شناخت‌نامه شیطان: تفاوت میان نسخه‌ها

|پدیدآورندگان  

| پدیدآوران =  

[[خوش‌نصیب، مرتضی]] (محقق)

|زبان  

| زبان =فارسی عربی

| موضوع =

|ناشر  

| پیش از =

}}

==ساختار==

==گزارش کتاب==

شیطان، تندیس استکبار، لجاجت و فسادگری که به سان خون در رگ فرزندان آدم جاری است و دشمن آشکار و قسم خورده  آنهاست.

مطمئن ‌ترین راه شناخت شیطان، مراجعه به قرآن و سنّت است؛ زیرا وجود و ماهیّت شیطان و راه‌ های نفوذ یا پیشگیری از دام‌ های هزارتوی او، چیزی نیست که در کمند عقل و علم تجربی در آید.

شیطان در قرآن کریم و احادیث اسلامی، همسو و منطبق با معنای لغوی به کار رفته است. واژه ‌پژوه قرآنی، راغب اصفهانی و واژه ‌پژوه حدیثی، ابن اثیر نیز تعبیر شیطان را از مادّهٔ «شطن» به معنای بُعد و دوری گرفته ‌اند.

این واژه ۸۸ بار در قرآن آمده که هفتاد بار به صورت مفرد و هیجده بار به صورت جمع (شیاطین) به کار رفته است و چنان که گفته شد، در بسیاری از کاربردهای مفرد، مقصود از شیطان، ابلیس است. كلمۀ ابلیس نیز خود، یازده بار در قرآن كریم آمده است.<ref> [https://hadith.net/post/76297/ ر.ک: پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه (حدیث نت)]</ref>

[[رده:کتاب‌شناسی]]

[[رده:مقالات(مرداد) باقی زاده]]