شهیدی، سید جعفر: تفاوت میان نسخهها
جز (Hbaghizadeh@noornet.net صفحهٔ شهیدی، جعفر را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به شهیدی، سید جعفر منتقل کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| (۴۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید جعفر شهیدی | |||
| تصویر = NUR00922.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = سید جعفر بن سید محمد شهیدی (سجادی) | ||
| | | نامهای دیگر = سید جعفر شهیدی؛ Jafar Shahidi | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| | | نسب = | ||
|نام | | نام پدر = سید محمد سجادی | ||
| | | ولادت = ۱۲۹۷ش | ||
| | | محل تولد = بروجرد | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = بروجرد، نجف، تهران | ||
| | | رحلت = ۲۳ دی ۱۳۸۶ش / ۱۴۲۹ق | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = امامزاده عبدالله، شهر ری | ||
| | | طول عمر = ۸۹ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
|اساتید | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = تشیع | ||
| | | پیشه = نویسنده، تاریخنگار، مترجم، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی، استاد دانشگاه | ||
| | | درجه علمی = دکتری ادبیات فارسی | ||
| | | دانشگاه = دانشگاه تهران | ||
| علایق پژوهشی = تاریخ اسلام، ادبیات فارسی، تصحیح متون، نهجالبلاغهپژوهی | |||
| منصب = رئیس مؤسسه لغتنامه دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[پس از پنجاه سال پژوهشی تازه پیرامون قیام امام حسین عليهالسلام]] | [[ترجمه نهجالبلاغه (شهیدی)|ترجمه نهجالبلاغة]] | [[علی از زبان علی]] | [[تاریخ تحلیلی اسلام]] | [[شرح مثنوی]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE00922AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|شهیدی (ابهامزدایی)}} | |||
[[ | '''سید جعفر شهیدى''' (۱۲۹۷-۱۳۸۶ش) نویسنده، تاریخنگار، مترجم و پژوهشگر برجسته زبان و ادبیات فارسی، استاد تمام دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران و رئیس مؤسسه لغتنامه دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی. در سال ۱۲۹۷ش در بروجرد متولد شد. پدرش سید محمد سجادی نام داشت. تحصیلات عمومی را در بروجرد گذراند. در سال ۱۳۲۰ش برای تحصیل علوم دینی و فقه و اصول راهی نجف شد و پس از هشت سال، به علت بیماری به ایران بازگشت. در دوران تحصیل در حوزه علمیه نجف، جواز اجتهاد در رشته فقه و اصول را کسب کرد. در سال ۱۳۳۰ش به تدریس در دبیرستانهای تهران پرداخت و در همان سال انتشار مجله «فروغ علم» را عهدهدار شد. در حین تدریس، مدرک کارشناسی الهیات را کسب کرد و در سال ۱۳۲۸ش به دعوت [[دهخدا، علیاکبر|علیاکبر دهخدا]] به همکاری با او پرداخت. در سال ۱۳۴۰ش مدرک دکتری ادبیات فارسی را در رشته تاریخ و ادبیات از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دریافت کرد و از همان سال به تدریس در دانشگاه پرداخت. در سال ۱۳۴۲ش معاونت مؤسسه دهخدا را بر عهده گرفت و در سال ۱۳۴۶ش با دکتر محمد معین در تهیه فرهنگ فارسی معین همکاری داشت. در سال ۱۳۷۳ش با سفری به چین، استادی افتخاری را از دانشگاه پکن دریافت کرد. از آثار تألیفی او میتوان به «[[پس از پنجاه سال پژوهشی تازه پیرامون قیام امام حسین عليهالسلام]]» (که به زبانهای عربی، انگلیسی، ترکی، ژاپنی و اردو ترجمه شده)، «[[علی از زبان علی]]» (شرح زندگانی امیرالمؤمنین)، «[[تاریخ تحلیلی اسلام]]» (ترجمه به عربی و یونانی)، «زندگانی فاطمه زهرا(س)» (ترجمه به ترکی و عربی)، «زندگانی امام صادق(ع)»، «زندگانی امام سجاد(ع)»، «شرح مثنوی» (دنباله کار [[فروزانفر، بدیعالزمان|بدیعالزمان فروزانفر]]، در چند دفتر)، «تاریخ تحلیلی اسلام تا پایان امویان»، «جنایات تاریخ» (سه جلد)، «چراغ روشن در دنیای تاریک»، «شرح لغات و مشکلات دیوان انوری»، «ستایش و سوگ امام هشتم در شعر فارسی»، «عرشیان» و «از دیروز تا امروز» (مجموعه مقالات) اشاره کرد. از آثار تصحیحی او میتوان به تصحیح «آتشکده آذر» اثر لطفعلی بیک آذر بیگدلی، «دره نادره» اثر میرزا مهدیخان استرآبادی (برنده جایزه) و «براهین العجم» اثر محمدتقی سپهر اشاره کرد. از آثار ترجمهای او میتوان به «[[ترجمه نهجالبلاغه (شهیدی)|ترجمه نهجالبلاغة]]» (برنده جایزه)، «ابوذر غفاری نخستین انقلابی اسلام»، «شیر زن کربلا» (زینب کبری) اثر بنت الشاطی و «انقلاب بزرگ» اثر [[طه حسین|دکتر طه حسین]] اشاره کرد. بیش از یکصد مقاله به زبان فارسی و عربی دارد که مقالات عربی او در مجلههای ایران، الجزیره و عراق چاپ شده است. کتابهای «دره نادره»، «زندگانی فاطمه زهرا(س)»، «ترجمه نهجالبلاغة» و «شرح مثنوی» موفق به دریافت جایزه شدند. سرانجام در حدود ساعت ۱۱ یکشنبه ۲۳ دی ۱۳۸۶ش پس از مدتی بیماری درگذشت و پیکرش در روز چهارشنبه ۲۶ دی از محل بنیاد لغتنامه دهخدا تشییع و در امامزاده عبدالله (شهر ری) به خاک سپرده شد. | ||
==ولادت== | |||
در سال 1297 در خانوادهاى مذهبى در بروجرد به دنیا آمد. | |||
==تحصیلات== | |||
تحصیلات عمومى خود را همان جا و در کنار خانوادهاش گذراند. | |||
در سال | در سال 1320 براى تحصیل علوم دینى و فقه و اصول راهى نجف شد؛ اما بعد از هشت سال، به علت بیمارى و نیاز به مراقبت دایمى به ایران بازگشت. وى جواز اجتهاد در رشته فقه و اصول خود را هنگام تحصیل در حوزه علمیه نجف اشرف کسب کرد. | ||
در سال | در سال 1330 به تدریس در دبیرستانهاى تهران پرداخت و در همان سال انتشار مجله فروغ علم را عهدهدار شد. | ||
==فعالیتها== | |||
در هنگام | در هنگام تدریس و اشتغال مدرک کارشناسى الهیات را کسب کرد و در سال 1328 با دعوت [[دهخدا، علیاکبر|علىاکبر دهخدا]] به همکارى با وى پرداخت. | ||
شهیدى در سال 1340 مدرک دکترى ادبیات فارسى خود را در رشته تاریخ و ادبیات از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دریافت کرد و از همان سال به تدریس در دانشگاه پرداخت. | |||
در سال 1342 معاونت مؤسسه دهخدا را بر عهده گرفت و در سال 1346 | در سال 1342 معاونت مؤسسه دهخدا را بر عهده گرفت و در سال 1346 همکارى با دکتر محمد معین در تهیه فرهنگ فارسى معین نقش داشت. | ||
شهیدى در سال 1373 با سفرى به چین، استادى افتخارى را از دانشگاه پکن گرفت. | |||
== وفات == | |||
وی سرانجام حدود ساعت ۱۱ یکشنبه ۲۳ دی ۱۳۸۶ پس از تحمل مدتی بیماری به دیدار حق شتافت. پیکر او در روز چهارشنبه ۲۶ دی از محل بنیاد لغتنامه دهخدا به سمت دانشگاه تهران تشیع و در امامزاده عبدالله (شهرری) دفن شد. | |||
==آثار== | |||
برخی از تألیفات او عبارتند از: کتاب مهدویت در اسلام در سال 1329، جنایات تاریخ، در سهجلد، چراغ روشن در دنیاى تاریک یا زندگانى [[علی بن حسین(ع)، امام چهارم|امام سجاد]](ع)، کتاب پس از پنجاه سال (پژوهشى تازه پیرامون قیام امام حسین علیهالسلام)، و شرح لغات و مشکلات دیوان انورى، تاریخ تحلیلى اسلام تا پایان امویان، زندگانى حضرت فاطمه(ع) و آشنایى با زندگانى [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]]، زندگانى على بن الحسین(ع)، ستایش و سوگ امام هشتم در شعر فارسى، عرشیان، شرح مثنوى شریف، جلد چهارم (دنباله کار جلد [[فروزانفر، بدیعالزمان|مرحوم فروزانفر]]) و جزء و دفتر دوم)، شرح مثنوى دفتر سوم، از دیروز تا امروز (مجموعه مقالهها) به کوشش هرمز ریاحى و شکوفه شهیدى، على از زبان على (شرح زندگانى امیرمؤمنان)، از تا نیز شرح مثنوى دفتر چهارم، پنجم و ششم. | |||
تصحیح آثارى چون تصحیح آتشکده آذر اثر لطفعلى بیک آذر بیگدلى، به همراه مقدمه، فهرست و تعلیقات سید جعفر شهیدى از آثارى تصحیحى او است. | |||
او در سال 1341 تصحیح دره نادره اثر میرزا مهدىخان استرآبادى، و در 1337 تصحیح براهین العجم، اثر محمدتقى سپهر را به همراه تهیه حواشى و تعلیقات تصحیح کرد. | |||
ابوذر غفارى نخستین انقلابى اسلام، شیر زن کربلا اثر بنت الشاطى، انقلاب بزرگ اثر دکتر [[طه حسین|طه حسین]] و نهجالبلاغة از آثار ترجمهاى او هستند. | |||
محمد خاتم پیامبران، مقاله از ولادت تا بعثت، ج اول و از بعثت تا هجرت، ج دوم، یادنامه [[علامه امينى|علامه امینى]]، -محیط ادب (مجموعه سى گفتار به پاس پنجاه سال تحقیقات و مطالعات [[محیط طباطبایی، محمد|سید محمد محیط طباطبایى]])، با همکارى [[یغمایی، حبیب|حبیب یغمایى]]، [[باستانی پاریزی، محمدابراهیم|محمدابراهیم باستاتى پاریزى]] و [[افشار، ایرج|ایرج افشار]]، نیز از مقالات منتشر شده استاد سید جعفر شهیدى هستند. | |||
او | کتاب پس از پنجاه سال (قیام امام حسین(ع) او به زبانهاى عربى، انگلیسى، ترکى استانبولى، ترکى آذربایجانى، ژاپنى و اردو، ترجمه شد و نیز کتاب زندگانى حضرت فاطمه به زبان ترکى استانبولى و عربى و همچنین تاریخ تحلیلى اسلام به زبانهاى عربى، یونانى ترجمه شده است. | ||
استاد شهیدى همچنین بیش از یکصد مقاله به زبان فارسى و عربى دارد که قسمتى از مقالههاى فارسى او در مجموعهاى به نام (از دیروز تا امروز) گردآورى و چاپ شده و مقالههاى عربى او نیز در مجلههاى ایران، الجزیره و عراق چاپ شدهاند. | |||
او کتابهایى نیز دارد که به دریافت جایزه نایل شدهاند که از جمله آنها مىتوان به دره نادره، زندگانى فاطمه زهرا(س)، نهجالبلاغة و شرح مثنوى اشاره کرد | |||
{{سرور زنان جهان}} | |||
{{سرور شهیدان}} | |||
{{امام سجاد علیهالسلام}} | |||
{{مورخان شیعه}} | |||
{{استادان دانشگاه}} | |||
{{نویسندگان}} | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[ترجمه نهجالبلاغه (شهیدی)| | [[ترجمه نهجالبلاغه (شهیدی)|نهجالبلاغة]] | ||
[[علی از زبان علی]] | [[علی از زبان علی]] | ||
[[شرح مثنوی]] | [[شرح مثنوی]] | ||
[[تاریخ تحلیلی اسلام: تا پایان امویان]] | |||
[[زندگانی علی بن الحسین علیهماالسلام]] | [[زندگانی علی بن الحسین علیهماالسلام]] | ||
