوند....<div class="mw-ui-button">[[پیشگوئیها در علائم آخر الزمان|'''ادامه''']]</div>

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۷

    حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت

    حضرت مهدى(عج) فروغ تابان ولايت اثر محمد محمدى اشتهاردى، نوشتارى است در شرح احوال و تاريخ زندگانى حضرت مهدى(ع) كه به زبان فارسى نوشته شده است.

    تلاش در راه خودسازى و به وجود آوردن زمينه‌هاى حكومت جهانى، مؤلف را به نوشتن كتاب ترغيب كرده است.

    فصل اول كتاب به معرفى پدر و مادر امام زمان(ع) و ويژگى‌هاى ايشان پرداخته و بعد از ذكر احاديثى در مورد نيمه شعبان از جمله فرمايش امام صادق(ع) مبنى بر اينكه هيچ نوزادى در آن متولد نخواهد شد مگر اينكه به بركت امام مهدى(ع) مؤمن خواهد شد، توضيحاتى راجع به جعفر كذاب و اعمال او داده مى‌شود.

    در فصل دوم، دوران زندگى امام زمان(عج) به سه دوران كودكى، غيبت صغرى و كبرى تقسيم شده و بعد از توضيح مختصرى در مورد غيبت صغرى و نواب چهارگانه، شرح كوتاهى درباره ولايت فقيه و احاديث مربوط به آن ارائه شده است.

    در فصل سوم، به بيست‌وهفت پرسش پيرامون عقيده مهدویت و خصوصيات شخصى امام زمان(عج)، نشانه‌هاى ظهور، بحث رجعت و حكومت آن حضرت پاسخ داده شده است؛ به عنوان مثال، مؤلف در پاسخ به اين سؤال كه آيا عقيده به ظهور مصلح جهانى مخصوص شیعیان است؟ چنين پاسخ مى‌دهد كه اين عقيده حتى در كتب زرتشتیان، هندويان، مصرى‌ها و تورات و انجيل وجود داشته و منابعى از اهل‌سنت كه روايات متواترى در اين زمينه در آنها آمده را نام مى‌برد كه از آن جمله است: نورالابصار، الجوامع الاصول و الصواعق المحرقه.

    در مورد سؤال ديگرى مبنى بر اينكه منظور از كشته شدن شيطان به دست آن حضرت چيست؟ با استناد به احاديث، چنين پاسخ داده شده كه منظور اين است كه ريشه‌هاى فساد و عوامل انحراف در آن عصر نابود شده و به جاى آن عقل و ايمان حكومت مى‌كند.

    فصل چهارم، با اشاره به اين نكته كه مفهوم واقعى انتظار كه در روايات به عنوان بالاترين عمل شمرده شده، زمينه‌سازى است نه اميد ذهنى، به ذكر و توضيح يازده عامل مهم كه در انقلاب عظيم اسلام به رهبرى پيامبر(ص) نقش مهمى در زمينه‌سازى حكومت اسلامى داشت مى‌پردازد؛ برخى از اين عوامل عبارتند از: جاذبه قرآن و حقانيت اسلام، ايمان و توكل به خدا، تعاون و همكارى، برخوردها و روش‌هاى منطقى با يكديگر، توجه به طبقه مستضعف، اتحاد و انسجام مسلمانان، رهبر شايسته و لزوم برنامه‌ريزى.ادامه ...