۲۰٬۴۵۲
ویرایش
واجب الوجود (اصطلاح): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
'''ابن سینا''' (م ۴۱۶ ه.ق) نخستین فیلسوفی است که تمایز میان «ماهیت» (ذات یا چیستی یک شیء) و «وجود» را مبنا قرار داد. از نظر او، واجبالوجود دارای ویژگیهای اصلی زیر است: | '''ابن سینا''' (م ۴۱۶ ه.ق) نخستین فیلسوفی است که تمایز میان «ماهیت» (ذات یا چیستی یک شیء) و «وجود» را مبنا قرار داد. از نظر او، واجبالوجود دارای ویژگیهای اصلی زیر است: | ||
* '''علت ندارد''' (خودبسنده است) | * '''علت ندارد''' (خودبسنده است)؛ | ||
* '''یگانه است''' (تعدد در واجب محال است) | * '''یگانه است''' (تعدد در واجب محال است)؛ | ||
* '''بسیط و غیرمرکب''' است (ترکیب از ماده و صورت یا جنس و فصل، نشانه امکان است) | * '''بسیط و غیرمرکب''' است (ترکیب از ماده و صورت یا جنس و فصل، نشانه امکان است)؛ | ||
* '''خیر محض''' و کمال مطلق است | * '''خیر محض''' و کمال مطلق است. | ||
برهان معروف ابن سینا در کتاب '''«النجاة»''' و '''«اشارات و تنبیهات»''' چنین تقریر میشود: مجموعه ممکنات (موجوداتی که وجودشان ذاتی نیست) نمیتوانند بدون یک علتِ خارج از خود موجود شوند و سلسله علتها تا بینهایت محال است. بنابراین باید به موجودی رسید که وجودش ذاتی و واجب باشد – و آن همان واجبالوجود است (برهان امکان و وجوب). | برهان معروف ابن سینا در کتاب '''«النجاة»''' و '''«اشارات و تنبیهات»''' چنین تقریر میشود: مجموعه ممکنات (موجوداتی که وجودشان ذاتی نیست) نمیتوانند بدون یک علتِ خارج از خود موجود شوند و سلسله علتها تا بینهایت محال است. بنابراین باید به موجودی رسید که وجودش ذاتی و واجب باشد – و آن همان واجبالوجود است (برهان امکان و وجوب). | ||