الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶۲۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۹ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="boxTitle"><big>'''[[حکیم، محسن|آیت‌الله سیدمحسن حکیم]]'''</big></div>
[[پرونده:NUR13496J1.jpg|بی‌قاب|چپ|حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت|175px]]
[[پرونده:NUR00102.jpg|بندانگشتی|سیدمحسن حکیم|175px]]


'''آیت‌الله سید محسن حكيم''' (1268-1349ش)، فقیه، اصولی، از مراجع بزرگ شیعیان در قرن چهاردهم'''،''' از شاگردان [[آخوند خراسانى]]، [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضياء عراقى]] و [[نایینی، محمدحسین|ميرزاى نائينى]] بود و پس از وفات [[اصفهانی، ابوالحسن|سيد ابوالحسن اصفهانى]] به عنوان يكى از مراجع تقليد اداره‌ى امور دينى و مذهبى شیعیان عراق را در دست گرفت. در مبارزات مردم عراق عليه اشغالگران انگليسى نقش مهمى بر عهده داشته است. از جمله آثار ایشان [[دلیل الناسک]]، [[مستمسک العروة الوثقی]]، [[منهاج الصالحین (المحشی)]]، [[نهج الفقاهة]]، [[حقائق الأصول]].
'''حضرت مهدى(عج) فروغ تابان ولايت''' اثر [[محمدی اشتهاردی، محمد|محمد محمدى اشتهاردى]]، نوشتارى است در شرح احوال و تاريخ زندگانى حضرت مهدى(ع) كه به زبان فارسى نوشته شده است.


او در سال 1306 هجرى قمرى در شهر نجف و در كانون يك خاندان اصيل به دنيا آمد. جد اعلاى ايشان - حدود چهار قرن پيش - طبيب حاذقى بوده به نام «مير سيد على طبيب» كه اثر معروفش كتابى است به نام «مجربات طبية». وى مورد علاقۀ خاص شاه عباس صفوى بود.
تلاش در راه خودسازى و به وجود آوردن زمينه‌هاى حكومت جهانى، مؤلف را به نوشتن كتاب ترغيب كرده است.


او به سبب دانش و فضلش مورد احترام همگان بود و در سفرى كه به آستان مقدس علوى مشرف شده بود، به اصرار مردم نجف اشرف كه از داشتن يك طبيب ماهر محروم بودند در آن شهر مقدس رحل اقامت افكند و به «مير سيد على حكيم» معروف گشت و احترام مخصوصى در ميان مردم عراق پيدا نمود.
فصل اول كتاب به معرفى پدر و مادر امام زمان(ع) و ويژگى‌هاى ايشان پرداخته و بعد از ذكر احاديثى در مورد نيمه شعبان از جمله فرمايش [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] مبنى بر اينكه هيچ نوزادى در آن متولد نخواهد شد مگر اينكه به بركت امام مهدى(ع) مؤمن خواهد شد، توضيحاتى راجع به جعفر كذاب و اعمال او داده مى‌شود.


در چهارمين نسل از خاندان او چهرۀ عالم بزرگوارى به نام سيد مهدى حكيم درخشيد و زمانى كه خداوند فرزندى به او داد نام او را «سيد محسن» گذاشت.
در فصل دوم، دوران زندگى امام زمان(عج) به سه دوران كودكى، غيبت صغرى و كبرى تقسيم شده و بعد از توضيح مختصرى در مورد غيبت صغرى و نواب چهارگانه، شرح كوتاهى درباره ولايت فقيه و احاديث مربوط به آن ارائه شده است.


آیت‌الله سيد محسن حكيم پس از عمرى تلاش بى‌وقفه در راه اعتلاى اسلام و مسلمين، عاقبت بر اثر رفتار ظالمانۀ بعثى‌هاى عراق، از كثرت غصه و اندوه به بستر بيمارى افتاد. نزدیک انش جهت معالجه ايشان را به لندن بردند. پس از عودت به نجف، رژيم بعث پيوسته از ملاقات مريدانش با ايشان ممانعت مى‌نمود تا اينكه آن عالم وارسته در روز سه‌شنبه 27 ربيع الأول سال 1390 هجرى قمرى در نجف اشرف و در سن 84 سالگى به لقاء الله پيوست و پيكر پاک آن عالم نستوه در ميان حزن و اندوه يارانش در مقبرۀ مخصوص كنار مسجد هندى به خاک سپرده شد.
در فصل سوم، به بيست‌وهفت پرسش پيرامون عقيده مهدویت و خصوصيات شخصى امام زمان(عج)، نشانه‌هاى ظهور، بحث رجعت و حكومت آن حضرت پاسخ داده شده است؛ به عنوان مثال، مؤلف در پاسخ به اين سؤال كه آيا عقيده به ظهور مصلح جهانى مخصوص شیعیان است؟ چنين پاسخ مى‌دهد كه اين عقيده حتى در كتب زرتشتیان، هندويان، مصرى‌ها و تورات و انجيل وجود داشته و منابعى از اهل‌سنت كه روايات متواترى در اين زمينه در آنها آمده را نام مى‌برد كه از آن جمله است: نورالابصار، الجوامع الاصول و الصواعق المحرقه.


در مورد سؤال ديگرى مبنى بر اينكه منظور از كشته شدن شيطان به دست آن حضرت چيست؟ با استناد به احاديث، چنين پاسخ داده شده كه منظور اين است كه ريشه‌هاى فساد و عوامل انحراف در آن عصر نابود شده و به جاى آن عقل و ايمان حكومت مى‌كند.


<div class="mw-ui-button">[[حکیم، محسن|'''ادامه''']]</div>
فصل چهارم، با اشاره به اين نكته كه مفهوم واقعى انتظار كه در روايات به عنوان بالاترين عمل شمرده شده، زمينه‌سازى است نه اميد ذهنى، به ذكر و توضيح يازده عامل مهم كه در انقلاب عظيم اسلام به رهبرى پيامبر(ص) نقش مهمى در زمينه‌سازى حكومت اسلامى داشت مى‌پردازد؛ برخى از اين عوامل عبارتند از: جاذبه قرآن و حقانيت اسلام، ايمان و توكل به خدا، تعاون و همكارى، برخوردها و روش‌هاى منطقى با يكديگر، توجه به طبقه مستضعف، اتحاد و انسجام مسلمانان، رهبر شايسته و لزوم برنامه‌ريزى.<span id="mp-more">[[حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت|'''ادامه ...''']]</span>

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۷

حضرت مهدی(عج) فروغ تابان ولایت

حضرت مهدى(عج) فروغ تابان ولايت اثر محمد محمدى اشتهاردى، نوشتارى است در شرح احوال و تاريخ زندگانى حضرت مهدى(ع) كه به زبان فارسى نوشته شده است.

تلاش در راه خودسازى و به وجود آوردن زمينه‌هاى حكومت جهانى، مؤلف را به نوشتن كتاب ترغيب كرده است.

فصل اول كتاب به معرفى پدر و مادر امام زمان(ع) و ويژگى‌هاى ايشان پرداخته و بعد از ذكر احاديثى در مورد نيمه شعبان از جمله فرمايش امام صادق(ع) مبنى بر اينكه هيچ نوزادى در آن متولد نخواهد شد مگر اينكه به بركت امام مهدى(ع) مؤمن خواهد شد، توضيحاتى راجع به جعفر كذاب و اعمال او داده مى‌شود.

در فصل دوم، دوران زندگى امام زمان(عج) به سه دوران كودكى، غيبت صغرى و كبرى تقسيم شده و بعد از توضيح مختصرى در مورد غيبت صغرى و نواب چهارگانه، شرح كوتاهى درباره ولايت فقيه و احاديث مربوط به آن ارائه شده است.

در فصل سوم، به بيست‌وهفت پرسش پيرامون عقيده مهدویت و خصوصيات شخصى امام زمان(عج)، نشانه‌هاى ظهور، بحث رجعت و حكومت آن حضرت پاسخ داده شده است؛ به عنوان مثال، مؤلف در پاسخ به اين سؤال كه آيا عقيده به ظهور مصلح جهانى مخصوص شیعیان است؟ چنين پاسخ مى‌دهد كه اين عقيده حتى در كتب زرتشتیان، هندويان، مصرى‌ها و تورات و انجيل وجود داشته و منابعى از اهل‌سنت كه روايات متواترى در اين زمينه در آنها آمده را نام مى‌برد كه از آن جمله است: نورالابصار، الجوامع الاصول و الصواعق المحرقه.

در مورد سؤال ديگرى مبنى بر اينكه منظور از كشته شدن شيطان به دست آن حضرت چيست؟ با استناد به احاديث، چنين پاسخ داده شده كه منظور اين است كه ريشه‌هاى فساد و عوامل انحراف در آن عصر نابود شده و به جاى آن عقل و ايمان حكومت مى‌كند.

فصل چهارم، با اشاره به اين نكته كه مفهوم واقعى انتظار كه در روايات به عنوان بالاترين عمل شمرده شده، زمينه‌سازى است نه اميد ذهنى، به ذكر و توضيح يازده عامل مهم كه در انقلاب عظيم اسلام به رهبرى پيامبر(ص) نقش مهمى در زمينه‌سازى حكومت اسلامى داشت مى‌پردازد؛ برخى از اين عوامل عبارتند از: جاذبه قرآن و حقانيت اسلام، ايمان و توكل به خدا، تعاون و همكارى، برخوردها و روش‌هاى منطقى با يكديگر، توجه به طبقه مستضعف، اتحاد و انسجام مسلمانان، رهبر شايسته و لزوم برنامه‌ريزى.ادامه ...