حکیم ترمذی، محمد بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ابوعبدالله محمد بن علی بن حسن (حسین) بن بشر ترمذی، ملقب به حکیم ترمذی''' (حدود ۲۰۵ – ۲۹۵ق)، محدث، عارف و نویسنده برجسته ایرانی در سده سوم هجری و از چهره‌های شاخص عرفان اسلامی است. او که در خانواده‌ای اهل علم در ترمذ (ماوراءالنهر) به دنیا آمد، پس از سفر به بغداد و حج، به ریاضت‌های شدید پرداخت و به درجات عالی عرفانی نائل آمد. حکیم ترمذی با تألیف ده‌ها اثر ارزشمند در زمینه‌های عرفان نظری، انسان‌شناسی، جهان‌شناسی و الهیات، از نخستین اندیشمندانی است که تجارب عرفانی را با آموزه‌های اسلامی تلفیق کرد. مهم‌ترین آثار او عبارتند از: «ختم الاولیاء» در باب ختم ولایت، «نوادر الأصول» (شرح ۲۹۱ حدیث نبوی در هفت جلد)، «علل الشریعة» (تأویل عرفانی تکالیف شرعی) و «منازل القاصدین» (درباره هفت مقام سیر و سلوک). افکار او تأثیر عمیقی بر عارفانی چون امام محمد غزالی و ابن عربی گذاشت.