۱۶۰٬۳۸۲
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'فارسي' به 'فارسی') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
در دومین نوشتار این بخش نویسنده به بررسی ترکیب «ببر بیان» در [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] پرداخته است. این واژه به دو معنی است و در مجموع 21 بار در این کتاب به کار رفته است. چهار مرتبه به معنی نوعی حیوان درنده از قبیل گربههای وحشی مانند شیر و پلنگ و جز آن و هفده مرتبه هم به معنی جامه یا زرهی متعلق به رستم. | در دومین نوشتار این بخش نویسنده به بررسی ترکیب «ببر بیان» در [[شاهنامه فردوسی (نشر قطره)|شاهنامه]] پرداخته است. این واژه به دو معنی است و در مجموع 21 بار در این کتاب به کار رفته است. چهار مرتبه به معنی نوعی حیوان درنده از قبیل گربههای وحشی مانند شیر و پلنگ و جز آن و هفده مرتبه هم به معنی جامه یا زرهی متعلق به رستم. | ||
دومین بخش مقالات مرتبط به مباحث ادبی و چند نقد پژوهشی و تصحیح لغوی کتب مهم است. در این بخش هفده مقاله و نوشتار آمده است. در یکی از مقالات این بخش به کوششهای [[فضلالله مهتدی | دومین بخش مقالات مرتبط به مباحث ادبی و چند نقد پژوهشی و تصحیح لغوی کتب مهم است. در این بخش هفده مقاله و نوشتار آمده است. در یکی از مقالات این بخش به کوششهای [[مهتدی، فضلالله|فضلالله مهتدی (صبحی)]] پرداخته شده و نویسنده توانسته نشان بدهد که ارزش نوشتههای صبحی تا چه میزان بوده است. | ||
یکی دیگر از نوشتارهای این بخش دربارۀ متن [[گرشاسبنامه|گرشاسپنامۀ]] [[اسدی طوسی، علی بن احمد|اسدی طوسی]] است. در ابتدای این نوشتار آمده است: «[[گرشاسبنامه|گرشاسپنامۀ]] [[اسدی طوسی، علی بن احمد|اسدی طوسی]] از حیث شیوایی و فصاحت دومین و از نظر داستانسرایی به نظر نگارنده چهارمین منظومۀ حماسی ایران است. چهارمین، از این رو میگویم که بر خلاف [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]] و صاحب بهمننامه و کوشنامه که گویا ایرانشاه بن ابی الخیر باشد، و هر دو داستانسرایان بهتری هستند، [[اسدی طوسی، علی بن احمد|اسدی]] گهگاه آنقدر در شیرینکاریهای عروضی و بدیعی فرو میرود که رشتۀ داستان را از دست مینهد و مشغول خودنمایی شاعرانه میشود». (ص 509)<ref>[https://literaturelib.com/books/4302 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | یکی دیگر از نوشتارهای این بخش دربارۀ متن [[گرشاسبنامه|گرشاسپنامۀ]] [[اسدی طوسی، علی بن احمد|اسدی طوسی]] است. در ابتدای این نوشتار آمده است: «[[گرشاسبنامه|گرشاسپنامۀ]] [[اسدی طوسی، علی بن احمد|اسدی طوسی]] از حیث شیوایی و فصاحت دومین و از نظر داستانسرایی به نظر نگارنده چهارمین منظومۀ حماسی ایران است. چهارمین، از این رو میگویم که بر خلاف [[فردوسی، ابوالقاسم|فردوسی]] و صاحب بهمننامه و کوشنامه که گویا ایرانشاه بن ابی الخیر باشد، و هر دو داستانسرایان بهتری هستند، [[اسدی طوسی، علی بن احمد|اسدی]] گهگاه آنقدر در شیرینکاریهای عروضی و بدیعی فرو میرود که رشتۀ داستان را از دست مینهد و مشغول خودنمایی شاعرانه میشود». (ص 509)<ref>[https://literaturelib.com/books/4302 پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||