۱۶۰٬۸۸۰
ویرایش
مجلسی، محمدتقی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'مجلسی (ابهام زدایی)' به 'مجلسی (ابهامزدایی)'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'مجلسی (ابهام زدایی)' به 'مجلسی (ابهامزدایی)') |
||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE05055AUTHORCODE | | کد مؤلف = AUTHORCODE05055AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|مجلسی ( | {{کاربردهای دیگر|مجلسی (ابهامزدایی)}} | ||
'''محمدتقی بن مقصودعلی اصفهانی''' (۱۰۰۲-۱۰۷۰ قمری) مشهور به '''مجلسی اول''' و '''ملا محمدتقی مجلسی'''، از برجستهترین فقیهان، محدثان و مفسران شیعه در قرن یازدهم هجری و از چهرههای شاخص دوران صفویه است. وی پدر [[مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی|علامه محمدباقر مجلسی]] (صاحب [[بحار الانوار]]) و از شاگردان برجسته [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایی]] و [[میرداماد، سید محمدباقر بن محمد|میرداماد]] بود. مجلسی اول نخستین کسی است که پس از ظهور صفویه، حدیث شیعه را در اصفهان نشر داد و پس از استادانش، در مسجد جامع اصفهان به اقامه نماز جمعه و تدریس علوم دینی پرداخت. از مهمترین آثار او میتوان به [[روضة المتقين في شرح من لايحضره الفقيه|روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه]] (به عربی) و [[لوامع صاحبقراني المشتهر بشرح الفقيه]] (به فارسی) اشاره کرد که هر دو شرحی بر کتاب [[من لايحضره الفقيه|من لا یحضره الفقیه]] [[ابن بابویه، محمد بن علی|شیخ صدوق]] هستند. وی با تربیت فرزندانی چون [[مجلسی، محمدباقر|علامه مجلسی]] و [[آمنه بیگم]] (همسر [[مازندرانی، محمدصالح بن احمد|ملا صالح مازندرانی]]) و شاگردانی مانند [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|آقا حسین خوانساری]]، نقش بیبدیلی در گسترش علوم دینی ایفا کرد. از ویژگیهای برجسته او میتوان به زهد، پارسایی، ریاضت شرعی و کرامات متعدد اشاره کرد که در منابع معتبر ثبت شده است. | '''محمدتقی بن مقصودعلی اصفهانی''' (۱۰۰۲-۱۰۷۰ قمری) مشهور به '''مجلسی اول''' و '''ملا محمدتقی مجلسی'''، از برجستهترین فقیهان، محدثان و مفسران شیعه در قرن یازدهم هجری و از چهرههای شاخص دوران صفویه است. وی پدر [[مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی|علامه محمدباقر مجلسی]] (صاحب [[بحار الانوار]]) و از شاگردان برجسته [[شیخ بهایی، محمد بن حسین|شیخ بهایی]] و [[میرداماد، سید محمدباقر بن محمد|میرداماد]] بود. مجلسی اول نخستین کسی است که پس از ظهور صفویه، حدیث شیعه را در اصفهان نشر داد و پس از استادانش، در مسجد جامع اصفهان به اقامه نماز جمعه و تدریس علوم دینی پرداخت. از مهمترین آثار او میتوان به [[روضة المتقين في شرح من لايحضره الفقيه|روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه]] (به عربی) و [[لوامع صاحبقراني المشتهر بشرح الفقيه]] (به فارسی) اشاره کرد که هر دو شرحی بر کتاب [[من لايحضره الفقيه|من لا یحضره الفقیه]] [[ابن بابویه، محمد بن علی|شیخ صدوق]] هستند. وی با تربیت فرزندانی چون [[مجلسی، محمدباقر|علامه مجلسی]] و [[آمنه بیگم]] (همسر [[مازندرانی، محمدصالح بن احمد|ملا صالح مازندرانی]]) و شاگردانی مانند [[محقق خوانساری، حسین بن محمد|آقا حسین خوانساری]]، نقش بیبدیلی در گسترش علوم دینی ایفا کرد. از ویژگیهای برجسته او میتوان به زهد، پارسایی، ریاضت شرعی و کرامات متعدد اشاره کرد که در منابع معتبر ثبت شده است. | ||