میرزای شیرازی، سید محمدحسن: تفاوت میان نسخه‌ها

| عنوان = سید محمدحسن میرزای شیرازی

| تصویر = NUR01642.jpg

| اندازه تصویر =

| توضیح تصویر = میرزای شیرازی، سید محمدحسن

| نام کامل = سید محمدحسن بن سید محمود حسینی شیرازی

| نام‌های دیگر = میرزای شیرازی، مجدد شیرازی

| لقب = میرزای شیرازی

| تخلص =

| نسب =

| نام پدر = سید محمود

| ولادت = ۱۵ جمادی‌الاول ۱۲۳۰ قمری (۴ اردیبهشت ۱۱۹۴ شمسی)

| محل تولد = شیراز

| کشور تولد = ایران

| محل زندگی = شیراز، اصفهان، نجف، کربلا، سامرا

| طول عمر = ۸۲ سال

| نام همسر =

| فرزندان =

| خویشاوندان =

| دین = اسلام

| مذهب = شیعه

| پیشه = فقیه، اصولی، مرجع تقلید

| درجه علمی = مجتهد

| دانشگاه =

| حوزه = حوزه علمیه نجف، سامرا

| علایق پژوهشی = فقه، اصول

| منصب = مرجع عام شیعیان پس از شیخ انصاری

| پس از =

| پیش از =

| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[صاحب جواهر، محمدحسن|شیخ محمدحسن نجفی (صاحب جواهر)]] | [[کاشف‌الغطاء، حسن|شیخ حسن آل کاشف‌الغطاء]] | [[قزوینی، سید ابراهیم بن محمدباقر|سید ابراهیم قزوینی (صاحب ضوابط)]] | [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شیخ مرتضی انصاری]] | سید حسن بیدآبادی | محمدابراهیم کلباسی}}

| معاصرین =

| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|محمدکاظم خراسانی (آخوند خراسانی)]] | [[نائینی، محمدحسین|میرزا محمدحسین نائینی]] | [[نوری، فضل‌الله|شیخ فضل‌الله نوری]] | [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نوری]] | [[رشتی، حبیب‌الله|میرزا حبیب‌الله رشتی]] | [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقی شیرازی (میرزای دوم)]] | [[یزدی، محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید محمدکاظم یزدی]]}}

| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[رساله سراج العباد]] | [[رساله شریفه مجمع الرسائل]] | [[تقریرات في أصول الفقه]] | [[رساله عملیه متاجر]] | کتابی در طهارت | رساله‌ای در رضاع | رساله‌ای در اجتماع امر و نهی | رساله‌ای در مشتق}}

| سبک نوشتاری =

| وبگاه =

| امضا =

| کد مؤلف = AUTHORCODE01642AUTHORCODE

}}

'''ميرزا محمدحسن حسينى شیرازی''' (۱۲۳۰-۱۳۱۲ق)، معروف به میرزای شیرازی، از مراجع بزرگ تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری بود که با صدور فتوای تاریخی تحریم تنباکو، نقش مهمی در مبارزه با استعمار ایفا کرد. وی در شیراز زاده شد و در چهارسالگی تحصیل را آغاز کرد و در هشت‌سالگی مقدمات را به پایان برد. در پانزده‌سالگی به تدریس لمعه پرداخت. در ۱۷ صفر ۱۲۴۸ق به اصفهان رفت و نزد شیخ محمدتقی و سید حسن بیدآبادی و محمدابراهیم کلباسی به تحصیل پرداخت. پس از ده سال، در سال ۱۲۵۹ق عازم عتبات عالیات شد و در نجف از محضر صاحب جواهر و شیخ حسن کاشف‌الغطاء بهره برد و در کربلا در درس صاحب ضوابط شرکت کرد. سپس به پیشنهاد دوستی در درس شیخ مرتضی انصاری حاضر شد و شيفتۀ افکار او گردید و تا پایان عمر شیخ در درس او ماند. شیخ انصاری او را یکی از سه نفری می‌دانست که درس را برای آنان می‌گوید. پس از رحلت شیخ انصاری در سال ۱۲۸۱ق، شاگردان برجسته او میرزای شیرازی را به عنوان مرجع بعدی معرفی کردند. وی در سال ۱۲۹۱ق برای رهایی از فشارهای اجتماعی به سامرا هجرت کرد و این شهر را به مرکز علمی مهمی تبدیل نمود و مدرسه‌ای بزرگ، پل، حمام، بازار و حسینیه ساخت. مهم‌ترین اقدام او صدور فتوای تحریم تنباکو در سال ۱۳۰۷ق در پاسخ به قرارداد استعماری رژی بود که با عبارت «الیوم استعمال تنباکو و توتون بأی نحو کان در حکم محاربه با امام زمان است» مردم را به مقابله با استعمار انگلیس برانگیخت و شاه را مجبور به لغو قرارداد کرد. از آثار او می‌توان به «رساله سراج العباد»، «مجمع الرسائل»، «تقریرات فی اصول الفقه» و رساله عملیه «متاجر» اشاره کرد. وی سرانجام در شب ۲۴ شعبان ۱۳۱۲ق در سامرا درگذشت و پس از تشییع به نجف منتقل و در حرم امام علی(ع) به خاک سپرده شد.