فضلی، علی

علی فضلی (متولد ۱۳۵۲ش) دانشیار گروه عرفان و معنویت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی است. او در زمینه عرفان اسلامی، فلسفه عرفان و معرفت‌شناسی سلوکی تخصص دارد و مدیر گروه عرفان و معنویت پژوهشگاه می‌باشد. کتاب «معیار سنجش گزاره‌های شهودی وجودی» اثر او در همایش کتاب سال حوزه شایسته تقدیر شناخته شد. فضلی همچنین به عنوان پژوهشگر برتر حوزوی استان قم معرفی شده و دبیر همایش ملی «کودک؛ عرفان و سلامت معنوی» بوده است.

علی فضلی
NUR07627.jpg
نام کاملعلی فضلی
دیناسلام
مذهبتشیع
اطلاعات علمی
درجه علمیدکتری
دانشگاهدانشگاه ادیان و مذاهب
برخی آثار

تحصیلات

دکتر علی فضلی دکتری تخصصی خود را در رشته عرفان اسلامی از دانشگاه ادیان و مذاهب دریافت کرده است. از سال ۱۳۹۰ به عنوان عضو هیأت علمی و سپس دانشیار در گروه عرفان و معنویت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی مشغول به فعالیت است.[۱]

فعالیت‌ها

علی فضلی مدیر گروه عرفان و معنویت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و دبیر همایش ملی «کودک؛ عرفان و سلامت معنوی» بوده است.[۲] در تاریخ ۱۵ آذر ۱۴۰۰ به عنوان پژوهشگر برتر حوزوی استان قم معرفی و تجلیل شد.[۳]

کتاب «معیار سنجش گزاره‌های شهودی وجودی» اثر ایشان در نوزدهمین دوره همایش کتاب سال حوزه (۱۳۹۶) به عنوان اثر شایسته تقدیر انتخاب شد.[۴]

ایشان بیش از ۲۷ مقاله علمی-پژوهشی در مجلات معتبر کشور منتشر کرده است که در پایگاه نورمگز نمایه شده است.[۵]

آثار

کتاب‌ها:

  • معیار سنجش گزاره‌های شهودی وجودی، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ۱۳۹۶
  • درآمدی بر عرفان عملی در اسلام، دفتر نشر معارف
  • فلسفه عرفان: ماهیت و مؤلفه‌ها، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
  • جستارهایی در فلسفه عرفان (۲ جلد)، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
  • علم سلوک، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
  • پیش‌انگاره‌های هستی‌شناختی علم سلوک

مقالات علمی:

  • چیستی و جایگاه عقل سلوکی در سلوک (نشریه ذهن، تابستان ۱۴۰۴)
  • نگرشی تحلیلی بر جایگاه اسم دهر عرفانی در هستی‌شناسی شهودی (حکمت اسرا، بهار ۱۴۰۴)
  • روش گذر از نفس‌شناسی حصولی به نفس‌شناسی شهودی در سیره علمی‑سلوکی علامه حسن‌زاده آملی (حکمت اسلامی، پاییز ۱۴۰۳)
  • ماهیت و مؤلفه‌های معرفت سلوکی (نشریه ذهن، تابستان ۱۴۰۱)
  • فرایند شکل‌گیری دانش عرفان از متون دینی (حکمت اسرا، پاییز ۱۴۰۲)
  • نگاه وجودی و سلوکی به سبک مواجهه با شرور (قبسات، تابستان ۱۳۹۹)
  • نظریه سنجش‌پذیری گزاره‌های عرفانی و نقد سه نظریه رقیب (حکمت اسرا، بهار ۱۳۹۳)
  • فرایند ادراک شهودی و تبدیل آن به گزاره عرفانی (فلسفه دین، پاییز ۱۳۹۲)[۵]

پانویس

منابع مقاله

وابسته‌ها