۱۶۰٬۹۸۲
ویرایش
عامری، محمد بن یوسف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
== تحصیلات == | == تحصیلات == | ||
در همان جا به تحصیل علوم دینی پرداخت و سپس در بلخ نزد [[ابوزید، احمد بن سهل|ابوزید بلخی]] فلسفه آموخت. پس از مرگ استاد به چاچ رفت و نزد [[ابوبکر قفال]]، فقه و کلام را تحصیل نمود و سپس به بخارا بازگشت و کتاب معروف خود «[[السعادة والإسعاد]]» را نوشت. در فاصله سالهای ۳۵۲-۳۴۲ق، در نیشابور ساکن بود و در حدود سال ۳۵۳ق، ۵ سال ساکن ری شد و به آموزش و نوشتن مشغول بود. ظاهراً در همین شهر ابوعلی مسکویه، مورخ نامدار در خدمت او بوده است. ابوالحسن در ری از حمایت ابوالفضل بن عمید وزیر آل بویه و فرزند و جانشین او ابوالفتح برخوردار بود<ref>ر.ک: وبگاه زندگینامه فلاسفه</ref>. | در همان جا به تحصیل علوم دینی پرداخت و سپس در بلخ نزد [[ابوزید، احمد بن سهل|ابوزید بلخی]] فلسفه آموخت. پس از مرگ استاد به چاچ رفت و نزد [[ابوبکر قفال]]، فقه و کلام را تحصیل نمود و سپس به بخارا بازگشت و کتاب معروف خود «[[السعادة و الإسعاد في السيرة الإنسانية|السعادة والإسعاد]]» را نوشت. در فاصله سالهای ۳۵۲-۳۴۲ق، در نیشابور ساکن بود و در حدود سال ۳۵۳ق، ۵ سال ساکن ری شد و به آموزش و نوشتن مشغول بود. ظاهراً در همین شهر ابوعلی مسکویه، مورخ نامدار در خدمت او بوده است. ابوالحسن در ری از حمایت ابوالفضل بن عمید وزیر آل بویه و فرزند و جانشین او ابوالفتح برخوردار بود<ref>ر.ک: وبگاه زندگینامه فلاسفه</ref>. | ||
==سفر به بغداد== | ==سفر به بغداد== | ||