۱۱٬۳۹۳
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
[[خلیلی، جعفر]] (نويسنده) | [[خلیلی، جعفر]] (نويسنده) | ||
| زبان = | | زبان = عربی | ||
| کد کنگره =/خ8م8 262 BP | | کد کنگره =/خ8م8 262 BP | ||
| موضوع = | | موضوع = زيارتگاههاي اسلامى | ||
شيعه - | شيعه - سرگذشتنامه | ||
کشورهاي | کشورهاي اسلامى - سرگذشتنامه | ||
| ناشر =مؤسسة الأعلمي للمطبوعات | | ناشر =مؤسسة الأعلمي للمطبوعات | ||
| مکان نشر = لبنان - بيروت | | مکان نشر = لبنان - بيروت | ||
| سال نشر = 1987م , 1407ق | | سال نشر = 1987م , 1407ق | ||
| کد اتوماسیون = AUTOMATIONCODE14561AUTOMATIONCODE | | کد اتوماسیون = AUTOMATIONCODE14561AUTOMATIONCODE | ||
| چاپ = 2 | | چاپ = 2 | ||
| شابک = | | شابک = | ||
| تعداد جلد = 12 | | تعداد جلد = 12 | ||
| کتابخانۀ دیجیتال نور = | | کتابخانۀ دیجیتال نور =14561 | ||
| کتابخوان همراه نور =14561 | |||
| کد پدیدآور = | | کد پدیدآور = | ||
| پس از = | | پس از = | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۵: | ||
}} | }} | ||
'''موسوعة العتبات المقدسة'''، تألیف [[خلیلی، جعفر|جعفر خلیلی]]، نویسنده و روزنامهنگار عراقی ایرانیتبار، از آثار مهم در بررسی تاریخ و آثار علمی - فرهنگی شهرهای مقدس مکه، مدینه، نجف، کربلا، نجف، | '''موسوعة العتبات المقدسة'''، تألیف [[خلیلی، جعفر|جعفر خلیلی]]، نویسنده و روزنامهنگار عراقی ایرانیتبار، از آثار مهم در بررسی تاریخ و آثار علمی - فرهنگی شهرهای مقدس مکه، مدینه، نجف، کربلا، نجف، سامرا، کاظمین، مشهد و قدس است. این اثر به زبان عربی در دوازده جلد منتشر شده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۷: | ||
محقق اثر در ادامه مقدمه، پنج موسوعه بزرگ قدامة بن جعفر (متوفی 237ق)، [[جاحظ، عمرو بن بحر|ابوعثمان جاحظ]] (متوفی 255ق)، [[ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم|ابن قتیبه دینوری]] (متوفی 276ق)، [[دینوری، احمد بن داود|ابوحنیفه دینوری]] (متوفی 282ق) و [[مبرد، محمد بن یزید|ابوالعباس مبرد]] (متوفی 285ق) را بهاختصار معرفی کرده است<ref>ر.ک: همان، ص15-13</ref>. همچنین مجموعه آثار [[سیوطی، عبدالرحمن بن ابیبکر|سیوطی]] که هریک بهتنهایی بهمنزله دائرةالمعارفی است را متذکر شده است<ref>ر.ک: همان، ص22</ref>. | محقق اثر در ادامه مقدمه، پنج موسوعه بزرگ قدامة بن جعفر (متوفی 237ق)، [[جاحظ، عمرو بن بحر|ابوعثمان جاحظ]] (متوفی 255ق)، [[ابن قتیبه، عبدالله بن مسلم|ابن قتیبه دینوری]] (متوفی 276ق)، [[دینوری، احمد بن داود|ابوحنیفه دینوری]] (متوفی 282ق) و [[مبرد، محمد بن یزید|ابوالعباس مبرد]] (متوفی 285ق) را بهاختصار معرفی کرده است<ref>ر.ک: همان، ص15-13</ref>. همچنین مجموعه آثار [[سیوطی، عبدالرحمن بن ابیبکر|سیوطی]] که هریک بهتنهایی بهمنزله دائرةالمعارفی است را متذکر شده است<ref>ر.ک: همان، ص22</ref>. | ||
کتب جدیدی که در نیمه اول قرن اخیر نوشته شده و ویژگی موسوعه را دارا هستند، فراوانند؛ از جمله: «المنجد في اللغة و الأدب و العلوم»، تألیف [[معلوف، لویس|لویس معلوف یسوعی]]، «[[الأعلام]]» [[زرکلی، خیرالدین|خیرالدین زرکلی]]، «[[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقيح المقال في أحوال الرجال]]» [[مامقانی، عبدالله|عبدالله مامقانی]]، «[[أعيان الشيعة (12 جلدی)|أعيان الشيعة]]» [[امین، محسن|سید محسن امین عاملی]]، «[[الذريعة إلی تصانيف الشيعة]]» [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|شیخ آغابزرگ]] و «تاريخ العرب قبل الإسلام» [[جواد علی|دکتر جواد علی]]<ref>ر.ک: همان، ص40-38</ref>. | کتب جدیدی که در نیمه اول قرن اخیر نوشته شده و ویژگی موسوعه را دارا هستند، فراوانند؛ از جمله: «المنجد في اللغة و الأدب و العلوم»، تألیف [[معلوف، لویس|لویس معلوف یسوعی]]، «[[الأعلام]]» [[زرکلی، خیرالدین|خیرالدین زرکلی]]، «[[تنقیح المقال في علم الرجال (آل البیت)|تنقيح المقال في أحوال الرجال]]» [[مامقانی، عبدالله|عبدالله مامقانی]]، «[[أعيان الشيعة (12 جلدی)|أعيان الشيعة]]» [[امین، سید محسن|سید محسن امین عاملی]]، «[[الذريعة إلی تصانيف الشيعة]]» [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|شیخ آغابزرگ]] و «تاريخ العرب قبل الإسلام» [[جواد علی|دکتر جواد علی]]<ref>ر.ک: همان، ص40-38</ref>. | ||
واژه «عتبات» که موضوع موسوعه حاضر است، جمع «عُتبه» به معنای آستانه درب و چوبی است که پا بر آن گذاشته میشود. دیری نگذشت که عرف آستانه درب قصرهای پادشاهان و محل ورود خانههای ایشان را احترام گذاشتند و بهمرور زمان اهمیت آن فزونی یافت. هماکنون برخی از قبایل عراق هنگامیکه میخواهند پناهنده زعیم یا بزرگی از رجال قوم شوند، به درب مهمانخانه یا خانه او رفته و خود را به آن بسته و آستانه آن را میبوسند. آستانبوسی اولین بار در «باب النوبي» رسم گردید و باب النوبي از ابواب دار الخلافه عباسی از سنه 447ق، بوده است <ref>ر.ک: همان، ص40</ref>. | واژه «عتبات» که موضوع موسوعه حاضر است، جمع «عُتبه» به معنای آستانه درب و چوبی است که پا بر آن گذاشته میشود. دیری نگذشت که عرف آستانه درب قصرهای پادشاهان و محل ورود خانههای ایشان را احترام گذاشتند و بهمرور زمان اهمیت آن فزونی یافت. هماکنون برخی از قبایل عراق هنگامیکه میخواهند پناهنده زعیم یا بزرگی از رجال قوم شوند، به درب مهمانخانه یا خانه او رفته و خود را به آن بسته و آستانه آن را میبوسند. آستانبوسی اولین بار در «باب النوبي» رسم گردید و باب النوبي از ابواب دار الخلافه عباسی از سنه 447ق، بوده است<ref>ر.ک: همان، ص40</ref>. | ||
ازآنجاکه ضریحهای ائمه(ع) مقدس و خود ایشان انوار الهی و فرستادگان خیر و برگزیدگان خلق از جهت طهارت و عفت و علم و تقوا هستند، ابواب و عتبات ایشان شایستهتر برای اجرای این مراسم هستند<ref>ر.ک: همان، ص41</ref>. | ازآنجاکه ضریحهای ائمه(ع) مقدس و خود ایشان انوار الهی و فرستادگان خیر و برگزیدگان خلق از جهت طهارت و عفت و علم و تقوا هستند، ابواب و عتبات ایشان شایستهتر برای اجرای این مراسم هستند<ref>ر.ک: همان، ص41</ref>. | ||
| خط ۸۴: | خط ۸۲: | ||
== وابستهها == | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | |||
[[مکه و مدینه از دیدگاه جهانگردان اروپایی]] | |||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | [[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | ||
| خط ۹۱: | خط ۹۲: | ||
[[رده: مباحث خاص آداب و رسوم]] | [[رده: مباحث خاص آداب و رسوم]] | ||
[[رده:زیارت اماکن مقدسه، مشاهد ائمه و مزارات امامزادگان و اولیاء]] | [[رده:زیارت اماکن مقدسه، مشاهد ائمه و مزارات امامزادگان و اولیاء]] | ||