پیشوای حکمت ایمانیان (نيم نگاهی به زندگانی و اندیشه شیخ بهائی)
پیشوای حکمت ایمانیان: مروری بر زندگی و آثار شیخ بهائی تألیف جويا جهانبخش، زیر نظر علیرضا مختارپور قهرودی؛ کتابی است که به بازگویی شرح حال، اندیشهها و دستاوردهای شیخ بهاءالدین محمد عاملی (۹۵۳-۱۰۳۱ق)، دانشمند، فقیه، عارف و متفکر برجستۀ دورۀ صفوی میپردازد.
| پیشوای حکمت ایمانیان: مروری بر زندگی و آثار شیخ بهائی | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | جهانبخش، جويا (نویسنده) مختارپور قهرودی، علیرضا (زیرنظر) |
| عنوانهای دیگر | پیشوای حکمت ایمانیان (نیمنگاهی به زندگی و اندیشه شیخ بهائی) |
| ناشر | همشهری |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1390 ش. |
| چاپ | چاپ دوم |
| شابک | 978-964-241-049-1 |
| موضوع | شیخ بهائی، محمد بن حسین، ۹۵۳ - ۱۰۳۱ق. - نقد و تفسیر؛ شیخ بهائی، محمد بن حسین، ۹۵۳ - ۱۰۳۱ق. - سرگذشت نامه |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | ش۸۸ ج۹ / ۵۵/۳ BP |
ساختار
این کتاب مشتمل بر یک پیش از آغاز و چند فصل اصلی است که در پایان با کتابنامه به پایان میرسد.
گزارش کتاب
کتاب «پیشوای حکمت ایمانیان» نوشته جويا جهانبخش، به معرفی و تحلیل زندگی و آثار شیخ بهاءالدین محمد عاملی، مشهور به شیخ بهائی، یکی از نوادر دانش و عرفان در تاریخ اسلام و ایران اختصاص دارد. نویسنده شیخ بهائی را درخشانترین شخصیت علمی جهان اسلام در سدههای دهم و یازدهم هجری میخواند که در علوم مختلف مهارت داشت و مردی ذو فنون بود. وی حتی در دانشهایی بصیرت داشت که پیش از او کمتر دانشمندی در جهان اسلام بر آنها دست یافته بود و افزون بر علوم مرسوم، در زهد و عرفان نیز پیشوا و پیشرو به شمار میرفت.
نویسنده در آغاز، به زمینه و زمانۀ زندگی شیخ بهائی میپردازد. دورۀ صفویه که شیخ در آن میزیست، از مهمترین و حساسترین ادوار تاریخ ایران و جهان اسلام است. تأسیس این سلسله توسط شاه اسماعیل صفوی، فصل تازهای در تاریخ خاور اسلامی گشود که از نظر فرهنگ، سیاست و اجتماع با ادوار پیشین تفاوتهای ژرفی داشت. امنیت، رفاه نسبی و حمایت شاهان صفوی، زمینۀ رشد علوم، فنون، صنایع و هنرها را فراهم کرد و عالمان و هنرمندان بزرگی در این دوره ظهور کردند.
کتاب سپس به زندگینامۀ شیخ بهائی، از تولد در بعلبک تا مهاجرت به ایران و اقامت در اصفهان، میپردازد. به تحصیلات او در حوزۀ علوم دینی و سایر دانشها اشاره میکند و به رابطه او با شاهان صفوی، منصب شیخالاسلامی و نیز سفرهایش توجه نشان میدهد. نویسنده، شیخ بهائی را آزادمردی شیرینکار توصیف میکند و به معاصرت و معاشرتهای او با دیگر بزرگان عصر میپردازد.
بخشهایی از کتاب به بررسی مسلک فکری و عرفانی شیخ بهائی، نسبت او با تصوف، و عنوان «حکمت ایمانیان» که بر اندیشۀ او اطلاق شده، اختصاص یافته است. همچنین میراث مکتوب گستردۀ شیخ بهائی، که شامل تألیفات ارزشمند در علوم گوناگون مانند فقه، حدیث، تفسیر، ریاضی، نجوم، معماری و ادبیات است، معرفی شده و به شعر شیخ که حاوی مضامین عرفانی و اخلاقی است، پرداخته شده است.
این اثر با نثری روان و تحلیلی، تصویری جامع از این شخصیت جامعالاطراف ارائه میدهد و نشان میدهد که چرا شیخ بهائی را میتوان از مفاخر تراز اول جهان اسلام و ایران به شمار آورد.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات