ادبیات معاصر قبرس

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    زبان استعاری و استعاره‌های مفهومی
    ادبیات معاصر قبرس
    پدیدآورانداوری اردکانی، رضا (نویسنده)

    یارمحمدی، لطف‌الله (نویسنده) قائمی نیا، علیرضا (نویسنده)

    نیلی‌پور، رضا (نویسنده)
    ناشرهرمس
    مکان نشرتهران
    سال نشر1391
    چاپاول
    شابک978-964-363-845-0
    موضوعاستعاره؛ مقاله‌ها و خطابه‌های استعاره
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    PN۲۲۸/الف۵ز۲

    زبان استعاری و استعاره‌های مفهومی به قلم گروهی از نویسندگان شامل رضا داوری اردکانی، لطف‌الله یارمحمدی، علیرضا قائمی‌نیا و رضا نیلی‌پور؛ این کتاب مجموعه‌ای از پنج سخنرانی و مقاله است که در سال ۱۳۹۰ در فرهنگستان علوم برگزار شده و به بررسی ماهیت استعاره، نقش آن در شکل‌گیری زبان و کاربردهای اجتماعی، فلسفی، قرآنی و شناختی استعاره‌های مفهومی می‌پردازد.

    ساختار

    این کتاب شامل یک مقدمه و پنج مقاله مجزا است که هر کدام به عنوان یک فصل ارائه شده‌اند.

    گزارش کتاب

    کتاب «زبان استعاری و استعاره‌های مفهومی» گردآوری‌ای از سخنرانی‌های ارائه‌شده در فرهنگستان علوم است که با نگاهی میان‌رشته‌ای به پدیده استعاره می‌پردازد. در مقدمه کتاب بر این نکته تأکید شده که علیرغم غفلت نسبی فلاسفه دوران‌های گذشته از بحث زبان، تأثیر آرای ارسطو همواره پایدار بوده و در عالم اسلام، عمیق‌ترین آرا در باب زبان را می‌توان در آثار علمای اصول فقه و اهل معرفت جستجو کرد.

    مقاله نخست با عنوان «زبان و استعاره» به قلم رضا داوری اردکانی، دیدگاهی فلسفی ارائه می‌دهد. نویسنده در این مقاله با طرح این اندیشه که «زبان استعاره است»، استعاره را نه یک آرایه ادبی افزوده، بلکه جان و ذات زبان می‌داند. از نظر وی، زبان روگرفت ساده اشیا نیست، بلکه گزارش روابط و نظم میان آنهاست و پیراستن زبان از استعاره به نابودی آن می‌انجامد.

    رضا نیلی‌پور در مقاله «معرفت‌شناسی و استعاره مفهومی از دیدگاه زبان‌شناسی شناختی»، به بررسی استعاره از منظر زبان‌شناسی شناختی پرداخته و نقش استعاره‌های مفهومی را در شکل‌دهی به اندیشه و شناخت انسان تحلیل می‌کند.

    مقاله «استعاره‌های مفهومی در آیات قرآن» نوشته علیرضا قائمی‌نیا، به کاربرد و تحلیل استعاره در متن قرآن کریم اختصاص دارد و نشان می‌دهد چگونه مفاهیم انتزاعی دینی و الهیاتی از طریق استعاره‌های مفهومی ملموس‌سازی می‌شوند. مقاله چهارم با عنوان «ظهور زبان استعاری مفهومی برای آینده» اثر آنتونی جی.ان. جاج و ترجمه نگار داوری اردکانی و هاجر آقاابراهیمی، به آینده نقش استعاره در زبان و تفکر می‌پردازد. در نهایت، لطف‌الله یارمحمدی در مقاله «کلام خاموش: تحلیل هنر کلام دینی و عرفانی از منظر گفتمان‌شناسی انتقادی»، به بررسی استعاره در گفتمان‌های دینی و عرفانی با استفاده از چارچوب گفتمان‌شناسی انتقادی می‌پردازد.

    کتاب به عنوان نمونه‌ای از هم‌زبانی و گفت‌وگوی میان فلسفه و علوم انسانی­ـخاصه زبان‌شناسیـ در دهه‌های اخیر معرفی شده و نشان‌دهنده نیاز به چنین هم‌داستانی در فضای علمی ایران است. این اثر با حجمی مختصر ، درآمدی فشرده و غنی بر بحث پیچیده و عمیق استعاره ارائه می‌دهد.[۱]

    پانويس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها