مواهب الرحمن في تفسير القرآن (مستنبط غروی): تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

مواهب الرحمن في تفسير القرآن (مستنبط غروی) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۴ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۴۲

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ، ۲۴ مه

بدون خلاصۀ ویرایش

Hbaghizadeh

دیوان‌سالاران، مدیران

۱۶۱٬۳۷۹

ویرایش

@@ خط ۳۱: / خط ۳۱: @@
 {{کاربردهای دیگر| مواهب الرحمن في تفسير القرآن (ابهام‌زدایی)}}
-'''مواهب الرحمن في تفسير القرآن'''، تألیف [[مستنبط غروي، مرتضي|سید مرتضی موسوی تبریزی]]، معروف‎ به‎ [[مستنبط غروي، مرتضي|مستنبط غروی]]‎ (متوفی 1391ق)، از جمله تفاسیر استدلالی قرآن کریم است. اصل کتاب سی جلد است، اما این جلد از کتاب حاوی تفسیر جزء سی‌ام قرآن کریم به زبان عربی است.
+'''مواهب الرحمن في تفسير القرآن'''، تألیف [[مستنبط غروی، مرتضی|سید مرتضی موسوی تبریزی]]، معروف‎ به‎ [[مستنبط غروی، مرتضی|مستنبط غروی]]‎ (متوفی 1391ق)، از جمله تفاسیر استدلالی قرآن کریم است. اصل کتاب سی جلد است، اما این جلد از کتاب حاوی تفسیر جزء سی‌ام قرآن کریم به زبان عربی است.
 ==ساختار==
@@ خط ۴۱: / خط ۴۱: @@
 علی محمدی یدک در مقاله‌ای، تفاسیر شیعه را بر اساس روش‌های تفسیری طبقه‌بندی کرده است. او در بخشی از مقاله می‌نویسد: «بررسی روش تفسیر عرفانی بر پایه سیر و سلوک و ریاضت‎ و مجاهدت‎ نفس به‎ شرح آیه‌های قرآن می‌پردازد. در این روش، مفسر مدعی است که خداوند از طریق قلب و دل معانی‎ قرآن را به او الهام می‌کند و کشف و شهود و داده‌های درونی، منبع‎ و مستند‎ تفسیر‎ او است. به دیگر سخن، راه رسیدن به تفسیر قرآن، داده‌های عرفانی مفسر است نه چیز دیگر‎. ‎‎بنابراین‎، عقل و استدلال، روایت، گرایش‌های ادبی، کلامی، فقهی و نظایر آن در این روش راهی‎ ندارد‎ و یا‎ کمتر بدان‌ها توجه می‌شود»<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/52579/59 ر.ک: محمدی یدک، علی، 1390، ص59]</ref>. سپس در ذکر اسامی تفاسیر عرفانی در شماره 15 از تفسیر مواهب الرحمن نام برده است<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/52579/60 ر.ک: همان، ص60]</ref>. درحالی‌که با نگاهی مختصر به این تفسیر، به استدلالی بودن این تفسیر پی خواهیم برد.
-البته در دائرةالمعارف تشیع در رابطه با این تفسیر چنین آمده است: «[[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]]، اثر سید مرتضی (زنده در 1381ق) فرزند سید احمد موسوی، مشهور به [[مستنبط غروي، مرتضي|مستنبط غروی]]. این تفسیر در سی مجلد به زبان فارسی شامل تمام قرآن به شیوه استدلالی است. مؤلف در این اثر هر یک جزء از قرآن مجید را در یک مجلد تفسیر نموده است و مجلد سی‌ام آن، که شامل سوره‌های کوچک است، به سبک استدلالی و با استناد به روایات ائمه معصومین(ع) تدوین شده است. مجلد آخر این اثر در تبریز به سال 1381ق، به قطع وزیری طبع گردیده است<ref>ر.ک: صالحی، شهید، ص570</ref>. اطلاعاتی که در دائرةالمعارف تشیع در رابطه با چاپ جزء سی‌ام آمده صحیح است و با کتاب مطابقت دارد، جز اینکه متن کتاب به زبان عربی است.
+البته در دائرةالمعارف تشیع در رابطه با این تفسیر چنین آمده است: «[[مواهب الرحمن في تفسير القرآن]]، اثر سید مرتضی (زنده در 1381ق) فرزند سید احمد موسوی، مشهور به [[مستنبط غروی، مرتضی|مستنبط غروی]]. این تفسیر در سی مجلد به زبان فارسی شامل تمام قرآن به شیوه استدلالی است. مؤلف در این اثر هر یک جزء از قرآن مجید را در یک مجلد تفسیر نموده است و مجلد سی‌ام آن، که شامل سوره‌های کوچک است، به سبک استدلالی و با استناد به روایات ائمه معصومین(ع) تدوین شده است. مجلد آخر این اثر در تبریز به سال 1381ق، به قطع وزیری طبع گردیده است<ref>ر.ک: صالحی، شهید، ص570</ref>. اطلاعاتی که در دائرةالمعارف تشیع در رابطه با چاپ جزء سی‌ام آمده صحیح است و با کتاب مطابقت دارد، جز اینکه متن کتاب به زبان عربی است.
 در ابتدای کتاب مقدماتی ذکر شده که به‌اختصار عبارت است از: