ابن سعید، یحیی بن احمد: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'مولف' به 'مؤلف') |
Wikinoor.ir (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - '↵↵↵\{\{کاربردهای\sدیگر\|(.*)\s\(ابهام\sزدایی\)\}\}↵↵↵' به ' {{کاربردهای دیگر|$1 (ابهام زدایی)}} ') |
||
(۵۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class= | <div class="wikiInfo"> | ||
[[پرونده:NUR00075.jpg|بندانگشتی|ابن سعید، یحیی بن احمد]] | [[پرونده:NUR00075.jpg|بندانگشتی|ابن سعید، یحیی بن احمد]] | ||
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | ||
|- | |- | ||
! نام!! data-type= | ! نام!! data-type="authorName" |ابن سعید، یحیی بن احمد | ||
|- | |- | ||
| | |نامهای دیگر | ||
|data-type= | | data-type="authorOtherNames" | ابن سعید الحلی، ابو زکریا یحیی | ||
نجیبالدین | |||
یحیی بن سعید | |||
|- | |- | ||
|نام پدر | |نام پدر | ||
|data-type= | | data-type="authorfatherName" |احمد | ||
|- | |- | ||
|متولد | |متولد | ||
|data-type= | | data-type="authorbirthDate" |601ق | ||
|- | |- | ||
|محل تولد | |محل تولد | ||
|data-type= | | data-type="authorBirthPlace" |کوفه | ||
|- | |- | ||
|رحلت | |رحلت | ||
|data-type= | | data-type="authorDeathDate" |689 ق | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
|data-type= | | data-type="authorTeachers" |سيد محییالدين ابوحامد، محمد بن عبدالله بن على بن زهره | ||
شيخ محمد بن ابى البركات بن ابراهیم صمعانى | |||
شيخ نجيبالدين محمد بن جعفر بن هبۀ الله بن نما حلى | |||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
|data-type= | | data-type="authorWritings" |[[الجامع للشرایع]] | ||
|-class= | |||
[[نزهة الناظر في الجمع بین الأشباه و النظائر]] | |||
|- class="articleCode" | |||
|کد مؤلف | |کد مؤلف | ||
|data-type= | | data-type="authorCode" |AUTHORCODE00075AUTHORCODE | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|ابن سعید (ابهام زدایی)}} | |||
'''نجيبالدين، يحيى بن احمد بن سعيد حلى''' (601-689ق)، معروف به ابن سعيد، از محدثان شیعه | |||
== ولادت == | |||
==ولادت== | در سال 601ق در خاندان فقيهپرور سعيد هذلى در شهر کوفه ديده به جهان گشود. | ||
==حیات علمی== | ==حیات علمی== | ||
خط ۴۶: | خط ۵۲: | ||
جدش يحيى، كه از فقهاى بزرگ حله بود، دو فرزند فقيه و دانشمند به نام احمد - -پدر ابن سعيد- و حسن -پدر [[محقق حلی، جعفر بن حسن|محقق حلى]] - داشت. | جدش يحيى، كه از فقهاى بزرگ حله بود، دو فرزند فقيه و دانشمند به نام احمد - -پدر ابن سعيد- و حسن -پدر [[محقق حلی، جعفر بن حسن|محقق حلى]] - داشت. | ||
ابن سعيد پس از پسر | ابن سعيد پس از پسر عمویش [[محقق حلی، جعفر بن حسن|محقق حلى]]، به جاى وى بر كرسى تدريس تكيه زد و جاى خالى او را پر نمود. وى تمام فنون و دانشهاى ادبى، فقهى و اصولى را دارا بود و در زهد و تهذيب نفس، پارساترين دانشمندان عصر خویش بود. | ||
وى از بزرگترين مشايخ [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلى]] و از مشايخ بزرگ اجازه و روايت مىباشد. | وى از بزرگترين مشايخ [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلى]] و از مشايخ بزرگ اجازه و روايت مىباشد. | ||
== سخن بزرگان== | ==سخن بزرگان== | ||
