پیشینه و پیرنگ معرفت‌شناسی اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

پیشینه و پیرنگ معرفت‌شناسی اسلامی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۰

۴۳۶ بایت اضافه‌شده ، ‏۹ دسامبر ۲۰۲۵

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۵۱٬۳۴۵

ویرایش

@@ خط ۲۴: / خط ۲۴: @@
 | پیش از =
 }}
-'''پیشینه و پیرنگ معرفت‌شناسی اسلامی'''، به قلم [[حسن معلمی]] (متولد 1338ش) متخصص در زمینه معرفت‌شناسی و تدوین متون درسی در مرکز جهانی علوم اسلامی به بررسی جامع و تحلیلی مباحث معرفت‌شناسی از دیدگاه اسلامی و با نگاهی به سیر تاریخی آن در فلسفه غرب می‌پردازد و به تعریف معرفت حقیقی و امکان آن و همچنین بحث مطابقت در شناخت می‌پردازد.
+'''پیشینه و پیرنگ معرفت‌شناسی اسلامی'''، به قلم [[معلمی، حسن|حسن معلمی]] (متولد 1338ش) متخصص در زمینه معرفت‌شناسی و تدوین متون درسی در مرکز جهانی علوم اسلامی به بررسی جامع و تحلیلی مباحث معرفت‌شناسی از دیدگاه اسلامی و با نگاهی به سیر تاریخی آن در فلسفه غرب می‌پردازد و به تعریف معرفت حقیقی و امکان آن و همچنین بحث مطابقت در شناخت می‌پردازد.
 ==اهمیت کتاب==
@@ خط ۴۱: / خط ۴۱: @@
 بخش اول: تعریف معرفت حقیقی و امکان آن: این بخش به دو فصل اصلی تقسیم می‌شود که به ماهیت معرفت حقیقی و امکان دست‌یابی به آن می‌پردازد:
 فصل اول: تعریف معرفت حقیقی: در این فصل، معرفت حقیقی و ویژگی‌های آن به‌عنوان شناختی مطابق با واقع و همراه با یقین صادق تعریف می‌شود.
 همچنین، انواع یقین (منطقی، غیرمنطقی، حضوری و حصولی) و مراتب آن (علم الیقین، عین الیقین و حق الیقین) ویژگی‌های هر یک توضیح داده شده و دیدگاه‌های فلاسفه مسلمان دراین‌خصوص موردبحث قرار می‌گیرد
 پس از بیان تعاریف فلاسفه مسلمان و خصوصیات آن به تعریف نفس‌الامر و دیدگاه‌های مختلف درباره آن و سپس نتیجه‌گیری می‌پردازد<ref>متن کتاب، ص65-101</ref>.
@@ خط ۴۸: / خط ۵۰: @@
 بخش دوم: مطابقت: این بخش به مفهوم مطابقت در معرفت می‌پردازد و آن را در دو نوع اصلی علم حضوری و علم حصولی بررسی می‌کند:
-فصل اول: علم حضوری: این فصل به تعریف و بررسی علم حضوری می‌پردازد که نوعی از شناخت است که در آن عالم و معلوم متحد هستند و معلوم بی‌واسطه نزد عالم حاضر است. مثال‌هایی از علم حضوری شامل علم نفس به ذات خود، علم نفس به حالات خود (مانند شادی، غم) و علم نفس به افعال خود (مانند اراده) مطرح می‌شود. دیدگاه‌های فیلسوفان و اندیشمندان اسلامی مانند ابن سینا، غزالی، شیخ اشراق، محقق طوسی، ملاصدرا، ملا هادی سبزواری، مدرس زنوزی، علامه طباطبایی، شهید مطهری و مصباح یزدی در مورد علم حضوری، ملاک، متعلق و حقیقت آن و جایگاه آن در معرفت‌شناسی نیز تبیین می‌گردد. این بخش بر فطری‌بودن علم حضوری و عدم نیاز به تعریف یا واسطه تأکید دارد<ref>همان، ص159-217</ref>.
+فصل اول: علم حضوری: این فصل به تعریف و بررسی علم حضوری می‌پردازد که نوعی از شناخت است که در آن عالم و معلوم متحد هستند و معلوم بی‌واسطه نزد عالم حاضر است. مثال‌هایی از علم حضوری شامل علم نفس به ذات خود، علم نفس به حالات خود (مانند شادی، غم) و علم نفس به افعال خود (مانند اراده) مطرح می‌شود. دیدگاه‌های فیلسوفان و اندیشمندان اسلامی مانند [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، [[غزالی، محمد بن محمد|غزالی]]، [[سهروردی، یحیی بن حبش|شیخ اشراق]]، [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|محقق طوسی]]، [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]]، [[سبزواری، هادی|ملا هادی سبزواری]]، [[زنوزی، علی بن عبدالله|مدرس زنوزی]]، [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]]، [[مطهری، مرتضی|شهید مطهری]] و مصباح یزدی در مورد علم حضوری، ملاک، متعلق و حقیقت آن و جایگاه آن در معرفت‌شناسی نیز تبیین می‌گردد. این بخش بر فطری‌بودن علم حضوری و عدم نیاز به تعریف یا واسطه تأکید دارد<ref>همان، ص159-217</ref>.
 فصل دوم: علم حصولی (تصور و تصدیق): این فصل به علم حصولی می‌پردازد که شناختی باواسطه است و به تصور (دریافت مفاهیم) و تصدیق (حکم‌کردن) تقسیم می‌شود. انواع تصورات (کلی (ماهوی، فلسفی، منطقی)، جزئی (حسی، خیالی، وهمی)) و اقسام تصدیقات (بدیهیات، نظریات) بررسی می‌شود. همچنین، کیفیت دستیابی ذهن به مفاهیم کلی و معلومات ثانویه فلسفی و نیز بحث اصالت حس یا عقل در تصورات و تصدیقات موردبحث و تحلیل قرار می‌گیرد. در این بخش، دیدگاه‌های مختلف فلاسفه غربی در مورد ارزش شناخت (عقل‌گرایی، تجربه‌گرایی، پراگماتیسم، انسجام‌گرای) نیز بررسی شده و با دیدگاه‌های اسلامی مقایسه می‌گردد<ref>همان، ص219-351
@@ خط ۶۷: / خط ۷۰: @@
 [[رده:فلسفه اسلامی]]
 [[رده:کلیات فلسفه اسلامی]]
+[[رده:مقالات بازبینی شده2 آذر 1404]]
-[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
 [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ آبان 1404 توسط عباس مکرمی]]
 [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ آبان 1404 توسط فریدون سبحانی]]