شیرازی، محمدکاظم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'رازی (ابهام زدایی)' به 'رازی (ابهام‌زدایی)'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'رازی (ابهام زدایی)' به 'رازی (ابهام‌زدایی)')
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۸: خط ۳۸:
|}
|}
</div>
</div>
{{کاربردهای دیگر|شیرازی (ابهام‌زدایی)}}


'''محمدکاظم شیرازى''' (۱۳۶۷-۱۲۹۲ ق)، فقیه، اصولی، از مراجع تقلید، از شاگردان خاص [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای بزرگ]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقی شیرازی]] 
'''محمدکاظم شیرازى''' (۱۳۶۷-۱۲۹۲ ق)، فقیه، اصولی، از مراجع تقلید، از شاگردان خاص [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای بزرگ]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقی شیرازی]] 
خط ۵۱: خط ۵۳:
در سال 1306ق، پس از دو سال اقامت در شیراز، رهسپار کربلا شد و در حدود چهار سال، شرح لمعه، قوانین، فصول و ریاض را به پایان رسانید، سپس در حدود سال 1310ق به سامرا رفت و مورد توجه فراوان [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] قرار گرفت.
در سال 1306ق، پس از دو سال اقامت در شیراز، رهسپار کربلا شد و در حدود چهار سال، شرح لمعه، قوانین، فصول و ریاض را به پایان رسانید، سپس در حدود سال 1310ق به سامرا رفت و مورد توجه فراوان [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] قرار گرفت.


میرزا سفارش او را به حضرات آیات: [[فشارکی اصفهانی، محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقى شیرازى]] نمود. او در آن زمان، مورد نظر و محبت پدرانه [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] بود و در خانه او به سر مى‌برد و همواره حاضر به خدمت بود.
میرزا سفارش او را به حضرات آیات: [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] و [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقى شیرازى]] نمود. او در آن زمان، مورد نظر و محبت پدرانه [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزاى شیرازى]] بود و در خانه او به سر مى‌برد و همواره حاضر به خدمت بود.


وى نخست، [[فرائد الاصول (طبع انتشارات اسلامی)|رسائل]] و [[كتاب المكاسب|مکاسب]] را نزد علامه حسنعلى تهرانى به پایان برد و سپس در درس‌هاى مرحوم [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقى شیرازى]] و [[فشارکی اصفهانی، محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] شرکت نمود. چندى هم در درس مجدد شیرازى حضور پیدا کرد.
وى نخست، [[فرائد الاصول (طبع انتشارات اسلامی)|رسائل]] و [[كتاب المكاسب|مکاسب]] را نزد علامه حسنعلى تهرانى به پایان برد و سپس در درس‌هاى مرحوم [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقى شیرازى]] و [[فشارکی اصفهانی، سید محمد بن امیرقاسم|سید محمد فشارکى]] شرکت نمود. چندى هم در درس مجدد شیرازى حضور پیدا کرد.


با مهاجرت مرحوم آیت‌الله طباطبایى فشارکى به نجف اشرف، منحصراً به درس [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقى شیرازى]] حاضر شد و تا روز وفاتش، ملازم بحث او بود و در این مدت طولانى- حدود 28 سال از 1310 تا 1338ق از او جدا نشد.
با مهاجرت مرحوم آیت‌الله طباطبایى فشارکى به نجف اشرف، منحصراً به درس [[شیرازی، محمدتقی بن محب‌علی|میرزا محمدتقى شیرازى]] حاضر شد و تا روز وفاتش، ملازم بحث او بود و در این مدت طولانى- حدود 28 سال از 1310 تا 1338ق از او جدا نشد.
خط ۶۱: خط ۶۳:
ایشان در 1338ق، رهسپار نجف شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. او در این مدت و تا هنگام وفاتش، یکسره به تدریس و تألیف پرداخت. در حوزه نجف شهرتى فراوان کسب کرد، چشمها به او دوخته شد و مورد توجه فراوان آیت‌الله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] قرار گرفت. او در تدریس، بسیار خوش بیان و زیبا کلام بود.
ایشان در 1338ق، رهسپار نجف شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. او در این مدت و تا هنگام وفاتش، یکسره به تدریس و تألیف پرداخت. در حوزه نجف شهرتى فراوان کسب کرد، چشمها به او دوخته شد و مورد توجه فراوان آیت‌الله [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانى]] قرار گرفت. او در تدریس، بسیار خوش بیان و زیبا کلام بود.