[[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلى]] در شأن او مىنویسد: | |||
او به من اجازه روايت داد و داراى زهد و تقوا بود و ضمیرى پاک داشت. | |||
او به | فرزندش صفىالدين محمد بن يحيى، در رديف دانشمندان و فقهاى بزرگ این خاندان به شمار مىآيد و از او به عنوان «استاد بزرگ اجازه» ياد شده است. | ||
[[تقیالدین حلی، حسن بن علی|ابن داود]] درباره يحيى بن سعيد مىگوید: «يحيى بن احمد بن سعيد شيخ و مقتداى ما است. وى عالم به علوم ادبى و فقهى و اصولى بود و از میان فضلا با تقواترين و زاهدترين آنان بود.» | |||
==اساتيد== | |||
# سيد محییالدين ابوحامد، محمد بن عبدالله بن على بن زهره | |||
# شيخ محمد بن ابى البركات بن ابراهیم صمعانى | |||
# | |||
# شيخ محمد بن ابى البركات بن | |||
# پدر بزرگوارش شيخ احمد بن يحيى | # پدر بزرگوارش شيخ احمد بن يحيى | ||
# | # سيد اجلّ، فخار بن معد موسوى | ||
# شيخ | # شيخ نجيبالدين محمد بن جعفر بن هبۀ الله بن نما حلى | ||
== شاگردان== | ==شاگردان== | ||
# | # سيد عبدالكريم بن طاوس | ||
# [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلى]] | # [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلى]] | ||
# | # صفىالدين محمد بن يحيى (فرزند بزرگوارش) | ||
# شيخ | # شيخ جلالالدين ابن نما حلى | ||
# | # سيد شمسالدين محمد بن ابى المعالى | ||
# | # سيد عزالدين حسن بن على بن محمد بن على | ||
# | # سيد نجمالدين ابوعبدالله حسین بن اردشير بن محمد طبرى | ||
# شيح | # شيح كمالالدين على بن حماد ليثى واسطى | ||
# | # حموینى، مؤلف کتاب فرائد السمطين | ||
# احمد بن عبدالكريم | # احمد بن عبدالكريم | ||
== | ==وفات== | ||
ابن سعيد حلى در شب عرفه، سال 690ق در حالى كه 89 بهار پربركت را پشت سر گذاشته بود در شهر حله ديده از جهان فرو بست و به لقاى دوست نائل شد. مرقد او در در خیابان امام علی(ع) در محله طاق شهر حله در مقبره یحیی بن سعید حلی به همراه مشاهیر دیگری از جمله امیر دبیس بن علی مزیدی و سیدمحمد جلالالدین ملحوس حسینی قرار دارد. | |||
==آثار== | |||
# الجامع للشرائع | # الجامع للشرائع | ||
خط ۹۱: | خط ۹۷: | ||
# قضاء الفوائت | # قضاء الفوائت | ||
# كشف الالتباس عن نجاسة الارجاس | # كشف الالتباس عن نجاسة الارجاس | ||
# المدخل | # المدخل في اصول الفقه | ||
# نزهة الناظر | # نزهة الناظر في الجمع بين الاشباه و النظائر | ||
# مسألة | # مسألة في نجاسة المشركين | ||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[الجامع للشرایع]] | |||
[[الجامع للشرایع]] | |||
[[نزهة الناظر في الجمع بین الأشباه و النظائر]] | [[نزهة الناظر في الجمع بین الأشباه و النظائر]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] |
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۲:۲۸
نام | ابن سعید، یحیی بن احمد |
---|---|
نامهای دیگر | ابن سعید الحلی، ابو زکریا یحیی
نجیبالدین یحیی بن سعید |
نام پدر | احمد |
متولد | 601ق |
محل تولد | کوفه |
رحلت | 689 ق |
اساتید | سيد محییالدين ابوحامد، محمد بن عبدالله بن على بن زهره
شيخ محمد بن ابى البركات بن ابراهیم صمعانى شيخ نجيبالدين محمد بن جعفر بن هبۀ الله بن نما حلى |
برخی آثار | الجامع للشرایع |
کد مؤلف | AUTHORCODE00075AUTHORCODE |
نجيبالدين، يحيى بن احمد بن سعيد حلى (601-689ق)، معروف به ابن سعيد، از محدثان شیعه
ولادت
در سال 601ق در خاندان فقيهپرور سعيد هذلى در شهر کوفه ديده به جهان گشود.
