حکیم میسری: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'پزشك' به 'پزشک') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = حکیم میسری | |||
| تصویر = NUR03155.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = حکیم میسری | |||
| | | نام کامل = میسری حکیم | ||
| | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = حکیم | ||
| | | تخلص = | ||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = | ||
| | | ولادت = ۳۲۴ قمری | ||
| | | محل تولد = احتمالاً خراسان | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = خراسان | ||
| | | رحلت = زنده در ۳۷۰ قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = حداقل ۴۶ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = | ||
| | | پیشه = پزشک، شاعر | ||
| | | درجه علمی = | ||
| | | دانشگاه = | ||
|کد مؤلف | | حوزه = | ||
| علایق پژوهشی = طب سنتی، شعر فارسی | |||
|} | | منصب = | ||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دانشنامه در علم پزشکی، کهنترین مجموعه طبی بشعر فارسی]]}} | |||
| سبک نوشتاری = منظوم | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03155AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|حکیم (ابهامزدایی)}} | |||
'''حکیم میسری''' (متولد 324ق)، پزشک و شاعر ایرانی قرن چهارم هجری و صاحب قدیمیترین اثر منظوم در علم پزشکی به زبان فارسی است. وی «دانشنامه» را در سال ۳۷۰ق به پایان رسانده و در آن به چهل و شش سالگی خود اشاره کرده است، بنابراین ولادت وی در سال ۳۲۴ق بوده است. در دانشنامه از زادگاه یا اقامتگاه او ذکری نشده، اما احتمالاً اهل خراسان بوده است. او در اندیشه تألیف کتابی در علم پزشکی عملی برمیآید و در این که به زبان عربی یا فارسی تألیف کند مردد میشود و چون بیشتر همشهریانش فارسیزبان بودهاند، کتاب خود را به زبان فارسی دری میسراید تا از اثرش بهتر و بیشتر استفاده کنند. وی علم پزشکی را نزد استادان فن تحصیل کرده است، هر چند نام استاد یا استادان خود را نبرده، اما گاهی به شنیدههای خود تعبیر میکند و گاهی صراحتاً بیان میکند که مطلب را از استاد یا استادان یاد گرفته است. در پایان کتاب در ذیل عنوان پند و نصیحت میسری حکیم، از خود با نام «میسری» یاد کرده است. مهمترین اثر او «دانشنامه در علم پزشکی» کهنترین مجموعه طبی به شعر فارسی است. | |||
== زندگینامه == | |||
ميسرى در پايان كتاب در ذيل عنوان پند و نصيحت ميسرى حكيم، از خودش چنين ياد كرده است: | |||
{{شعر}}{{ب|''هر آن كز نامه من شاد گردد''|2=''نبايد كاين برو چون بار گردد''}}{{ب|''نياز آرد بگويد از دل پاک ''|2=''كه يا رب ميسرى بد بود ناپاک ''}}{{ب|''الهى رحم تو بيش از گناهش ''|2=''من او را آمدم پيشت بخواهش ''}}{{پایان شعر}} | |||
{| | |||
{| | |||
{| | |||
ميسرى «دانشنامه» را در سال 370ق به پايان برده و به چهل و شش سالگى خود اشاره كرده است. | ميسرى «دانشنامه» را در سال 370ق به پايان برده و به چهل و شش سالگى خود اشاره كرده است. | ||
ولادت وى در سال 324ق بوده است. در «دانشنامه» از زادگاه و يا اقامتگاه او ذكرى نشده است؛ همين قدر كه سرزمين خود را ايران ناميده و گفته است كه در صدد تأليف كتابى در علم پزشکى عملى بر مىآيد و در اينكه به زبان عربى يا فارسى تأليف كند، مردد مىشود و چون بيشتر همشهريانش فارسى زبان بودهاند، كتاب خود را به زبان فارسى درى مىسرايد تا از اثرش بهتر و بيشتر استفاده كنند. | ولادت وى در سال 324ق بوده است. در «دانشنامه» از زادگاه و يا اقامتگاه او ذكرى نشده است؛ همين قدر كه سرزمين خود را ايران ناميده و گفته است كه در صدد تأليف كتابى در علم پزشکى عملى بر مىآيد و در اينكه به زبان عربى يا فارسى تأليف كند، مردد مىشود و چون بيشتر همشهريانش فارسى زبان بودهاند، كتاب خود را به زبان فارسى درى مىسرايد تا از اثرش بهتر و بيشتر استفاده كنند. | ||
