مدرس افغانی، محمدعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'مدرس (ابهام زدایی)' به 'مدرس (ابهام‌زدایی)'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'مدرس (ابهام زدایی)' به 'مدرس (ابهام‌زدایی)')
 
خط ۴۳: خط ۴۳:
}}
}}


{{کاربردهای دیگر|مدرس (ابهام زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|مدرس (ابهام‌زدایی)}}


'''محمدعلى غزنوی مدرس افغانی''' (۱۲۸۴-۱۳۶۵ش)، مجتهد، فقیه و استاد برجسته ادبیات عرب و علوم حوزوی بود. وی در افغانستان متولد شد و پس از هجرت به مشهد، در پانزده‌سالگی به تکمیل تحصیلات حوزوی پرداخت. او در هیجده‌سالگی با پای پیاده راهی عتبات عالیات شد و پس از سه روز اقامت در کربلا، وارد نجف اشرف گردید و در محضر استادان بزرگی چون آیات عظام [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]]، [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] و [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاء عراقی]] به تحصیل پرداخت. وی به دستور آیت‌الله اصفهانی چندین بار برای تبلیغ و تدریس به افغانستان و سامرا سفر کرد و بیش از ۳۰۰ طلبه را در افغانستان تربیت نمود. مدرس افغانی در سال ۱۳۵۴ش به‌علت ظلم رژیم بعث، مجبور به ترک نجف و هجرت به قم شد و در حوزه علمیه قم روزانه ۸ تا ۱۲ درس را تدریس می‌کرد که حدود ۱۵۰۰ نوار از دروس او به یادگار مانده است. او در تدریس ادبیات عرب و علوم حوزوی، شیوه‌ای منحصر‌به‌فرد و بسیار روان داشت و هزاران شاگرد از کشورهای گوناگون از محضرش بهره بردند. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «المدرس الأفضل» در شرح مطول (۷ جلد)، «مکررات المدرس» در شرح سیوطی (۴ جلد) و تصحیح «جامع المقدمات» اشاره کرد.
'''محمدعلى غزنوی مدرس افغانی''' (۱۲۸۴-۱۳۶۵ش)، مجتهد، فقیه و استاد برجسته ادبیات عرب و علوم حوزوی بود. وی در افغانستان متولد شد و پس از هجرت به مشهد، در پانزده‌سالگی به تکمیل تحصیلات حوزوی پرداخت. او در هیجده‌سالگی با پای پیاده راهی عتبات عالیات شد و پس از سه روز اقامت در کربلا، وارد نجف اشرف گردید و در محضر استادان بزرگی چون آیات عظام [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[حکیم، سید محسن|سید محسن حکیم]]، [[خویی، سید ابوالقاسم|سید ابوالقاسم خویی]] و [[عراقی، ضیاءالدین|آقا ضیاء عراقی]] به تحصیل پرداخت. وی به دستور آیت‌الله اصفهانی چندین بار برای تبلیغ و تدریس به افغانستان و سامرا سفر کرد و بیش از ۳۰۰ طلبه را در افغانستان تربیت نمود. مدرس افغانی در سال ۱۳۵۴ش به‌علت ظلم رژیم بعث، مجبور به ترک نجف و هجرت به قم شد و در حوزه علمیه قم روزانه ۸ تا ۱۲ درس را تدریس می‌کرد که حدود ۱۵۰۰ نوار از دروس او به یادگار مانده است. او در تدریس ادبیات عرب و علوم حوزوی، شیوه‌ای منحصر‌به‌فرد و بسیار روان داشت و هزاران شاگرد از کشورهای گوناگون از محضرش بهره بردند. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «المدرس الأفضل» در شرح مطول (۷ جلد)، «مکررات المدرس» در شرح سیوطی (۴ جلد) و تصحیح «جامع المقدمات» اشاره کرد.