چهار سخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ): تفاوت میان نسخهها
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''چهار سخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ)''' تألیف محمدعلی اسلامی | '''چهار سخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ)''' تألیف [[اسلامي ندوشن، محمد علي|محمدعلی اسلامی ندوشن]]، این کتاب، بازنویسی نُه سخنرانی است که دربارۀ چهار شاعر و گویندۀ بزرگ فارسی ایراد کرده و سپس در چهار بخش یا به تعبیر نگارنده در چهار مقاله با عناوین ذیل تدوین و چاپ نموده است: | ||
فردوسی، سخنگوی پیروزی نیکی بر بدی؛ | [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]]، سخنگوی پیروزی نیکی بر بدی؛ | ||
سعدی، سخنگوی ضمیر آگاه ایرانی؛ | [[سعدی، مصلح بن عبدالله|سعدی]]، سخنگوی ضمیر آگاه ایرانی؛ | ||
مولوی، سخنگوی یگانگی انسانها؛ | [[مولوی، جلالالدین محمد|مولوی]]، سخنگوی یگانگی انسانها؛ | ||
[[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]]، سخنگوی ضمیر ناآگاه ایرانی. | |||
مقاله سوم، درباره فرازهایی از زندگانی، افکار، گفتار و تحولات روحی [[مولوی، جلالالدین محمد|مولانا]]<nowiki/>ست که در دو بخش (بخش اول دربارۀ مثنوی و بخش دوم دربارۀ غزلیات) همراه با پرسش و پاسخ بیان شده است.<ref> ر.ک: عالمی، محمدعلم، ص107</ref> | |||
==پانويس == | ==پانويس == | ||
<references /> | <references /> | ||
نسخهٔ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۲
| چهار سخنگوي وجدان ايران فردوسي مولوي سعدي حافظ | |
|---|---|
| پدیدآوران | اسلامي ندوشن، محمد علي (نویسنده) |
| ناشر | نشر قطره |
| مکان نشر | ايران - تهران |
| سال نشر | 1380ش. |
| چاپ | سوم |
| موضوع | فردوسي، ابو القاسم، 329 - 416؟ق. شاهنامه - نقد و تفسير
مولوي، جلال الدين محمد بن محمد، 604 - 672ق. مثنوي - نقد و تفسير سعدي، مصلح بن عبد الله، - 691ق. - نقد و تفسير حافظ، شمس الدين محمد، - 792ق. - نقد و تفسير شعر فارسي - قرن 4ق. - تاريخ و نقد شعر فارسي - قرن 7ق. - تاريخ و نقد شعر فارسي - قرن 8ق. - تاريخ و نقد |
| زبان | فارسي |
| کد کنگره | الف5چ9 / 4496 PIR |
چهار سخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ) تألیف محمدعلی اسلامی ندوشن، این کتاب، بازنویسی نُه سخنرانی است که دربارۀ چهار شاعر و گویندۀ بزرگ فارسی ایراد کرده و سپس در چهار بخش یا به تعبیر نگارنده در چهار مقاله با عناوین ذیل تدوین و چاپ نموده است:
فردوسی، سخنگوی پیروزی نیکی بر بدی؛
سعدی، سخنگوی ضمیر آگاه ایرانی؛
مولوی، سخنگوی یگانگی انسانها؛
حافظ، سخنگوی ضمیر ناآگاه ایرانی.
مقاله سوم، درباره فرازهایی از زندگانی، افکار، گفتار و تحولات روحی مولاناست که در دو بخش (بخش اول دربارۀ مثنوی و بخش دوم دربارۀ غزلیات) همراه با پرسش و پاسخ بیان شده است.[۱]
پانويس
- ↑ ر.ک: عالمی، محمدعلم، ص107
منابع مقاله
عالمی، محمدعَلَم، کتابشناسی توصیفی مولانا (شامل جدیدترین تحقیقات و قدیمیترین کتابهای مولوی پژوهی)، قم، انتشارات دانشگاه قم، 1392ش.