کربن، هانری: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = هانری کربن

| تصویر = NUR02681.jpg

| اندازه تصویر =

| توضیح تصویر = کربن، هانری

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[ماسینیون، لویی|لویی ماسینیون]] | ادموند هوسرل | امیل بریه | اتین ژیلسون}}

| مشایخ =

| معاصرین = [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]]، [[آشتیانی، سید جلال‌الدین|سید جلال‌الدین آشتیانی]]، [[نصر، سید حسین|سید حسین نصر]]

| شاگردان =

| اجازه اجتهاد از =

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مجموعه مصنفات شیخ اشراق]] (تصحیح و مقدمه) | [[تاریخ فلسفه اسلامی (هانری کربن)|تاریخ فلسفه اسلامی]] | [[اسلام ایرانی]] (۴ جلد) | [[ارض ملکوت: کالبد انسان در روز رستاخیز]] | [[المشاعر]] (تصحیح و مقدمه) | [[جامع الأسرار و منبع الأنوار]] (تصحیح و مقدمه) | [[تخیل خلاق در عرفان ابن عربی]] | [[انسان نورانی در تصوف ایرانی]]}}

| سبک نوشتاری =

| وبگاه =

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE02681AUTHORCODE

'''هانرى كربن'''  (۱۹۰۳-۱۹۷۸م)، فیلسوف، شیعه‌شناس و ایران‌شناس برجسته فرانسوی بود که نقش بی‌بدیلی در شناساندن عرفان و تفکر ایرانی-اسلامی به جهان غرب ایفا کرد. وی در پاریس زاده شد و تحصیلات خود را در دانشگاه سوربن و مدرسه السنه شرقی پاریس به پایان رساند و از شاگردان فیلسوفان بزرگی چون ادموند هوسرل، امیل بریه، اتین ژیلسون و لویی ماسینیون بود. او نخستین مترجم آثار مارتین هایدگر به زبان فرانسه است. نقطه عطف زندگی علمی کربن هنگامی رخ داد که استادش [[ماسینیون، لویی|ماسینیون]] نسخه‌ای از کتاب «[[حکمة الإشراق|حکمة الاشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]] را به او داد و این واقعه تأثیر روحی عمیقی بر او نهاد و او را راهی شرق کرد. کربن مدت‌ها ریاست انستیتو فرانسه و ایران را بر عهده داشت و به همت او، چهره‌هایی چون [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابی‌نصر|روزبهان بقلی]] و [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]] برای جامعه علمی اروپا شناسانده شدند. وی ۲۵ سال به ایران سفر می‌کرد و با متفکرانی چون [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]]، [[آشتیانی، سید جلال‌الدین|سید جلال‌الدین آشتیانی]] و [[نصر، سید حسین|سید حسین نصر]] به گفتگو درباره فلسفه اسلامی می‌پرداخت. جلسات منظم او با [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] در محفلی به نام «حلقه اصحاب تأویل» زمینه‌ساز شناخت عمیق‌تر تشیع برای جهان غرب شد. کربن تشیع را «حرم معرفت باطنی اسلام» می‌دانست و به نقش امام دوازدهم(عج) در الهیات شیعی توجه ویژه‌ای داشت. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به تصحیح و مقدمه «مجموعه مصنفات شیخ اشراق»، «تاریخ فلسفه اسلامی»، «اسلام ایرانی» در چهار جلد، «ارض ملکوت»، «تخیل خلاق در عرفان ابن عربی» و «انسان نورانی در تصوف ایرانی» اشاره کرد. وی سرانجام در ۷ ژوئیه ۱۹۷۸م در پاریس درگذشت.

==تحصیلات==

كربن مدت‌ها رياست انستيتو فرانسه و ايران را عهده‌دار بود و به همت او، مشاهيرى چون [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]]، روزبهان و ملاصدرا براى جامعه علمى و فرهنگى اروپا به نام‌هايى آشنا مبدل گرديد. در جهانى كه برخورد ميان فرهنگ‌هاى گوناگون، پيوسته با شكاف‌هاى بيشتر مواجه مى‌شد، وى نمونه‌اى از تلاش فوق‌العاده براى تفاهم بود.

وى مدت 25 سال به ايران آمد و با متفكرينى هچون [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]]، [[آشتیانی، سید جلال‌الدین|سيد جلال‌الدين آشتيانى]]، مهدى الهى قمشه‌اى، سيد كاظم عصار و [[نصر، سید حسین|سيد حسين نصر]] به گفتگو درباره فلسفه اسلامى، به خصوص حكمت صدرايى پرداخت.

وى وقتى آوازه عرفان و فلسفه [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]] را شنيد، شيفته عظمت علمى، كمالات معنوى و فضايل اين حكيم وارسته گرديد. از اين رو وقتى كه به منظور شناخت تشيع، سالى چند ماه از پاريس به ايران مى‌آمد و در اين سرزمين به پژوهش در مورد مذهب شيعه مى‌پرداخت، توسط برخى از اساتيد دانشگاه، از محضر [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]] تقاضا نمود كه به وى كمك كند. آن فيلسوف عالى مقام كه از فعالیت‌های علمى و اشتياق معنوى اين محقق با خبر بود، خواسته‌اش را اجابت كرد و با وجود كهن سالى و ضعف مزاج، هر دو هفته يك بار از قم به تهران مى‌آمد تا در جلسه‌اى علمى به سؤالات كربن پاسخ دهد و معارف و حقايق گران‌بهاى تشيع را در اختيار او و عده‌اى از استادان دانشگاه قرار دهد و بدين وسيله شناخت صحيح شيعه، براى جهان غرب، توسط هانرى كربن هموار گرديد.

در محفلى كه حلقه اصحاب تاويل نام داشت، ديدار منظم اين دو شخصيت صورت مى‌گرفت. با وجود مشكل زبانى به وسيله ترجمه، ارتباط و گفت و گو ميان آن دو بزرگوار برقرار مى‌شد. كربن مصاحبه‌هاى متعددى طى سال‌هاى 1337 و 1338ش با [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]] درباره عقايد، تعاليم و تاريخ تشيع به عمل آورد.

ارض ملكوت از ايران مزدايى تا ايران شيعى: كالبد انسان در روز رستاخيز، الشيعه الاثنا عشريه، المشاعر، المقدمات من كتاب نص النصوص فى شرح فصوص الحكم، تاريخ فلسفه اسلامى، جامع الأسرار و منبع الأنوار، رساله فى اعتقاد الحكماء، روابط حكمت اشراق و فلسفه ايران باستان، روابط حكمت اشراق و فلسفه ايران باستان، عبهر العاشقين، شرح شطحيات شامل گفتارهاى شورانگيز و رمزى صوفيان، اسلام ايرانى، فلسفه ايرانى و فلسفه تطبيقى، كتاب جامع الحكمتين، مجموعه مصنفات [[سهروردی، یحیی بن حبش|شيخ اشراق]] و...

==منابع مقاله==

[[جامع الحکمتین]]

 

 

[[مجموعه مصنفات شیخ اشراق]]  

[[المقدمات من كتاب نص النصوص في شرح فصوص الحكم]]

[[سید حیدر آملی: شرح احوال، آثار و آراء و جهان‌شناسی]]

[[جامع الأسرار و منبع الأنوار]]

 

 

 

 

[[رسایل جوانمردان]]  

[[تاریخ فلسفه اسلامی (هانری کربن)]]

[[چشم‌اندازهای معنوی و فلسفی اسلام ایرانی]]