برکة، محمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ابومحمد عبدالله بن محمد بن برکه سلیمی ازدی بهلوی، مشهور به ابن برکه''' (حدود ۲۹۶ – ۳۶۲ق)، فقیه، اصولی، متکلم و نویسنده برجسته مذهب اباضی در عمان در قرن چهارم هجری بود. او از شاگردان ابومالک غسان بن محمد صلانی و امام سعید بن عبدالله بن محبوب به شمار می‌رفت و به عنوان رئیس «مدرسه رستاقیه» و یکی از بزرگترین فقیهان اباضی شناخته می‌شود. ابن برکه با تألیف کتاب ارزشمند «الجامع» که در میان اباضیه به «الکتاب» شهرت یافت، گامی بزرگ در تدوین و تأصیل فقه اباضی برداشت. او همچنین با تأسیس مدرسه‌ای در بهلا و وقف اموال برای آن، نقش مهمی در گسترش علوم دینی در عمان و حتی مغرب اسلامی ایفا کرد.