۱۶۱٬۰۵۶
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'تاسيس' به 'تأسیس'
(←دیدارهای تاریخی و علمی: تصحیح: نفیسی ≠ نفیسی) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'تاسيس' به 'تأسیس') |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|طالقانی ( | {{کاربردهای دیگر|طالقانی (ابهامزدایی)}} | ||
'''سيد عبدالوهاب طالقانى''' (متولد 1309ش-اصفهان)، قرآنپژوه، بازنشسته آموزش و پرورش، استاندار شهرکرد و چهارمحال و بختیاری، مدیرعامل و رئیس پیشدانشگاهی بنیاد حضرت امام باقر(ع)، داماد [[آيتالله حاج سيد مرتضى موحد ابطحى]]، آیتالله [[موحد ابطحی اصفهانی، سید محمدباقر|سید محمدباقر موحد ابطحی]] پسرخاله و برادر همسر ایشان است. | '''سيد عبدالوهاب طالقانى''' (متولد 1309ش-اصفهان)، قرآنپژوه، بازنشسته آموزش و پرورش، استاندار شهرکرد و چهارمحال و بختیاری، مدیرعامل و رئیس پیشدانشگاهی بنیاد حضرت امام باقر(ع)، داماد [[آيتالله حاج سيد مرتضى موحد ابطحى]]، آیتالله [[موحد ابطحی اصفهانی، سید محمدباقر|سید محمدباقر موحد ابطحی]] پسرخاله و برادر همسر ایشان است. | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
==تدریس== | ==تدریس== | ||
در سال 1337 آموزشگاه زبان | در سال 1337 آموزشگاه زبان تأسیس نمود و در كنار تدريس در دبيرستانها، با مديريت آموزشگاه و تدريس در آن فعالیتهای آموزشى خود را با جديت بيشترى دنبال نمود تا اينكه در سال 1344 با تأسیس دبيرستان حكيم سنايى و گسترش آن به مجموعه مدارسى آموزشى حكيم سنائى، يكى از موفقترين مراكز آموزشى آن سالها را پايه ريزى نمود. | ||
ايشان بعد از آن كه موفق به دريافت مدرک فوق ليسانس از دنشگاه تهران در رشته الهيات شد در سال 1354 با استفاده از تحقيقاتى گسترده كه حاصل سفرهاى علمى او به كشورهاى عربستان، مصر، لبنان، سوريه و على الخصوص از محضر مفسر بزرگ قرآن [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]]، موفق به اخذ دكترى خود با عنوان رساله «علوم قرآن و اهم فهرست منابع» شد. | ايشان بعد از آن كه موفق به دريافت مدرک فوق ليسانس از دنشگاه تهران در رشته الهيات شد در سال 1354 با استفاده از تحقيقاتى گسترده كه حاصل سفرهاى علمى او به كشورهاى عربستان، مصر، لبنان، سوريه و على الخصوص از محضر مفسر بزرگ قرآن [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبايى]]، موفق به اخذ دكترى خود با عنوان رساله «علوم قرآن و اهم فهرست منابع» شد. | ||