[[دره نادره: تاریخ عصر نادرشاه]] | [[دره نادره: تاریخ عصر نادرشاه]] | ||
[[لغتنامه: فرهنگ متوسط دهخدا]] | |||
[[لغتنامه]] | |||
[[عرشیان]] | [[عرشیان]] | ||
| خط ۹۷: | خط ۱۲۵: | ||
[[در راه خانه خدا]] | [[در راه خانه خدا]] | ||
[[منتخبی از | [[منتخبی از نهجالبلاغة به همراه خلاصهای از کتاب (علی از زبان علی)]] | ||
[[تاریخ تحلیلی اسلام از آغاز تا نیمه نخست سده چهارم]] | [[تاریخ تحلیلی اسلام از آغاز تا نیمه نخست سده چهارم]] | ||
| خط ۱۰۴: | خط ۱۳۲: | ||
[[فاطمه(س) دختر محمد(ص) ـ زندگانی تأثر برانگیز سیده زنان]] | [[فاطمه(س) دختر محمد(ص) ـ زندگانی تأثر برانگیز سیده زنان]] | ||
[[تاريخ تحلیلی اسلام]] | [[تاريخ تحلیلی اسلام]] | ||
| خط ۱۱۶: | خط ۱۴۲: | ||
[[تاريخ تحلیلی اسلام]] | [[تاريخ تحلیلی اسلام]] | ||
[[زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی شادروان دکتر سید جعفر شهیدی]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:ادیبان]] | |||
[[رده: | [[رده:مورّخان]] | ||
[[رده:مترجمان]] | |||
[[رده:استادان دانشگاه]] | |||
[[رده:نویسندگان]] | |||
[[رده:عاشوراپژوهان]] | |||
[[رده:درگذشتگان 1386]] | |||
[[رده:مدیران]] | |||
[[رده:واژهشناسان]] | |||
[[رده:برگزیدگان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران]] | |||
[[رده:مترجمان نهجالبلاغه]] | |||
[[رده:مصححان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۱
سید جعفر شهیدى (۱۲۹۷-۱۳۸۶ش) نویسنده، تاریخنگار، مترجم و پژوهشگر برجسته زبان و ادبیات فارسی، استاد تمام دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران و رئیس مؤسسه لغتنامه دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی. در سال ۱۲۹۷ش در بروجرد متولد شد. پدرش سید محمد سجادی نام داشت. تحصیلات عمومی را در بروجرد گذراند. در سال ۱۳۲۰ش برای تحصیل علوم دینی و فقه و اصول راهی نجف شد و پس از هشت سال، به علت بیماری به ایران بازگشت. در دوران تحصیل در حوزه علمیه نجف، جواز اجتهاد در رشته فقه و اصول را کسب کرد. در سال ۱۳۳۰ش به تدریس در دبیرستانهای تهران پرداخت و در همان سال انتشار مجله «فروغ علم» را عهدهدار شد. در حین تدریس، مدرک کارشناسی الهیات را کسب کرد و در سال ۱۳۲۸ش به دعوت علیاکبر دهخدا به همکاری با او پرداخت. در سال ۱۳۴۰ش مدرک دکتری ادبیات فارسی را در رشته تاریخ و ادبیات از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دریافت کرد و از همان سال به تدریس در دانشگاه پرداخت. در سال ۱۳۴۲ش معاونت مؤسسه دهخدا را بر عهده گرفت و در سال ۱۳۴۶ش با دکتر محمد معین در تهیه فرهنگ فارسی معین همکاری داشت. در سال ۱۳۷۳ش با سفری به چین، استادی افتخاری را از دانشگاه پکن دریافت کرد. از آثار تألیفی او میتوان به «پس از پنجاه سال پژوهشی تازه پیرامون قیام امام حسین عليهالسلام» (که به زبانهای عربی، انگلیسی، ترکی، ژاپنی و اردو ترجمه شده)، «علی از زبان علی» (شرح زندگانی امیرالمؤمنین)، «تاریخ تحلیلی اسلام» (ترجمه به عربی و یونانی)، «زندگانی فاطمه زهرا(س)» (ترجمه به ترکی و عربی)، «زندگانی امام صادق(ع)»، «زندگانی امام سجاد(ع)»، «شرح مثنوی» (دنباله کار بدیعالزمان فروزانفر، در چند دفتر)، «تاریخ تحلیلی اسلام تا پایان امویان»، «جنایات تاریخ» (سه جلد)، «چراغ روشن در دنیای تاریک»، «شرح لغات و مشکلات دیوان انوری»، «ستایش و سوگ امام هشتم در شعر فارسی»، «عرشیان» و «از دیروز تا امروز» (مجموعه مقالات) اشاره کرد. از آثار تصحیحی او میتوان به تصحیح «آتشکده آذر» اثر لطفعلی بیک آذر بیگدلی، «دره نادره» اثر میرزا مهدیخان استرآبادی (برنده جایزه) و «براهین العجم» اثر محمدتقی سپهر اشاره کرد. از آثار ترجمهای او میتوان به «ترجمه نهجالبلاغة» (برنده جایزه)، «ابوذر غفاری نخستین انقلابی اسلام»، «شیر زن کربلا» (زینب کبری) اثر بنت الشاطی و «انقلاب بزرگ» اثر دکتر طه حسین اشاره کرد. بیش از یکصد مقاله به زبان فارسی و عربی دارد که مقالات عربی او در مجلههای ایران، الجزیره و عراق چاپ شده است. کتابهای «دره نادره»، «زندگانی فاطمه زهرا(س)»، «ترجمه نهجالبلاغة» و «شرح مثنوی» موفق به دریافت جایزه شدند. سرانجام در حدود ساعت ۱۱ یکشنبه ۲۳ دی ۱۳۸۶ش پس از مدتی بیماری درگذشت و پیکرش در روز چهارشنبه ۲۶ دی از محل بنیاد لغتنامه دهخدا تشییع و در امامزاده عبدالله (شهر ری) به خاک سپرده شد.
| سید جعفر شهیدی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید جعفر بن سید محمد شهیدی (سجادی) |
| نامهای دیگر | سید جعفر شهیدی؛ Jafar Shahidi |
| نام پدر | سید محمد سجادی |
| ولادت | ۱۲۹۷ش |
| محل تولد | بروجرد، ایران |
| محل زندگی | بروجرد، نجف، تهران |
| رحلت | ۲۳ دی ۱۳۸۶ش / ۱۴۲۹ق |
| مدفن | امامزاده عبدالله، شهر ری |
| طول عمر | ۸۹ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | نویسنده، تاریخنگار، مترجم، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی، استاد دانشگاه |
| منصب | رئیس مؤسسه لغتنامه دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | دکتری ادبیات فارسی |
| دانشگاه | دانشگاه تهران |
| علایق پژوهشی | تاریخ اسلام، ادبیات فارسی، تصحیح متون، نهجالبلاغهپژوهی |
| برخی آثار | |
ولادت
در سال 1297 در خانوادهاى مذهبى در بروجرد به دنیا آمد.
تحصیلات
تحصیلات عمومى خود را همان جا و در کنار خانوادهاش گذراند.
در سال 1320 براى تحصیل علوم دینى و فقه و اصول راهى نجف شد؛ اما بعد از هشت سال، به علت بیمارى و نیاز به مراقبت دایمى به ایران بازگشت. وى جواز اجتهاد در رشته فقه و اصول خود را هنگام تحصیل در حوزه علمیه نجف اشرف کسب کرد.
در سال 1330 به تدریس در دبیرستانهاى تهران پرداخت و در همان سال انتشار مجله فروغ علم را عهدهدار شد.
فعالیتها
در هنگام تدریس و اشتغال مدرک کارشناسى الهیات را کسب کرد و در سال 1328 با دعوت علىاکبر دهخدا به همکارى با وى پرداخت.
شهیدى در سال 1340 مدرک دکترى ادبیات فارسى خود را در رشته تاریخ و ادبیات از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران دریافت کرد و از همان سال به تدریس در دانشگاه پرداخت.
در سال 1342 معاونت مؤسسه دهخدا را بر عهده گرفت و در سال 1346 همکارى با دکتر محمد معین در تهیه فرهنگ فارسى معین نقش داشت.
شهیدى در سال 1373 با سفرى به چین، استادى افتخارى را از دانشگاه پکن گرفت.
وفات
وی سرانجام حدود ساعت ۱۱ یکشنبه ۲۳ دی ۱۳۸۶ پس از تحمل مدتی بیماری به دیدار حق شتافت. پیکر او در روز چهارشنبه ۲۶ دی از محل بنیاد لغتنامه دهخدا به سمت دانشگاه تهران تشیع و در امامزاده عبدالله (شهرری) دفن شد.