شیخ [[بهاءالدين محلاتى شيرازى|بهاءالدین محلاتى شیرازى]]، [[دستغیب، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین دستغیب]] شیرازى، [[حسینی فیروزآبادی، سید مرتضی|سید مرتضى فیروزآبادى]]، [[سيد سجاد علوى گرگانى|سید سجاد علوى گرگانى]]، [[حسینی شیرازی، سید محمد|سید محمد حسینى شیرازى]]، [[فضل‌الله، محمدحسین|سید محمدحسین فضل‌الله عاملى]]، [[جعفری تبریزی، محمدتقی|علامه محمدتقى جعفرى]] و [[بهجت، محمدتقی|محمدتقى بهجت]] از جمله شاگردانى ایشان بوده‌اند.
شیخ [[بهاءالدين محلاتى شيرازى|بهاءالدین محلاتى شیرازى]]، [[دستغیب، سید عبدالحسین|سید عبدالحسین دستغیب]] شیرازى، [[حسینی فیروزآبادی، سید مرتضی|سید مرتضى فیروزآبادى]]، [[سيد سجاد علوى گرگانى|سید سجاد علوى گرگانى]]، [[حسینی شیرازی، سید محمد|سید محمد حسینى شیرازى]]، [[فضل‌الله، سید محمدحسین|سید محمدحسین فضل‌الله عاملى]]، [[جعفری تبریزی، محمدتقی|علامه محمدتقى جعفرى]] و [[بهجت، محمدتقی|محمدتقى بهجت]] از جمله شاگردانى ایشان بوده‌اند.


ایشان از محدث بزرگ شیعه [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نورى]]، صاحب [[مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل|مستدرک الوسائل]]، اجازه حدیث داشت و خود از اقطاب روایت و مشایخ اجازه بود و بسیارى از فقها و دانشمندان از او اجازه روایت اخذ کردند، که آیت‌الله [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|سید شهاب‌الدین نجفى مرعشى]]، خانم [[امین، نصرت‌بیگم|نصرت بیگم امین اصفهانى]]، عبداللطیف سمامى حایرى تنکابنى، [[صدرالدین محلاتى شیرازى]] و [[حسینی همدانی، سید محمد|سید محمدحسینى همدانى]] معروف به آقا نجفى از آن جمله‌اند.
ایشان از محدث بزرگ شیعه [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نورى]]، صاحب [[مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل|مستدرک الوسائل]]، اجازه حدیث داشت و خود از اقطاب روایت و مشایخ اجازه بود و بسیارى از فقها و دانشمندان از او اجازه روایت اخذ کردند، که آیت‌الله [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|سید شهاب‌الدین نجفى مرعشى]]، خانم [[امین، سیده نصرت‌بیگم|نصرت بیگم امین اصفهانى]]، عبداللطیف سمامى حایرى تنکابنى، [[صدرالدین محلاتى شیرازى]] و [[حسینی همدانی، سید محمد|سید محمدحسینى همدانى]] معروف به آقا نجفى از آن جمله‌اند.


== وفات ==
== وفات ==
خط ۸۴: خط ۸۶:


==منابع مقاله==
==منابع مقاله==
مشار، خانبابا، مؤلفین کتب چاپی، 1343ش
ر.ک. مشار، خان‌بابا، مؤلفین کتب چاپی، 1343ش


==وابسته‌ها==
==وابسته‌ها==
خط ۹۴: خط ۹۶:


[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:زندگی‌نامه]]
[[رده:بهمن (99)]]