معالم السنن
معالم السنن، از آثار واژهشناس، محدث زاهد و فقیه قرن چهارم هجری، ابوسلیمان حمد بن محمد بن ابراهیم خَطّابی بُستی نیشابوری (319-388ق)، شرح و توضیح احادیث فقهی سنن ابیداود است. پژوهشگران و مصححان معاصر، سعد بن نجدت عمر و شعبان بن سلیم عوده، این کتاب را تصحیح و تحقیق کردهاند.
| معالم السنن | |
|---|---|
| پدیدآوران | خطابی، حمد بن محمد (نويسنده)
ابوداود، سلیمان بن اشعث (نویسنده) عمر، سعد بن نجدت ( محقق) عوده، شعبان بن سلیم ( محقق) مرکز الرسالة للدراسات و تحقیق التراث ( سایر) |
| عنوانهای دیگر | السنن. شرح ** شرح سنن أبي داوود |
| سال نشر | 1433ق - 2012م |
| چاپ | 1 |
| شابک | 978-9933-446-89-5 |
| موضوع | ابوداود، سليمان بن اشعث، 202 - 275ق . السنن - نقد و تفسير - احادیث اهل سنت - قرن 3ق. - نقد و تفسیر - احادیث احکام -- قرن 3ق. -- نقد و تفسیر |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 4 |
| کد کنگره | 9023س26الف 118 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
هدف و روش
- ابوسلیمان خطابى تأکید کرده است که من درخواست شما برادران خودم را فهمیدم که میخواهید با تفسیر سنن ابیداود آشنا شوید و معانی الفاظ مشکل و وجوه احکام و چگونگی استنباط از احادیث آن را دریابید، پس من پذیرفتم و به توضیح مطالب سنن ابیداود پرداختم تا شاید برای علاقهمندان فقه و حدیث سودمند باشد[۱].
- سعد بن نجدت عمر، کتاب حاضر را از قدیمیترین شرحهای سنن ابیداود شمرده که دارای تحقیقات عمیق و دقتها و فوائد و فروق لغوی، نحوی، صرفی، حدیثی و اصلاح غلط محدّثان و توضیح واژگان و عبارات غریب و اسناد برخی از احادیث است و افزوده است:
- هرکسی بعد از ابوسلیمان خطابى به شرح سنن ابیداود پرداخته، از این اثر بهره برده است و بسیاری از دانشوران در شرحهای خود از او نقل قول کردهاند[۲].
- ابوسلیمان خطابى میکوشد شرحش برای همگان مفید باشد و حلقه وصل محدّثان و فقیهان گردد و علاقهمندان احادیث را به مباحث فقهی و دوستداران فقه را به مباحث حدیثی متمایل سازد. شرح او نه طولانی و ملالآور و نه کوتاه و نارساست[۳].
ساختار و محتوا
- کتاب حاضر از 4 جلد بهترتیب ذیل تشکیل شده است:
- بابهای طهارت تا لقطه.
- بابهای صیام تا بیوع.
- بابهای نکاح تا اطعمه.
- بابهای اشربه تا فتن.
نمونه مباحث
- از باب کتابت علم 1427- ابوداوود با سند نقل کرده است که پیامبر(ص) به دهان مبارکش اشاره کرد و فرمود: بنویس؛ زیرا قسم به کسی که جانم در دست اوست، از این دهان جز سخن حقّ خارج نمیشود. ابوسلیمان خطابى، بعد از نقل این حدیث، وجوهی را برای تأویل و تفسیر حدیث بعدی که ظاهر در نهی از کتابت است، آورده است[۴].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.