کاسانی، خواجه احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''خواجه احمد کاسانی''' (۸۶۸-۹۴۹ق)، از بزرگان سلسلۀ خواجگان نقشبندیۀ ماوراءالنهر در اواخر سدۀ ۹ و اوایل سدۀ ۱۰ق. وی از مردم کاسان بود که شهری در آن سوی رود سیحون ابتدای ترکستان و بعد از شهر چاچ، واقع در درۀ فرغانه است. نسبش را با ۱۴ واسطه به [[امام رضا علیه‌السلام|امام علی بن موسی الرضا(ع)]] رسانده‌اند. احمد کاسانی بیش از ۳۰ رساله در تصوف و عرفان به زبان فارسی نوشته است که مجموعه‌هایی از آن در کتابخانه‌های مختلف موجود است.  

احمد کاسانی پس از آنکه از علوم بهره کافی یافت، به حضور شیخ محمدزاهد قاضی، خلیفۀ خواجه عبیدالله احرار رسید و ۱۲ سال در خدمت او بود. در سایۀ تعالیم و افاضات او به درجات بالای تصوف نایل آمد. معارف طریقت را از محمد قاضی سمرقندی، شاگرد [[احرار، عبیدالله بن محمود|خواجه احرار]] فراگرفت و انتسابش به مشایخ نقشبندیه از طریق او بود.

مجموعه‌هایی از آثار او در کتابخانه‌های فردوسی و رودکی در شهر دوشنبۀ تاجیکستان، ابوریحان بیرونی در تاشکند، پتنه، گنج بخش و موزۀ ملی در پاکستان و فرهاد معتمد در تهران موجود است.<ref>ر.ک. جلالی‌مقدم، مسعود، ‌ج7، ص80-79</ref>.