گریان شهرابی، محمدحسین بن عبدالله
محمدحسین بن عبدالله گریان اردستانی اصفهانی (متوفی ۱۳۱۰ قمری) معروف به «ملا حسین گریان»، واعظ صالح، ادیب شاعر و نویسنده برجستهٔ شیعه در قرن سیزدهم هجری بود. او متخلص به «گریان» بود و به سبب سرودن اشعار در رثای اهلبیت(ع) و تألیف کتب اخلاقی و وعظ، شهرت یافت. مهمترین اثر او «انوار المجالس» است که در دو جلد و با ۱۲۰ مجلس به تبیین اصول دین، فروع، اخلاق و مصائب اهلبیت میپردازد.
| محمدحسین گریان اردستانی | |
|---|---|
![]() | |
| نام کامل | محمدحسین بن عبدالله شهرابی اردستانی |
| نامهای دیگر | ملا حسین گریان |
| لقب | گریان |
| تخلص | گریان |
| نسب | الشهرابی الارجستانی القومشهی |
| نام پدر | عبدالله |
| ولادت | اوایل قرن سیزدهم هجری قمری |
| محل تولد | اردستان (یا شهراب)، اصفهان، ایران |
| محل زندگی | اردستان، اصفهان، تهران |
| رحلت | ۱۳۱۰ هجری قمری |
| مدفن | تهران |
| طول عمر | حدود ۸۰ سال (تخمینی) |
| فرزندان | عطاءالله (در قید حیات در ۱۳۰۱ق) |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | واعظ، شاعر، نویسنده |
| منصب | واعظ محترم |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | مجتهد (با توجه به عنوان «ملا») |
| دانشگاه | حوزه علمیه اصفهان (احتمالی) |
| علایق پژوهشی | وعظ، اخلاق اسلامی، مراثی اهلبیت، شعر |
| سبک نوشتاری | نثر ساده و روان فارسی همراه با ذکر احادیث و اشعار |
| برخی آثار |
|
نام و نسب
نام کامل وی «محمدحسین بن عبدالله شهرابی اردستانی» است. در برخی منابع با عنوان «ملا محمدحسین گریان اردستانی» و «محمدحسین بن عبدالله الشهرابی الارجستانی القومشهی» نیز از او یاد شده است.[۱][۲] نسبت «القومشهی» احتمالاً اشاره به قمشه (شهرضا) دارد. تخلص شعری او «گریان» است.[۳] پدرش عبدالله نام داشت و وی از خاندان «شهراب» (شهرآب) از توابع اردستان اصفهان بود.[۳]
ولادت و کودکی
تاریخ دقیق تولد او در منابع نیامده است، اما با توجه به تألیفاتش در سالهای ۱۲۸۰ تا ۱۲۹۹ قمری و وفات در ۱۳۱۰ ق، میتوان گفت که در اوایل قرن سیزدهم قمری در اردستان یا شهراب به دنیا آمد.[۴] او دوران کودکی و نوجوانی را احتمالاً در زادگاهش سپری و مقدمات علوم دینی را آموخت.
تحصیلات
اطلاعات چندانی از استادان وی در دست نیست، اما عنوان «ملا» حکایت از تحصیلات حوزوی و اجتهاد او در فقه و اصول دارد. احتمالاً در اصفهان یا تهران به تحصیل علوم دینی پرداخته و به درجهٔ وعظ و خطابت رسیده است. او را «واعظ صالح» و «ادیب شاعر» و از «نویسندگان زبردست» توصیف کردهاند.[۳][۵]
فعالیتها
محمدحسین گریان در تهران و اصفهان به وعظ و ارشاد مردم مشغول بود و به دلیل توانایی در سخنوری و شعر، در میان وعاظ محترم عصر خود جایگاه ویژهای داشت. اشعار او عمدتاً در رثای امام حسین(ع) و سایر اهلبیت(ع) سروده شده است. وی همچنین به تألیف کتابهای اخلاقی، اعتقادی و مقتل پرداخت. از جمله فعالیتهای او تخمیس (پنجتایی سرودن) بر دوازده بند معروف محتشم کاشانی بود که مورد توجه واقع شد.[۳]
وفات
محمدحسین گریان اردستانی در سال ۱۳۱۰ هجری قمری در تهران به بیماری وبا درگذشت.[۳][۵] منابع دیگر سال ۱۳۱۱ ق را نیز ذکر کردهاند.[۱] پیکر او احتمالاً در تهران یا اصفهان به خاک سپرده شده است. از وی فرزندی به نام عطاءالله یاد شده که در زمان حیات پدر (۱۳۰۱ ق) زنده بوده است.[۱]
آثار
انوار المجالس
مهمترین اثر گریان، کتاب «انوار المجالس» در دو جلد است. این کتاب شامل ۱۴ باب (به عدد چهارده معصوم) و مجموعاً ۱۲۰ مجلس است.[۲] [۶]
نویسنده در مقدمه کتاب میگوید: «تصمیم گرفتم احادیث مفید برای عموم را گردآوری کنم و در آخر هر مجلس به ذکر مصائب اهل بیت عصمت و طهارت بپردازم تا از ثواب عزاداری برای سیدالشهداء(ع) برخوردار شوم.»[۶] تألیف این کتاب از سال ۱۲۸۰ ق شروع و در سال ۱۲۹۹ ق به پایان رسیده است.[۱][۳]
کتاب در سال ۱۳۱۷ ق (و به قولی ۱۳۲۴ ق) به صورت چاپ سنگی منتشر شد. متأسفانه چاپهای موجود غالباً به صورت عکسی از روی نسخه خطی و بدون تصحیح هستند.
طریق البکاء
این کتاب به زبان فارسی در مصائب امام حسین(ع) تألیف شده است. نخستین بار در سال ۱۲۷۳ قمری به چاپ رسید و سپس در سالهای ۱۳۰۳ و ۱۳۱۱ ق تجدید چاپ گردید.[۳][۱]
تخمیس دوازده بند محتشم کاشانی
او دوازده بند معروف محتشم کاشانی را تخمیس کرد (به هر بند پنج بیت افزود). این اثر نیز به چاپ رسیده است.[۳]
حمله مختاریه
کتابی در واقعهٔ قیام مختار ثقفی و خونخواهی امام حسین(ع). در سال ۱۳۲۳ قمری به طبع رسیده است.[۳]
تذکرة الحال
کتابی به فارسی که ظاهراً شرح حال خود نویسنده یا برخی عالمان است. نسخه خطی آن موجود است.[۳]
صومیه
کتابی در فضیلت روزه و احکام مربوط به آن. به صورت چاپ سنگی در اصفهان منتشر شده است.[۳]
عشرة النساء
کتابی اخلاقی و تربیتی برای زنان. احتمالاً در آداب زندگی زناشویی و وظایف زنان مسلمان نگاشته شده است.[۳]
پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، ج۲، ص۲۱۱
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة، ج۲، ص۴۳۹
- ↑ ۳٫۰۰ ۳٫۰۱ ۳٫۰۲ ۳٫۰۳ ۳٫۰۴ ۳٫۰۵ ۳٫۰۶ ۳٫۰۷ ۳٫۰۸ ۳٫۰۹ ۳٫۱۰ ۳٫۱۱ مهدوی، مصلحالدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۷۰۷
- ↑ مشار، خان بابا، مؤلفین کتب چاپی، ج۲، ص۷۷۹
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ مهدوی، مصلحالدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۵۴۵
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ گریان شهرابی، محمدحسین، أنوار المجالس، ج۱، مقدمه
منابع مقاله
- مهدوی، مصلحالدین، اعلام اصفهان، جلد ۲، اصفهان: شهرداری اصفهان، سازمان فرهنگی تفریحی، ۱۳۸۶ ش
- مهدوی، مصلحالدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، جلد ۱، اصفهان: گلدسته، ۱۳۸۴ ش
- حسینی جلالی، محمدحسین، فهرس التراث، جلد ۲، قم: دليل ما، ۱۳۸۰ ش (۱۴۲۲ ق)
- آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعة إلی تصانیف الشیعة، جلد ۲، بیروت: دار الأضواء، ۱۴۰۳ ق (۱۹۸۳ م)
- مشار، خان بابا، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، جلد ۲، تهران: چاپخانه رنگین، ۱۳۴۰ ش
- گریان شهرابی، محمدحسین بن عبدالله، أنوار المجالس، جلد ۱، تهران: اسلامیه، ۱۳۷۴ ق
