۱۶۱٬۳۲۹
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'علیهم السلام' به 'علیهمالسلام'
(صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات پیامبران | عنوان = آدم | تصویر = | توضیح تصویر = | نام = آدم | نامهای دیگر = آدم ابوالبشر | القاب = ابوالبشر (پدر بشریت)، صفیالله (در برخی روایات اسلامی) | تاریخ ولادت = | محل ولادت = | پدر = | مادر = | همسر = حوا | فرزندان = قابیل (قائن)، هاب...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'علیهم السلام' به 'علیهمالسلام') |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
| مدفن = | | مدفن = | ||
}} | }} | ||
'''آدم''' (به عبری: אָדָם؛ به عربی: آدم) یا '''آدم ابوالبشر'''، در [[ادیان ابراهیمی]] ([[یهودیت]]، [[مسیحیت]] و [[اسلام]]) نخستین انسان و پدر همه مردم دانسته میشود. روایتهای مربوط به آفرینش و زندگی او در این سه دین همسانی بسیار دارد که به باور پژوهشگران، ریشه در اشتراک مبدأ وحی در این ادیان دارد. | '''آدم''' (به عبری: אָדָם؛ به عربی: آدم) یا '''آدم ابوالبشر'''، در [[ادیان ابراهیمی]] ([[یهودیت]]، [[مسیحیت]] و [[اسلام]]) نخستین انسان و پدر همه مردم دانسته میشود. روایتهای مربوط به آفرینش و زندگی او در این سه دین همسانی بسیار دارد که به باور پژوهشگران، ریشه در اشتراک مبدأ وحی در این ادیان دارد. | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۷: | ||
۱. چون جسم آدم از خاک روی زمین (ادیم) گرفته شده | ۱. چون جسم آدم از خاک روی زمین (ادیم) گرفته شده | ||
۲. چون پوست او گندمگون (آدم) بوده | ۲. چون پوست او گندمگون (آدم) بوده | ||
۳. چون او از درآمیختن عناصر گوناگون آفریده شده (اُدمه به معنای الفت و اختلاط) | ۳. چون او از درآمیختن عناصر گوناگون آفریده شده (اُدمه به معنای الفت و اختلاط) | ||
۴. چون او از دمیده شدن روح الهی عطرآگین شده (ادام به معنای آنچه طعام را خوشبو کند) | |||
۴. چون او از دمیده شدن روح الهی عطرآگین شده (ادام به معنای آنچه طعام را خوشبو کند). | |||
== آدم در یهودیت == | == آدم در یهودیت == | ||
| خط ۱۶۸: | خط ۱۶۹: | ||
==== توبه آدم ==== | ==== توبه آدم ==== | ||
آدم پس از بیرون رانده شدن از بهشت، دعایی آموخت: «پروردگارا، ما بر خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و نبخشایی، بیگمان از زیانکاران خواهیم بود» (سوره اعراف/۲۳). در روایات شیعی، آدم با توسل به نامهای محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین ( | آدم پس از بیرون رانده شدن از بهشت، دعایی آموخت: «پروردگارا، ما بر خود ستم کردیم و اگر ما را نیامرزی و نبخشایی، بیگمان از زیانکاران خواهیم بود» (سوره اعراف/۲۳). در روایات شیعی، آدم با توسل به نامهای محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین (علیهمالسلام) توبهاش پذیرفته شد. طباطبایی توبه را نوعی بازگشت بنده به خدا با استغفار، و پذیرش توبه را بازگشت خدا به بنده با رحمت میداند. | ||
==== آشکار شدن شرمگاه ==== | ==== آشکار شدن شرمگاه ==== | ||