او احتمالاً اهل خراسان است. او علت فارسی سراییدن اثرش را فارسی زبان بودن بیشتر هموطنانش بیان میکند. | |||
وى علم پزشکى را در نزد استادان فن تحصيل كرده است، هر چند نام استاد يا استادان خود را نبرده، ولى اشاراتى دارد، گاهى به شنيدههاى خود تعبير مىكند و گاهى هم صراحتاً بيان مىكند كه مطلب را از استاد يا استادان ياد گرفته است | وى علم پزشکى را در نزد استادان فن تحصيل كرده است، هر چند نام استاد يا استادان خود را نبرده، ولى اشاراتى دارد، گاهى به شنيدههاى خود تعبير مىكند و گاهى هم صراحتاً بيان مىكند كه مطلب را از استاد يا استادان ياد گرفته است | ||
== وابستهها == | ==وابستهها== | ||
[[دانشنامه در علم پزشکی، | {{وابستهها}} | ||
[[دانشنامه در علم پزشکی، کهنترین مجموعه طبی بشعر فارسی]] | |||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۳۰
حکیم میسری (متولد 324ق)، پزشک و شاعر ایرانی قرن چهارم هجری و صاحب قدیمیترین اثر منظوم در علم پزشکی به زبان فارسی است. وی «دانشنامه» را در سال ۳۷۰ق به پایان رسانده و در آن به چهل و شش سالگی خود اشاره کرده است، بنابراین ولادت وی در سال ۳۲۴ق بوده است. در دانشنامه از زادگاه یا اقامتگاه او ذکری نشده، اما احتمالاً اهل خراسان بوده است. او در اندیشه تألیف کتابی در علم پزشکی عملی برمیآید و در این که به زبان عربی یا فارسی تألیف کند مردد میشود و چون بیشتر همشهریانش فارسیزبان بودهاند، کتاب خود را به زبان فارسی دری میسراید تا از اثرش بهتر و بیشتر استفاده کنند. وی علم پزشکی را نزد استادان فن تحصیل کرده است، هر چند نام استاد یا استادان خود را نبرده، اما گاهی به شنیدههای خود تعبیر میکند و گاهی صراحتاً بیان میکند که مطلب را از استاد یا استادان یاد گرفته است. در پایان کتاب در ذیل عنوان پند و نصیحت میسری حکیم، از خود با نام «میسری» یاد کرده است. مهمترین اثر او «دانشنامه در علم پزشکی» کهنترین مجموعه طبی به شعر فارسی است.
| حکیم میسری | |
|---|---|
 حکیم میسری | |
| نام کامل | میسری حکیم |
| لقب | حکیم |
| ولادت | ۳۲۴ قمری |
| محل تولد | احتمالاً خراسان، ایران |
| محل زندگی | خراسان |
| رحلت | زنده در ۳۷۰ قمری |
| طول عمر | حداقل ۴۶ سال |
| دین | اسلام |
| پیشه | پزشک، شاعر |
| اطلاعات علمی | |
| علایق پژوهشی | طب سنتی، شعر فارسی |
| سبک نوشتاری | منظوم |
| برخی آثار | |
زندگینامه
ميسرى در پايان كتاب در ذيل عنوان پند و نصيحت ميسرى حكيم، از خودش چنين ياد كرده است:
| هر آن كز نامه من شاد گردد | نبايد كاين برو چون بار گردد | |
| نياز آرد بگويد از دل پاک | كه يا رب ميسرى بد بود ناپاک | |
| الهى رحم تو بيش از گناهش | من او را آمدم پيشت بخواهش |
ميسرى «دانشنامه» را در سال 370ق به پايان برده و به چهل و شش سالگى خود اشاره كرده است.
ولادت وى در سال 324ق بوده است. در «دانشنامه» از زادگاه و يا اقامتگاه او ذكرى نشده است؛ همين قدر كه سرزمين خود را ايران ناميده و گفته است كه در صدد تأليف كتابى در علم پزشکى عملى بر مىآيد و در اينكه به زبان عربى يا فارسى تأليف كند، مردد مىشود و چون بيشتر همشهريانش فارسى زبان بودهاند، كتاب خود را به زبان فارسى درى مىسرايد تا از اثرش بهتر و بيشتر استفاده كنند.
او احتمالاً اهل خراسان است. او علت فارسی سراییدن اثرش را فارسی زبان بودن بیشتر هموطنانش بیان میکند.
وى علم پزشکى را در نزد استادان فن تحصيل كرده است، هر چند نام استاد يا استادان خود را نبرده، ولى اشاراتى دارد، گاهى به شنيدههاى خود تعبير مىكند و گاهى هم صراحتاً بيان مىكند كه مطلب را از استاد يا استادان ياد گرفته است