حیات علمی
او در شمار دانشمندان بزرگ و فقيهان زندهدل ديار حله است. ابن سعيد نوه دخترى ابن ادريس حلى و پسر عموى پيشواى فقهاى شيعه، محقق حلى است.
جدش يحيى، كه از فقهاى بزرگ حله بود، دو فرزند فقيه و دانشمند به نام احمد - -پدر ابن سعيد- و حسن -پدر محقق حلى - داشت.
ابن سعيد پس از پسر عمویش محقق حلى، به جاى وى بر كرسى تدريس تكيه زد و جاى خالى او را پر نمود. وى تمام فنون و دانشهاى ادبى، فقهى و اصولى را دارا بود و در زهد و تهذيب نفس، پارساترين دانشمندان عصر خویش بود.
وى از بزرگترين مشايخ علامه حلى و از مشايخ بزرگ اجازه و روايت مىباشد.
سخن بزرگان
علامه حلى در شأن او مىنویسد:
او به من اجازه روايت داد و داراى زهد و تقوا بود و ضمیرى پاک داشت.
فرزندش صفىالدين محمد بن يحيى، در رديف دانشمندان و فقهاى بزرگ این خاندان به شمار مىآيد و از او به عنوان «استاد بزرگ اجازه» ياد شده است.
ابن داود درباره يحيى بن سعيد مىگوید: «يحيى بن احمد بن سعيد شيخ و مقتداى ما است. وى عالم به علوم ادبى و فقهى و اصولى بود و از میان فضلا با تقواترين و زاهدترين آنان بود.»
اساتيد
- سيد محییالدين ابوحامد، محمد بن عبدالله بن على بن زهره
- شيخ محمد بن ابى البركات بن ابراهیم صمعانى
- پدر بزرگوارش شيخ احمد بن يحيى
- سيد اجلّ، فخار بن معد موسوى
- شيخ نجيبالدين محمد بن جعفر بن هبۀ الله بن نما حلى
شاگردان
- سيد عبدالكريم بن طاوس
- علامه حلى
- صفىالدين محمد بن يحيى (فرزند بزرگوارش)
- شيخ جلالالدين ابن نما حلى
- سيد شمسالدين محمد بن ابى المعالى
- سيد عزالدين حسن بن على بن محمد بن على
- سيد نجمالدين ابوعبدالله حسین بن اردشير بن محمد طبرى
- شيح كمالالدين على بن حماد ليثى واسطى
- حموینى، مؤلف کتاب فرائد السمطين
- احمد بن عبدالكريم
وفات
ابن سعيد حلى در شب عرفه، سال 690ق در حالى كه 89 بهار پربركت را پشت سر گذاشته بود در شهر حله ديده از جهان فرو بست و به لقاى دوست نائل شد. مرقد او در در خیابان امام علی(ع) در محله طاق شهر حله در مقبره یحیی بن سعید حلی به همراه مشاهیر دیگری از جمله امیر دبیس بن علی مزیدی و سیدمحمد جلالالدین ملحوس حسینی قرار دارد.
آثار
- الجامع للشرائع
- الفحص و البيان من اسرار القرآن
- قضاء الفوائت
- كشف الالتباس عن نجاسة الارجاس
- المدخل في اصول الفقه
- نزهة الناظر في الجمع بين الاشباه و النظائر
- مسألة في نجاسة المشركين