آثار
برخی از تألیفات او عبارتند از: کتاب مهدویت در اسلام در سال 1329، جنایات تاریخ، در سهجلد، چراغ روشن در دنیاى تاریک یا زندگانى امام سجاد(ع)، کتاب پس از پنجاه سال (پژوهشى تازه پیرامون قیام امام حسین علیهالسلام)، و شرح لغات و مشکلات دیوان انورى، تاریخ تحلیلى اسلام تا پایان امویان، زندگانى حضرت فاطمه(ع) و آشنایى با زندگانى امام صادق(ع)، زندگانى على بن الحسین(ع)، ستایش و سوگ امام هشتم در شعر فارسى، عرشیان، شرح مثنوى شریف، جلد چهارم (دنباله کار جلد مرحوم فروزانفر) و جزء و دفتر دوم)، شرح مثنوى دفتر سوم، از دیروز تا امروز (مجموعه مقالهها) به کوشش هرمز ریاحى و شکوفه شهیدى، على از زبان على (شرح زندگانى امیرمؤمنان)، از تا نیز شرح مثنوى دفتر چهارم، پنجم و ششم.
تصحیح آثارى چون تصحیح آتشکده آذر اثر لطفعلى بیک آذر بیگدلى، به همراه مقدمه، فهرست و تعلیقات سید جعفر شهیدى از آثارى تصحیحى او است.
او در سال 1341 تصحیح دره نادره اثر میرزا مهدىخان استرآبادى، و در 1337 تصحیح براهین العجم، اثر محمدتقى سپهر را به همراه تهیه حواشى و تعلیقات تصحیح کرد.
ابوذر غفارى نخستین انقلابى اسلام، شیر زن کربلا اثر بنت الشاطى، انقلاب بزرگ اثر دکتر طه حسین و نهجالبلاغة از آثار ترجمهاى او هستند.
محمد خاتم پیامبران، مقاله از ولادت تا بعثت، ج اول و از بعثت تا هجرت، ج دوم، یادنامه علامه امینى، -محیط ادب (مجموعه سى گفتار به پاس پنجاه سال تحقیقات و مطالعات سید محمد محیط طباطبایى)، با همکارى حبیب یغمایى، محمدابراهیم باستاتى پاریزى و ایرج افشار، نیز از مقالات منتشر شده استاد سید جعفر شهیدى هستند.
کتاب پس از پنجاه سال (قیام امام حسین(ع) او به زبانهاى عربى، انگلیسى، ترکى استانبولى، ترکى آذربایجانى، ژاپنى و اردو، ترجمه شد و نیز کتاب زندگانى حضرت فاطمه به زبان ترکى استانبولى و عربى و همچنین تاریخ تحلیلى اسلام به زبانهاى عربى، یونانى ترجمه شده است.
استاد شهیدى همچنین بیش از یکصد مقاله به زبان فارسى و عربى دارد که قسمتى از مقالههاى فارسى او در مجموعهاى به نام (از دیروز تا امروز) گردآورى و چاپ شده و مقالههاى عربى او نیز در مجلههاى ایران، الجزیره و عراق چاپ شدهاند.
او کتابهایى نیز دارد که به دریافت جایزه نایل شدهاند که از جمله آنها مىتوان به دره نادره، زندگانى فاطمه زهرا(س)، نهجالبلاغة و شرح مثنوى اشاره کرد
وابستهها
تاریخ تحلیلی اسلام: تا پایان امویان
زندگانی علی بن الحسین علیهماالسلام
شیر زن کربلا یا زینب دختر علی علیهالسلام
زندگانی امام صادق جعفر بن محمد علیهالسلام
پس از پنجاه سال پژوهشی تازه پیرامون قیام امام حسین عليهالسلام
منتخبی از نهجالبلاغة به همراه خلاصهای از کتاب (علی از زبان علی)
تاریخ تحلیلی اسلام از آغاز تا نیمه نخست سده چهارم
یادنامه علامه امینی، مجموعه مقالات تحقیقی
فاطمه(س) دختر محمد(ص) ـ زندگانی تأثر برانگیز سیده زنان
انقلاب بزرگ (بضميمه عليعليهالسلام و دو فرزند بزرگوارش)
بهره ادبيات از سخنان عليعليهالسلام
زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی شادروان دکتر سید جعفر شهیدی