مسکوب، شاهرخ: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات زندگینامه | عنوان = شاهرخ مسکوب | تصویر = NUR74802.jpg | اندازه تصویر = | توضیح تصویر = | نام کامل = شاهرخ مسکوب | نامهای دیگر = ش. البرزی، م. بهیار، م. کوهیار | لقب = | تخلص = | نسب = | نام پدر = | ولادت = ۲۰ دی ۱۳۰۴ | محل تولد = بابل | کشور تولد = ایران...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۵: | خط ۳۵: | ||
| شاگردان = | | شاگردان = | ||
| اجازه اجتهاد از = | | اجازه اجتهاد از = | ||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[ | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[شاهنامه در دو بازخوانی]]| [[درآمدی به اساطیر ایران]] | [[سرگذشت فکری شاهرخ مسکوب به پیوست «غزل غزلهای سلیمان» ترجمۀ شاهرخ مسکوب]] | [[ارمغان مور]] | [[روزها در راه]] | [[سفر در خواب]] | [[گفتوگو در باغ]] | [[سوگ مادر]] | [[کتاب مرتضی کیوان]] | [[خوشههای خشم (ترجمه)]] | [[ادیپ شهریار (ترجمه)]]}} | ||
| سبک نوشتاری = جستارنویسی، نثری روان و شیرین | | سبک نوشتاری = جستارنویسی، نثری روان و شیرین | ||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
}} | }} | ||
'''شاهرخ مسکوب''' ( | '''شاهرخ مسکوب''' (۱۳۰۴–۱۳۸۴ش)، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و یکی از برجستهترین شاهنامهپژوهان معاصر ایران بود.او زندگی پرفرازونشیبی داشت، در جوانی به عضویت حزب توده ایران درآمد و به تدریج از اعضای فعال آن شد به سبب عقاید سیاسیاش در دوران پهلوی چندین بار دستگیر و زندانی شد . پس از انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد و در همانجا درگذشت، با آثاری چون «مقدمهای بر رستم و اسفندیار»، «سوگ سیاوش» و «در کوی دوست»، گامهای مؤثری در نقد، تحلیل و احیای ادبیات کلاسیک فارسی، به ویژه شاهنامه فردوسی برداشت و به عنوان یک جستارنویس توانا شناخته میشود. ترجمههایش از آثار کلاسیک یونان مانند «ادیپ شهریار» و رمان مدرنی چون «خوشههای خشم» نیز از کارهای درخشان اوست. | ||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
شاهرخ مسکوب در ۲۰ دیماه سال ۱۳۰۴ در شهر بابل به دنیا آمد.<ref> [https://www.irna.ir/news/85876706 ر.ک: چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)]</ref> وی دوره ابتدایی را در مدرسه علمیه تهران گذراند و از همان نوجوانی به مطالعه آثار بزرگان ادبی و رمانهای مشهور روی آورد. پس از پایان دوره ابتدایی، خانوادهاش به اصفهان نقل مکان کردند و سالهای خاطرهانگیز نوجوانی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ادب اصفهان سپری کرد. در سالهای ۱۳۲۲-۱۳۲۳ تحت تأثیر وعظ یک روحانی زاهد در اصفهان، به طور موقت گرایش عمیقی به مذهب پیدا کرد.<ref> ر.ک: شریفی، محمد، ص1312</ref><ref> [https://ensafnews.com/509471 ر.ک: شاهرخ مسکوب که بود؟، پایگاه خبری، تحلیلی انصاف]</ref> | شاهرخ مسکوب در ۲۰ دیماه سال ۱۳۰۴ در شهر بابل به دنیا آمد.<ref> [https://www.irna.ir/news/85876706 ر.ک: چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)]</ref> وی دوره ابتدایی را در مدرسه علمیه تهران گذراند <ref> [https://www.avangard.ir/blog/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%AE-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A8/ ر.ک: آل آقا، فاطمه، همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب]</ref> و از همان نوجوانی به مطالعه آثار بزرگان ادبی و رمانهای مشهور روی آورد. پس از پایان دوره ابتدایی، خانوادهاش به اصفهان نقل مکان کردند و سالهای خاطرهانگیز نوجوانی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ادب اصفهان سپری کرد. در سالهای ۱۳۲۲-۱۳۲۳ تحت تأثیر وعظ یک روحانی زاهد در اصفهان، به طور موقت گرایش عمیقی به مذهب پیدا کرد.<ref> ر.ک: شریفی، محمد، ص1312</ref><ref> [https://ensafnews.com/509471 ر.ک: شاهرخ مسکوب که بود؟، پایگاه خبری، تحلیلی انصاف]</ref> | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
مسکوب پس از اخذ دیپلم از اصفهان، به تهران بازگشت و در رشته حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۲۷ موفق به اخذ لیسانس شد. در همین سالها بود که ضمن آموختن زبان فرانسه و آشنایی با انگلیسی و آلمانی، به دلیل علاقه به اخبار و جریانات سیاسی روز، به تفسیر اخبار خارجی در روزنامه «قیام ایران» مشغول شد<ref> [https://ensafnews.com/509471 ر.ک: شاهرخ مسکوب که بود؟، پایگاه خبری، تحلیلی انصاف]</ref> که به گفته خودش اولین کار جدی نویسندگیاش بود. جذب اندیشههای چپ و مطالعه مطبوعات فرانسوی از انگیزههای اصلی او برای یادگیری زبان فرانسه بود.<ref> ر.ک: شریفی، محمد، ص1312</ref> | مسکوب پس از اخذ دیپلم از اصفهان، به تهران بازگشت و در رشته حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۲۷ موفق به اخذ لیسانس شد. در همین سالها بود که ضمن آموختن زبان فرانسه و آشنایی با انگلیسی و آلمانی، به دلیل علاقه به اخبار و جریانات سیاسی روز، به تفسیر اخبار خارجی در روزنامه «قیام ایران» مشغول شد<ref> [https://ensafnews.com/509471 ر.ک: شاهرخ مسکوب که بود؟، پایگاه خبری، تحلیلی انصاف]</ref> که به گفته خودش اولین کار جدی نویسندگیاش بود. جذب اندیشههای چپ و مطالعه مطبوعات فرانسوی از انگیزههای اصلی او برای یادگیری زبان فرانسه بود.<ref> ر.ک: شریفی، محمد، ص1312</ref><ref> [https://www.avangard.ir/blog/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%AE-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A8/ ر.ک: آل آقا، فاطمه، همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب]</ref> | ||
==فعالیتها== | ==فعالیتها== | ||
فعالیت حرفهای مسکوب ترکیبی از نویسندگی، پژوهش ادبی، ترجمه و فعالیت سیاسی بود. او در جوانی به عضویت حزب توده ایران درآمد و به تدریج از اعضای فعال آن شد. به سبب عقاید سیاسیاش در دوران پهلوی چندین بار دستگیر و زندانی شد؛ از جمله در اسفند ۱۳۳۳ که تا اردیبهشت ۱۳۳۶ در زندان ماند. پس از آزادی، برای مدتی در سازمان برنامه استخدام شد و در دهه ۱۳۵۰ با انتشارات دانشگاه آزاد ایران همکاری داشت. پس از انقلاب اسلامی، مدتی در روزنامه آیندگان قلم زد، اما سرانجام ایران را ترک کرد و به پاریس مهاجرت نمود. زندگی در غربت برای او با دشواریهای مالی، فقر و تنگدستی همراه بود. او در پاریس مدتی در مدرسه مطالعات اسلامی و سپس در انستیتوی مطالعات اسماعیلی کار کرد و پس از تعطیلی آن، برای تأمین معاش حتی مغازه عکاسی دایر کرد.<ref> ر.ک: شریفی، محمد، ص1312</ref> | فعالیت حرفهای مسکوب ترکیبی از نویسندگی، پژوهش ادبی، ترجمه و فعالیت سیاسی بود. او در جوانی به عضویت حزب توده ایران درآمد و به تدریج از اعضای فعال آن شد. به سبب عقاید سیاسیاش در دوران پهلوی چندین بار دستگیر و زندانی شد؛ از جمله در اسفند ۱۳۳۳ که تا اردیبهشت ۱۳۳۶ در زندان ماند. | ||
با این حال هیچگاه از فعالیت ادبی دست نکشید و به تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای لندن پرداخت. مسکوب را بیش از هر چیز یک «جستارنویس» میدانستند؛ کسی که به گفته خودش کارش «فکر کردن به ادبیات» ایران بود و نوشتن را نوعی عبادت میدانست که نیاز به حضور قلب دارد. نثر شیوا، تحلیلهای عمیق و نگاه فلسفی-روانشناختی و تاریخی به متون کهن، به ویژه در تفسیر اساطیر شاهنامه به عنوان بازتاب زخمهای اجتماعی و روانی ایران، از ویژگیهای بارز آثار اوست. او همواره بر اهمیت زبان فارسی به عنوان حافظه تاریخی و فرهنگی ایران تأکید داشت. | |||
پس از آزادی، برای مدتی در سازمان برنامه استخدام شد و در دهه ۱۳۵۰ با انتشارات دانشگاه آزاد ایران همکاری داشت. پس از انقلاب اسلامی، مدتی در روزنامه آیندگان قلم زد، اما سرانجام ایران را ترک کرد و به پاریس مهاجرت نمود. زندگی در غربت برای او با دشواریهای مالی، فقر و تنگدستی همراه بود. او در پاریس مدتی در مدرسه مطالعات اسلامی و سپس در انستیتوی مطالعات اسماعیلی کار کرد و پس از تعطیلی آن، برای تأمین معاش حتی مغازه عکاسی دایر کرد.<ref> ر.ک: شریفی، محمد، ص1312</ref> | |||
با این حال هیچگاه از فعالیت ادبی دست نکشید و به تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای لندن پرداخت. مسکوب را بیش از هر چیز یک «جستارنویس» میدانستند؛ کسی که به گفته خودش کارش «فکر کردن به ادبیات» ایران بود و نوشتن را نوعی عبادت میدانست که نیاز به حضور قلب دارد. نثر شیوا، تحلیلهای عمیق و نگاه فلسفی-روانشناختی و تاریخی به متون کهن، به ویژه در تفسیر اساطیر شاهنامه به عنوان بازتاب زخمهای اجتماعی و روانی ایران، از ویژگیهای بارز آثار اوست. او همواره بر اهمیت زبان فارسی به عنوان حافظه تاریخی و فرهنگی ایران تأکید داشت.<ref> [https://www.ibna.ir/news/289379/%DB%B1%DB%B5-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%AE-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A8-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA ر.ک: ۱۵ سال از مرگ شاهرخ مسکوب گذشت، خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)]</ref> | |||
==وفات== | ==وفات== | ||
شاهرخ مسکوب در دی ماه ۱۳۷۵ به بیماری سرطان خون مبتلا شد. او سرانجام پس از یک دوره مبارزه با این بیماری، در ۲۳ فروردین ماه سال ۱۳۸۴ در بیمارستان کوشن پاریس درگذشت. پیکر او به همت دوستان صمیمیاش به ایران انتقال یافت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.<ref> [https://www.irna.ir/news/85876706 ر.ک: چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)]</ref> بر سنگ مزارش نوشته شده: «فرهنگ ایران وطن من است». | شاهرخ مسکوب در دی ماه ۱۳۷۵ به بیماری سرطان خون مبتلا شد. او سرانجام پس از یک دوره مبارزه با این بیماری، در ۲۳ فروردین ماه سال ۱۳۸۴ در بیمارستان کوشن پاریس درگذشت. پیکر او به همت دوستان صمیمیاش به ایران انتقال یافت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.<ref> [https://www.irna.ir/news/85876706 ر.ک: چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)]</ref> بر سنگ مزارش نوشته شده: «فرهنگ ایران وطن من است».<ref> [https://www.avangard.ir/blog/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%AE-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A8/ ر.ک: آل آقا، فاطمه، همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب]</ref> | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
| خط ۸۰: | خط ۸۳: | ||
==منابع مقاله== | ==منابع مقاله== | ||
* شریفی، محمد، فرهنگ ادبیات فارسی، تهران: فرهنگ نو-انتشارات معین، چاپ دوم، 1387ش | * شریفی، محمد، فرهنگ ادبیات فارسی، تهران: فرهنگ نو-انتشارات معین، چاپ دوم، 1387ش | ||
* [https://www.avangard.ir/blog/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%AE-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A8/ آل آقا، فاطمه، «همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب». ۲۰ مهر ۱۳۹۹.] | |||
* [https://www.irna.ir/news/85876706 خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، ۱۲ تیر ۱۴۰۴] | * [https://www.irna.ir/news/85876706 خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، ۱۲ تیر ۱۴۰۴] | ||
* [https://ensafnews.com/509471 پایگاه خبری، تحلیلی انصاف، شاهرخ مسکوب که بود؟، ۲۷ فروردین ۱۴۰۳] | * [https://ensafnews.com/509471 پایگاه خبری، تحلیلی انصاف، شاهرخ مسکوب که بود؟، ۲۷ فروردین ۱۴۰۳] | ||
* [https://www.ibna.ir/news/289379/%DB%B1%DB%B5-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%DA%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%87%D8%B1%D8%AE-%D9%85%D8%B3%DA%A9%D9%88%D8%A8-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، ۱۵ سال از مرگ شاهرخ مسکوب گذشت، یکشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۹] | |||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[شاهنامه در دو بازخوانی]] | |||
[[درآمدی به اساطیر ایران]] | |||
[[سرگذشت فکری شاهرخ مسکوب به پیوست «غزل غزلهای سلیمان» ترجمۀ شاهرخ مسکوب]] | |||
[[خاطرات مهرانگيز دولتشاهی: اولين و تنها سفير زن ايران (1354 - 1357) نماینده 3 دوره مجلس شورای ملی]] | [[خاطرات مهرانگيز دولتشاهی: اولين و تنها سفير زن ايران (1354 - 1357) نماینده 3 دوره مجلس شورای ملی]] | ||
| خط ۹۳: | خط ۱۰۴: | ||
[[سوگ سیاوش (در مرگ و رستاخیز)]] | [[سوگ سیاوش (در مرگ و رستاخیز)]] | ||
[[چند گفتار در فرهنگ ایران | [[چند گفتار در فرهنگ ایران]] | ||
[[ملیت و زبان: نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی]] | [[ملیت و زبان: نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی]] | ||
| خط ۱۰۴: | خط ۱۱۵: | ||
[[مقدمهای بر رستم و اسفندیار]] | [[مقدمهای بر رستم و اسفندیار]] | ||
[[شاهنامه در دو بازخوانی: يادداشتهای شاهرخ مسكوب بر شاهنامهی فردوسی چاپهای بروخيم و مسكو]] | [[شاهنامه در دو بازخوانی: يادداشتهای شاهرخ مسكوب بر شاهنامهی فردوسی چاپهای بروخيم و مسكو]] | ||
| خط ۱۱۲: | خط ۱۲۱: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 بهمن 1404]] | ||
[[رده:مؤلفین-بهمن]] | [[رده:مؤلفین-بهمن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۲:۲۱
شاهرخ مسکوب (۱۳۰۴–۱۳۸۴ش)، نویسنده، پژوهشگر، مترجم و یکی از برجستهترین شاهنامهپژوهان معاصر ایران بود.او زندگی پرفرازونشیبی داشت، در جوانی به عضویت حزب توده ایران درآمد و به تدریج از اعضای فعال آن شد به سبب عقاید سیاسیاش در دوران پهلوی چندین بار دستگیر و زندانی شد . پس از انقلاب به فرانسه مهاجرت کرد و در همانجا درگذشت، با آثاری چون «مقدمهای بر رستم و اسفندیار»، «سوگ سیاوش» و «در کوی دوست»، گامهای مؤثری در نقد، تحلیل و احیای ادبیات کلاسیک فارسی، به ویژه شاهنامه فردوسی برداشت و به عنوان یک جستارنویس توانا شناخته میشود. ترجمههایش از آثار کلاسیک یونان مانند «ادیپ شهریار» و رمان مدرنی چون «خوشههای خشم» نیز از کارهای درخشان اوست.
ولادت
شاهرخ مسکوب در ۲۰ دیماه سال ۱۳۰۴ در شهر بابل به دنیا آمد.[۱] وی دوره ابتدایی را در مدرسه علمیه تهران گذراند [۲] و از همان نوجوانی به مطالعه آثار بزرگان ادبی و رمانهای مشهور روی آورد. پس از پایان دوره ابتدایی، خانوادهاش به اصفهان نقل مکان کردند و سالهای خاطرهانگیز نوجوانی و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ادب اصفهان سپری کرد. در سالهای ۱۳۲۲-۱۳۲۳ تحت تأثیر وعظ یک روحانی زاهد در اصفهان، به طور موقت گرایش عمیقی به مذهب پیدا کرد.[۳][۴]
تحصیلات
مسکوب پس از اخذ دیپلم از اصفهان، به تهران بازگشت و در رشته حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۲۷ موفق به اخذ لیسانس شد. در همین سالها بود که ضمن آموختن زبان فرانسه و آشنایی با انگلیسی و آلمانی، به دلیل علاقه به اخبار و جریانات سیاسی روز، به تفسیر اخبار خارجی در روزنامه «قیام ایران» مشغول شد[۵] که به گفته خودش اولین کار جدی نویسندگیاش بود. جذب اندیشههای چپ و مطالعه مطبوعات فرانسوی از انگیزههای اصلی او برای یادگیری زبان فرانسه بود.[۶][۷]
فعالیتها
فعالیت حرفهای مسکوب ترکیبی از نویسندگی، پژوهش ادبی، ترجمه و فعالیت سیاسی بود. او در جوانی به عضویت حزب توده ایران درآمد و به تدریج از اعضای فعال آن شد. به سبب عقاید سیاسیاش در دوران پهلوی چندین بار دستگیر و زندانی شد؛ از جمله در اسفند ۱۳۳۳ که تا اردیبهشت ۱۳۳۶ در زندان ماند.
پس از آزادی، برای مدتی در سازمان برنامه استخدام شد و در دهه ۱۳۵۰ با انتشارات دانشگاه آزاد ایران همکاری داشت. پس از انقلاب اسلامی، مدتی در روزنامه آیندگان قلم زد، اما سرانجام ایران را ترک کرد و به پاریس مهاجرت نمود. زندگی در غربت برای او با دشواریهای مالی، فقر و تنگدستی همراه بود. او در پاریس مدتی در مدرسه مطالعات اسلامی و سپس در انستیتوی مطالعات اسماعیلی کار کرد و پس از تعطیلی آن، برای تأمین معاش حتی مغازه عکاسی دایر کرد.[۸]
با این حال هیچگاه از فعالیت ادبی دست نکشید و به تدریس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاههای لندن پرداخت. مسکوب را بیش از هر چیز یک «جستارنویس» میدانستند؛ کسی که به گفته خودش کارش «فکر کردن به ادبیات» ایران بود و نوشتن را نوعی عبادت میدانست که نیاز به حضور قلب دارد. نثر شیوا، تحلیلهای عمیق و نگاه فلسفی-روانشناختی و تاریخی به متون کهن، به ویژه در تفسیر اساطیر شاهنامه به عنوان بازتاب زخمهای اجتماعی و روانی ایران، از ویژگیهای بارز آثار اوست. او همواره بر اهمیت زبان فارسی به عنوان حافظه تاریخی و فرهنگی ایران تأکید داشت.[۹]
وفات
شاهرخ مسکوب در دی ماه ۱۳۷۵ به بیماری سرطان خون مبتلا شد. او سرانجام پس از یک دوره مبارزه با این بیماری، در ۲۳ فروردین ماه سال ۱۳۸۴ در بیمارستان کوشن پاریس درگذشت. پیکر او به همت دوستان صمیمیاش به ایران انتقال یافت و در بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.[۱۰] بر سنگ مزارش نوشته شده: «فرهنگ ایران وطن من است».[۱۱]
آثار
- پژوهشهای ادبی: مقدمهای بر رستم و اسفندیار (۱۳۴۳)؛
- سوگ سیاوش (در مرگ و رستاخیز) (۱۳۵۰)؛
- در کوی دوست (۱۳۵۷)؛
- ملیت و زبان؛ نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی (۱۳۶۸؛ فرانسه – تهران: ۱۳۷۳؛ با عنوان هویت ایرانی و زبان فارسی)؛
- داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع (سالهای ۱۳۰۰ – ۱۳۱۵) (۱۳۷۳)؛ ارمغان مور (جستاری در شاهنامه) (۱۳۸۴).
- مجموعه مقالات: چند گفتار در فرهنگ ایران (۱۳۷۱)؛
- خواب و خاموشی (۱۹۹۴ میلادی = ۱۳۷۳؛ لندن)؛
- تن پهلوان و روان خردمند (۱۳۷۴)؛ کارنامهی ناتمام (۱۳۷۸).
- مباحثهی فلسفی: گفتوگو در باغ (۱۳۷۱).
- خاطرات: روزها در راه (پاریس؛ دو جلد).[۱۲]
ترجمهها:
- خوشههای خشم (جان استاینبک، با همکاری عبدالرحیم احمدی، ۱۳۲۸، امیرکبیر)
- ادیپ شهریار (سوفوکل، ۱۳۴۰)
- پرومته در زنجیر (اشیل، ۱۳۴۲)
- آنتیگون (سوفوکل، ۱۳۳۵)
- افسانههای تبای (شامل سه نمایشنامه سوفوکل، ۱۳۵۲)
پانويس
- ↑ ر.ک: چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)
- ↑ ر.ک: آل آقا، فاطمه، همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب
- ↑ ر.ک: شریفی، محمد، ص1312
- ↑ ر.ک: شاهرخ مسکوب که بود؟، پایگاه خبری، تحلیلی انصاف
- ↑ ر.ک: شاهرخ مسکوب که بود؟، پایگاه خبری، تحلیلی انصاف
- ↑ ر.ک: شریفی، محمد، ص1312
- ↑ ر.ک: آل آقا، فاطمه، همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب
- ↑ ر.ک: شریفی، محمد، ص1312
- ↑ ر.ک: ۱۵ سال از مرگ شاهرخ مسکوب گذشت، خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)
- ↑ ر.ک: چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)
- ↑ ر.ک: آل آقا، فاطمه، همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب
- ↑ ر.ک: شریفی، محمد، ص1312
منابع مقاله
- شریفی، محمد، فرهنگ ادبیات فارسی، تهران: فرهنگ نو-انتشارات معین، چاپ دوم، 1387ش
- آل آقا، فاطمه، «همیشه در غربت: مروری بر زندگی و آثار شاهرخ مسکوب». ۲۰ مهر ۱۳۹۹.
- خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، چگونه آثار شاهرخ مسکوب را بخوانیم؟، ۱۲ تیر ۱۴۰۴
- پایگاه خبری، تحلیلی انصاف، شاهرخ مسکوب که بود؟، ۲۷ فروردین ۱۴۰۳
- خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، ۱۵ سال از مرگ شاهرخ مسکوب گذشت، یکشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۹
وابستهها
سرگذشت فکری شاهرخ مسکوب به پیوست «غزل غزلهای سلیمان» ترجمۀ شاهرخ مسکوب
خاطرات مهرانگيز دولتشاهی: اولين و تنها سفير زن ايران (1354 - 1357) نماینده 3 دوره مجلس شورای ملی
ملیت و زبان: نقش دیوان، دین و عرفان در نثر فارسی
تن پهلوان و روان خردمند: پژوهشهایی تازه در شاهنامه
شاهنامه در دو بازخوانی: يادداشتهای شاهرخ مسكوب بر شاهنامهی فردوسی چاپهای بروخيم و مسكو