برقعی، سید علیاکبر: تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = برقعی قمی، علیاکبر | |||
| تصویر = NUR05548.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = | |||
| نام کامل = سید علیاکبر برقعی قمی | |||
|نامهای دیگر | | نامهای دیگر = برقعي قمي، علي اکبر؛ کاشف | ||
| لقب = | |||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = سید رضی | |||
| | | ولادت = ۱۲۷۸ شمسی / ۱۳۱۷ قمری / ۱۹۰۰ میلادی | ||
|نام پدر | | محل تولد = قم | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = | ||
| | | رحلت = ۱۳۶۶ شمسی / ۱۴۰۷ قمری / ۱۹۸۷ میلادی | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = | ||
| | | طول عمر = | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = [[برقعی، سید محمدباقر]] | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه دوازده امامی | ||
| | | پیشه = عالم، ادیب، نویسنده، مؤسس دبستان و دبیرستان | ||
| | | درجه علمی = اجتهاد | ||
| دانشگاه = | |||
[[نائینی، محمدحسین | | علایق پژوهشی = ادبیات، تاریخ، علوم اسلامی | ||
| منصب = | |||
[[اصفهانی، سید ابوالحسن | | پس از = | ||
| | | پیش از = | ||
| | | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[حائری یزدی، عبدالکریم]] | [[نائینی، محمدحسین]] | [[اصفهانی، سید ابوالحسن]] | میرزا محمد (ارباب) | شیخ ابوالقاسم صغیر | شیخ ابوالقاسم کبیر | شیخ حسن فاضل | آقا میرزا علیاکبر حکمی یزدی}} | ||
| | | مشایخ = | ||
| معاصرین = | |||
[[راهنمای دانشوران در ضبط نامها، نسبها و نسبتها]] | | شاگردان = | ||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[راهنمای دانشوران در ضبط نامها، نسبها و نسبتها]] | [[كاخ دلاویز یا تاریخ شریف رضی]] | راهنمای قم | راهنمای دینداران | کانون احساسات | مهر تابان (در سیرت امام علی(ع)) | جلوه حق (در سیرت امام علی(ع)) | بامداد روشن | ترجمه شیعه یا پدیدآورندگان فنون اسلام | چرا از مرگ بترسم (ترجمه اثر ابن مسکویه)}} | ||
|کد مؤلف | | سبک نوشتاری = | ||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|برقعی (ابهامزدایی)}} | |||
{{کاربردهای دیگر|برقعی ( | {{کاربردهای دیگر|قمی (ابهامزدایی)}} | ||
{{کاربردهای دیگر|قمی ( | |||
'''سید علیاکبر برقعی قمی''' (1278-1366ش)، عالم، ادیب و نویسنده معاصر و مؤسس دبستان و دبیرستان سنایی در سالهای 1313ش و 1315ش، است. [[حائری یزدی، عبدالکریم|آیتالله شیخ عبدالکریم حائری یزدی]] از معروفترین اساتید وی و کتاب [[راهنمای دانشوران در ضبط نامها، نسبها و نسبتها|راهنمای دانشوران]]، از مشهورترین آثار او میباشد. | '''سید علیاکبر برقعی قمی''' (1278-1366ش)، عالم، ادیب و نویسنده معاصر و مؤسس دبستان و دبیرستان سنایی در سالهای 1313ش و 1315ش، است. [[حائری یزدی، عبدالکریم|آیتالله شیخ عبدالکریم حائری یزدی]] از معروفترین اساتید وی و کتاب [[راهنمای دانشوران در ضبط نامها، نسبها و نسبتها|راهنمای دانشوران]]، از مشهورترین آثار او میباشد. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۹
| برقعی قمی، علیاکبر | |
|---|---|
| نام کامل | سید علیاکبر برقعی قمی |
| نامهای دیگر | برقعي قمي، علي اکبر؛ کاشف |
| نام پدر | سید رضی |
| ولادت | ۱۲۷۸ شمسی / ۱۳۱۷ قمری / ۱۹۰۰ میلادی |
| محل تولد | قم، ایران |
| رحلت | ۱۳۶۶ شمسی / ۱۴۰۷ قمری / ۱۹۸۷ میلادی |
| فرزندان | برقعی، سید محمدباقر |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه دوازده امامی |
| پیشه | عالم، ادیب، نویسنده، مؤسس دبستان و دبیرستان |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | اجتهاد |
| علایق پژوهشی | ادبیات، تاریخ، علوم اسلامی |
| اساتید |
|
| برخی آثار |
|
سید علیاکبر برقعی قمی (1278-1366ش)، عالم، ادیب و نویسنده معاصر و مؤسس دبستان و دبیرستان سنایی در سالهای 1313ش و 1315ش، است. آیتالله شیخ عبدالکریم حائری یزدی از معروفترین اساتید وی و کتاب راهنمای دانشوران، از مشهورترین آثار او میباشد.
سید محمدباقر برقعی فرزند ایشان است.
ولادت
«سید علیاکبر برقعی قمی»، فرزند سید رضى، از علما، ادبا و نویسندگان معاصر تهران است. وى در شب یازدهم ماه مبارک رمضان 1317ق، در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود.
تحصیلات
آموزش مقدماتى را در مکتب فراگرفت و از آن پس به تحصیل علوم عربى، دینى و ادبى پرداخت. پس از تحصیلات علوم عقلى و نقلى نزد استادان، شروع به تدریس نمود. حوزهى درسى به وجود آورد و به دانشپژوهى و دانشپرورى پرداخت. در بیست سالگى از مراجع زمان اجازه اجتهاد کسب کرد. در سال 1313ش، یک دبستان و در سال 1315ش، یک دبیرستان تأسیس کرد و هر دو را به نام سنایى موسوم ساخت. پس از ورود آیتالله العظمى حائرى یزدى به قم و تأسیس حوزهى علمیه، آیتالله برقعى یکى از مشاروان او بود و درباره مشکلات روحانیت و وضع تحصیلى طلاب با او تبادل نظر میکرد. آیتالله برقعى در زمان جنگ جهانى دوم یاور مردم بود و به تشکیل انجمن خیریه همت گماشت و از متمکنین تهران و قم کمک گرفت و در منطقهاى که سکونت داشت نانوایى ایجاد کرد. بدین طریق به بینوایان کمک و مساعدت مینمود. در سال 1329ش، که در ایران جمعیت هواداران صلح به ریاست ملکالشعراى بهار تشکیل شد، از آیتالله برقعى خواستند که به جمعیت صلح در ایران کمک کند و او نیز اولین سخنرانى خود را در مسجد امام خمینى(ره) (شاه سابق) تهران تحت عنوان «صلح و نیروى نگهبان آن» ایراد کرد. شعار «به عدل سوگند، صلح پیروز است» بهواسطه ایشان رایج شد. به همین منظور به کنگرهى جهانى صلح دعوت شد که یک بار در پاریس و بار دیگر در وین تشکیل شد و بهعنوان یک پیشواى روحانى مسلمان سخنرانى کرد. پس از مراجعت از سفر اروپا از قم به شیراز و بعد به یزد تبعید شد و این تبعید مدت چهارده سال طول کشید. آیتالله برقعى به شعر و شاعرى علاقهمند بود و شعر هم مىگفت. قسمتى از اشعار وى از بین رفته است و فقط حدود دو هزار بیت آن گردآورى شده است.
اساتید
اساتید وی در رشتههاى مختلف غیر از اساتید علوم ادبى عبارتند از:
- میرزا محمد معروف به ارباب، که علاوه بر معلومات عقلى و نقلى، محضرى دوستداشتنى و بیانى دلنشین داشت؛
- عالم اصولى خبیر شیخ ابوالقاسم، معروف به صغیر؛
- عالم بسیار مدقق، شیخ ابوالقاسم کبیر؛
- شیخ حسن فاضل؛
- فقیه متبحر و اصولى محقق آیتاللَّه شیخ عبدالکریم حائرى یزدى (مؤسس حوزه علمیه قم)، که 15 سال در حلقات درس ایشان شرکت نموده و استفاده کرده است؛
- میرزا حسین نائینى که حقیقتاً احاطه عجیبى به چندین علم داشت؛
- سید ابوالحسن اصفهانى (البته از این دو بزرگوار فقط در موقع توقفشان در قم که بهعنوان تبعید به سر میبردند استفاده نموده است؛
- استاد یگانه و حکیم فرزانه، آقا میرزا علىاکبر حکمى یزدى (در منطق و فلسفه و هیئت)؛
آثار
فهرست برخی از آثار ایشان عبارت است از:
- راهنماى دانشوران (سه جلد، 1329-1328)؛
- راهنماى قم (در تاریخ قم و آثار تاریخى آن، با مقدمه رشید یاسمى، 1317)؛
- راهنماى دینداران (1324)؛
- کانون احساسات (در واقعه کربلا)؛
- کاخ دلاویز (یا تاریخ شریف رضى)؛
- مهر تابان (در سیرت على(ع)، 1317)؛ز
- جلوه حق (در سیرت على بن ابىطالب، 1319)؛
- بامداد روشن (در اسرار واگذارى خلافت حضرت امام حسن(ع) به معاویه، 1320)؛
- ترجمه شیعه یا پدیدآورندگان فنون اسلام (اثر سید حسن صدر، 1319)؛
- چرا از مرگ بترسم (اثر ابن مسکویه، ترجمه لماذا أخاف الموت، 1327).