صفا، ذبیحالله: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = ذبیحالله صفا | |||
| تصویر = NUR03864.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| | | نام کامل = ذبیحالله صفا | ||
| | | نامهای دیگر = Zabihollah Safa | ||
| | | لقب = | ||
| | | تخلص = | ||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = سید علی اصغر شهمیرزادی | ||
| | | ولادت = ۱۲۹۰ش | ||
| | | محل تولد = شهمیرزاد سمنان | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = تهران | ||
| | | رحلت = ۱۳۷۸ش | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = ۸۸ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = | ||
| | | مذهب = | ||
| | | پیشه = ادیب، پژوهشگر، استاد دانشگاه | ||
| | | منصب = ریاست اداره کل انتشارات دانشگاه تهران، نماینده ایران در یونسکو | ||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| درجه علمی = دکتری زبان و ادبیات فارسی | |||
| دانشگاه = دانشسرای عالی (دانشگاه تربیت معلم) | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = تاریخ ادبیات ایران، حماسهسرایی، تاریخ علوم عقلی در اسلام | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[تاریخ ادبیات در ایران و در قلمرو زبان پارسی (صفا)]] | [[حماسه سرایی در ایران]] | [[تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی تا اواسط قرن پنجم]] | [[دارابنامه]] | [[تصحیح اسرارالتوحید]]}} | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE03864AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''ذبیحالله صفا''' (۱۲۹۰-۱۳۷۸ش)، ادیب، پژوهشگر و استاد برجسته تاریخ ادبیات فارسی. وی تحصیلات خود را در تهران به پایان رساند و از نخستین دوره دکترای زبان و ادبیات فارسی فارغالتحصیل شد. از سال ۱۳۲۲ به تدریس تاریخ ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران پرداخت و سالها مدیریت و سردبیری نشریات ادبی و نیز ریاست اداره کل انتشارات دانشگاه تهران را بر عهده داشت. صفا از چهرههای تأثیرگذار در عرصه پژوهشهای ادبی و تاریخی است و مهمترین اثر او، مجموعه چندجلدی «تاریخ ادبیات در ایران» است که از منابع معتبر و پایهای در این حوزه به شمار میرود. دیگر آثار شاخص او شامل «حماسهسرایی در ایران»، «تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی» و تصحیح متون کهنی مانند «اسرارالتوحید» است. | |||
== ولادت == | |||
فرزند سيد علىاصغر فرزند مير صفى بود كه در 1290 خورشيدى در شهميرزاد سمنان زاده شد. | |||
==ولادت== | |||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
وی تحصيلات ابتدايى و متوسطهاش را در همان جا (شهميرزاد سمنان) و بابل به پايان برد و در 1304 به تهران رفت و در دانشسراى عالى در رشته زبان و ادبيات فارسى، فراگيرى دانش را پى گرفت و سرانجام در 1322 فارغ التحصيل شد و رساله دكترىاش را با عنوان «حماسه سرايى در ايران» نوشت. | وی تحصيلات ابتدايى و متوسطهاش را در همان جا (شهميرزاد سمنان) و بابل به پايان برد و در 1304 به تهران رفت و تحصیلات متوسطه را در تهران (دبیرستانهای سیروس و دارالفنون) انجام داد و در سال ۱۳۱۲ شمسی از رشته ادبی فارغالتحصیل شد و در دانشسراى عالى در رشته زبان و ادبيات فارسى، فراگيرى دانش را پى گرفت و سرانجام در 1322 فارغ التحصيل شد و رساله دكترىاش را با عنوان «حماسه سرايى در ايران» نوشت. | ||
==فعالیتها== | ==فعالیتها== | ||
او دوران كوششهاى ادبى خود را از 1312 آغاز كرد و در برخى از جرايد مانند مهر، ايران امروز، تعليم و تربيت، جلوه، سخن، پشوتن، يغما، دانش، فرهنگ، مربى، تمدن و...، مقالات فراوانى | او دوران كوششهاى ادبى خود را از 1312 آغاز كرد و در برخى از جرايد مانند مهر، ايران امروز، تعليم و تربيت، جلوه، سخن، پشوتن، يغما، دانش، فرهنگ، مربى، تمدن و...، مقالات فراوانى درباره موضوعهاى ادبى، تاريخى و فلسفى چاپ كرد و از 1322 به استادى تاريخ ادبيات فارسى در دانشکده ادبيات منصوب شد و افزون بر اين، به كارهاى ديگر ادارى مانند معاونت و سپس كفالت اداره دانشسراهاى مقدماتى (1320) و رياست اداره تعليمات عاليه و تعليمات متوسطه وزارت فرهنگ، رياست بخش تبليغات شير و خورشيد سرخ، عضويت يونسكو در ايران و عضويت هيئت نمايندگى ايران در كنفرانسهاى عمومى يونسكو (1948، 1949، 1950، 1954، 1956 و 1958) پرداخت. وى چند سال نيز رئيس اداره كل انتشارات و تأليفات دانشگاه تهران بود. صفا درباره ادبيات فارسى پژوهشهاى بسيارى سامان داد و كتابهاى فراوانى نوشت. | ||
صفا پس از خدمت وظيفه عمومى با عنوان دبير زبان و ادبيات فارسى در رشته ادبى دبيرستان شرف تهران كار كرد و پس از دريافت | صفا پس از خدمت وظيفه عمومى با عنوان دبير زبان و ادبيات فارسى در رشته ادبى دبيرستان شرف تهران كار كرد و پس از دريافت مدرک دكترى، از 1322 براى تدريس تاريخ ادبيات فارسى در دانشکده ادبيات تهران برگزيده شد و از آن پس، نخست با عنوان دانشيار و بعد به عنوان استاد در همان جا به تدريس پرداخت. وى همچنين زمانى سردبير مجله مهر بود و در 1315، سردبيرى آن را به عهده گرفت تا اينكه در 1320، امتياز مجله سخن به نامش صادر و به سردبيرى [[خانلری، پرویز|دكتر ناتل خانلرى]] و مديريت او تا يك سال اداره شد. امتياز روزنامه شباهنگ نيز چهار سال از آن او بود و از 1326 تا پنج سال، مقالهها و آثارش در مجله ارتش به چاپ مىرسيد تا دوره بازنشستگى، سردبيرى مجله دانشکده ادبيات را به عهده داشت. | ||
==آثار== | ==آثار== | ||
آيين سخن، اخوان الصفا، [[تاریخ ادبیات در ایران و در قلمرو زبان پارسی (صفا)|تاريخ ادبيات در ايران]]، تاريخ علوم عقلى در تمدن اسلامى تا ميانه قرن پنجم هجرى، تاريخ مختصر تحول نظم و نثر پارسى، ترجمه رافائل، ترجمه كيانيان، تصحيح و چاپ اسرار التوحيد فى مقامات الشيخ ابى سعيد، حماسه سرايى در ايران، دانشهاى يونانى در شاهنشاهى ساسانى، گنج سخن، گنج و گنجينه، مزداپرستى در ايران قديم، مقدمه و تعليقات و حواشى ديوان عبدالواسع جبلى، دارابنامه محمد بيغمى و ديوان | آيين سخن، اخوان الصفا، [[تاریخ ادبیات در ایران و در قلمرو زبان پارسی (صفا)|تاريخ ادبيات در ايران]]، تاريخ علوم عقلى در تمدن اسلامى تا ميانه قرن پنجم هجرى، تاريخ مختصر تحول نظم و نثر پارسى، ترجمه رافائل، ترجمه كيانيان، تصحيح و چاپ اسرار التوحيد فى مقامات الشيخ ابى سعيد، حماسه سرايى در ايران، دانشهاى يونانى در شاهنشاهى ساسانى، گنج سخن، گنج و گنجينه، مزداپرستى در ايران قديم، مقدمه و تعليقات و حواشى ديوان عبدالواسع جبلى، دارابنامه محمد بيغمى و ديوان سيفالدين محمد فرغانى، تنها اندكى از آثار و كارهاى پر شمار اويند. | ||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[جشننامه ابن سینا]] | |||
[[ | |||
[[تاریخ ادبیات در ایران و در قلمرو زبان پارسی (صفا)]] | [[تاریخ ادبیات در ایران و در قلمرو زبان پارسی (صفا)]] | ||
[[ | [[أسرار التوحيد في مقامات الشيخ أبي سعيد (امیر کبیر)]] | ||
[[منظومه یادگار زریر]] | |||
[[دارابنامه]] | |||
[[دیوان قطران تبریزی]] | |||
[[تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی تا اواسط قرن پنجم]] | [[تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی تا اواسط قرن پنجم]] | ||
[[ | [[ديوان سیفالدین محمد فرغانی]] | ||
[[مزداپرستی در ایران قدیم]] | |||
[[گنجینه سخن: پارسی نویسان بزرگ و منتخب آثار آنان]] | [[گنجینه سخن: پارسی نویسان بزرگ و منتخب آثار آنان]] | ||
| خط ۸۰: | خط ۹۳: | ||
[[داراب نامه طرسوسي روايت ابوطاهر محمد بن حسن بن علي بن موسي الطرسوسي]] | [[داراب نامه طرسوسي روايت ابوطاهر محمد بن حسن بن علي بن موسي الطرسوسي]] | ||
[[حماسه سرايي در ايران از قديمترين عهد | [[حماسه سرايي در ايران از قديمترين عهد تاریخی تا قرن چهاردهم هجری]] | ||
[[تاريخ | [[تاريخ سیاسی و اجتماعی و فرهنگی ايران از آغاز تا پايان عهد صفوي]] | ||
[[آيين سخن: مختصري در معاني و بيان فارسی]] | [[آيين سخن: مختصري در معاني و بيان فارسی]] | ||
| خط ۹۱: | خط ۱۰۴: | ||
[[گنج و گنجینه: نثر - شعر، برگزیده از دوره گنجینه و گنج سخن]] | [[گنج و گنجینه: نثر - شعر، برگزیده از دوره گنجینه و گنج سخن]] | ||
[[رستم و اسفنديار از شاهنامه فردوسي]] | [[رستم و اسفنديار از شاهنامه فردوسي]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:ادیبان]] | |||
[[رده:مصححان]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۵
| ذبیحالله صفا | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | ذبیحالله صفا |
| نامهای دیگر | Zabihollah Safa |
| نام پدر | سید علی اصغر شهمیرزادی |
| ولادت | ۱۲۹۰ش |
| محل تولد | شهمیرزاد سمنان، ایران |
| محل زندگی | تهران |
| رحلت | ۱۳۷۸ش |
| طول عمر | ۸۸ سال |
| پیشه | ادیب، پژوهشگر، استاد دانشگاه |
| منصب | ریاست اداره کل انتشارات دانشگاه تهران، نماینده ایران در یونسکو |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | دکتری زبان و ادبیات فارسی |
| دانشگاه | دانشسرای عالی (دانشگاه تربیت معلم) |
| علایق پژوهشی | تاریخ ادبیات ایران، حماسهسرایی، تاریخ علوم عقلی در اسلام |
| برخی آثار | |
ذبیحالله صفا (۱۲۹۰-۱۳۷۸ش)، ادیب، پژوهشگر و استاد برجسته تاریخ ادبیات فارسی. وی تحصیلات خود را در تهران به پایان رساند و از نخستین دوره دکترای زبان و ادبیات فارسی فارغالتحصیل شد. از سال ۱۳۲۲ به تدریس تاریخ ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران پرداخت و سالها مدیریت و سردبیری نشریات ادبی و نیز ریاست اداره کل انتشارات دانشگاه تهران را بر عهده داشت. صفا از چهرههای تأثیرگذار در عرصه پژوهشهای ادبی و تاریخی است و مهمترین اثر او، مجموعه چندجلدی «تاریخ ادبیات در ایران» است که از منابع معتبر و پایهای در این حوزه به شمار میرود. دیگر آثار شاخص او شامل «حماسهسرایی در ایران»، «تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی» و تصحیح متون کهنی مانند «اسرارالتوحید» است.
ولادت
فرزند سيد علىاصغر فرزند مير صفى بود كه در 1290 خورشيدى در شهميرزاد سمنان زاده شد.
تحصیلات
وی تحصيلات ابتدايى و متوسطهاش را در همان جا (شهميرزاد سمنان) و بابل به پايان برد و در 1304 به تهران رفت و تحصیلات متوسطه را در تهران (دبیرستانهای سیروس و دارالفنون) انجام داد و در سال ۱۳۱۲ شمسی از رشته ادبی فارغالتحصیل شد و در دانشسراى عالى در رشته زبان و ادبيات فارسى، فراگيرى دانش را پى گرفت و سرانجام در 1322 فارغ التحصيل شد و رساله دكترىاش را با عنوان «حماسه سرايى در ايران» نوشت.
فعالیتها
او دوران كوششهاى ادبى خود را از 1312 آغاز كرد و در برخى از جرايد مانند مهر، ايران امروز، تعليم و تربيت، جلوه، سخن، پشوتن، يغما، دانش، فرهنگ، مربى، تمدن و...، مقالات فراوانى درباره موضوعهاى ادبى، تاريخى و فلسفى چاپ كرد و از 1322 به استادى تاريخ ادبيات فارسى در دانشکده ادبيات منصوب شد و افزون بر اين، به كارهاى ديگر ادارى مانند معاونت و سپس كفالت اداره دانشسراهاى مقدماتى (1320) و رياست اداره تعليمات عاليه و تعليمات متوسطه وزارت فرهنگ، رياست بخش تبليغات شير و خورشيد سرخ، عضويت يونسكو در ايران و عضويت هيئت نمايندگى ايران در كنفرانسهاى عمومى يونسكو (1948، 1949، 1950، 1954، 1956 و 1958) پرداخت. وى چند سال نيز رئيس اداره كل انتشارات و تأليفات دانشگاه تهران بود. صفا درباره ادبيات فارسى پژوهشهاى بسيارى سامان داد و كتابهاى فراوانى نوشت.
صفا پس از خدمت وظيفه عمومى با عنوان دبير زبان و ادبيات فارسى در رشته ادبى دبيرستان شرف تهران كار كرد و پس از دريافت مدرک دكترى، از 1322 براى تدريس تاريخ ادبيات فارسى در دانشکده ادبيات تهران برگزيده شد و از آن پس، نخست با عنوان دانشيار و بعد به عنوان استاد در همان جا به تدريس پرداخت. وى همچنين زمانى سردبير مجله مهر بود و در 1315، سردبيرى آن را به عهده گرفت تا اينكه در 1320، امتياز مجله سخن به نامش صادر و به سردبيرى دكتر ناتل خانلرى و مديريت او تا يك سال اداره شد. امتياز روزنامه شباهنگ نيز چهار سال از آن او بود و از 1326 تا پنج سال، مقالهها و آثارش در مجله ارتش به چاپ مىرسيد تا دوره بازنشستگى، سردبيرى مجله دانشکده ادبيات را به عهده داشت.
آثار
آيين سخن، اخوان الصفا، تاريخ ادبيات در ايران، تاريخ علوم عقلى در تمدن اسلامى تا ميانه قرن پنجم هجرى، تاريخ مختصر تحول نظم و نثر پارسى، ترجمه رافائل، ترجمه كيانيان، تصحيح و چاپ اسرار التوحيد فى مقامات الشيخ ابى سعيد، حماسه سرايى در ايران، دانشهاى يونانى در شاهنشاهى ساسانى، گنج سخن، گنج و گنجينه، مزداپرستى در ايران قديم، مقدمه و تعليقات و حواشى ديوان عبدالواسع جبلى، دارابنامه محمد بيغمى و ديوان سيفالدين محمد فرغانى، تنها اندكى از آثار و كارهاى پر شمار اويند.
وابستهها
تاریخ ادبیات در ایران و در قلمرو زبان پارسی (صفا)
أسرار التوحيد في مقامات الشيخ أبي سعيد (امیر کبیر)
تاریخ علوم عقلی در تمدن اسلامی تا اواسط قرن پنجم
گنجینه سخن: پارسی نویسان بزرگ و منتخب آثار آنان
از چهار مقاله (عروضی سمرقندی) چهار مقاله. برگزیده
داراب نامه طرسوسي روايت ابوطاهر محمد بن حسن بن علي بن موسي الطرسوسي
حماسه سرايي در ايران از قديمترين عهد تاریخی تا قرن چهاردهم هجری
تاريخ سیاسی و اجتماعی و فرهنگی ايران از آغاز تا پايان عهد صفوي
آيين سخن: مختصري در معاني و بيان فارسی