محلاتی، ذبیح‌الله: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ذبیح‌الله محلاتی''' (۱۲۷۱-۱۳۶۴ش) نویسنده، پژوهشگر و مورخ شیعه، صاحب آثار ارزشمندی چون [[ریاحین الشریعة در ترجمه دانشمندان بانوان شیعه]] و [[مآثر الكبراء في تاريخ سامراء]]. در سال ۱۲۷۱ش (۱۳۱۰ق) در محلات متولد شد. پدرش محمدعلی نام داشت. دروس مقدماتی را در زادگاهش آموخت و در محرم ۱۳۳۰ق برای ادامه تحصیل به نجف اشرف مهاجرت کرد. دروس عالی حوزه را در محضر آیات عظام [[میرزا ابراهیم اصطهباناتی]]، فیروزآبادی، عبدالحسین رشتی و حسین رشتی فراگرفت و از عالمانی چون [[نایینی، محمدحسین|میرزا حسین نایینی]]، [[اصفهانی، سید ابوالحسن|سید ابوالحسن اصفهانی]]، [[عراقی، ضیاء‎الدین|ضیاءالدین عراقی]] و [[بلاغی، محمدجواد|محمدجواد بلاغی]] بهره‌های فراوان برد. دوازده سال در نجف تحصیل کرد و به پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای در علوم حوزوی، حدیث و تفسیر رسید. در شعبان ۱۳۴۱ق به سامرا مهاجرت کرد و ۳۵ سال در آنجا اقامت گزید. دروس رجالی، حدیث و درایه را از محضر [[آیت‌الله میرزا محمد عسکری تهرانی]] فراگرفت و افتخار دامادی او را یافت. مدتی نیز در کاظمین از محضر علامه [[صدر، سید حسن|سید حسن صدر کاظمینی]] استفاده کرد. از آیات عظام نایینی، اصفهانی، سید حسن صدر و [[آقا بزرگ تهرانی]] اجازه روایت دریافت کرد. در سال ۱۳۷۶ق به تهران بازگشت و در مسجد مشیرالدوله به اقامه جماعت و ترویج دین مشغول شد. تألیفات او بیش از ۶۰ عنوان است از جمله «[[ریاحین الشریعة در ترجمه دانشمندان بانوان شیعه]]» در چند جلد، «[[مآثر الكبراء في تاريخ سامراء]]»، «[[فرسان الهیجاء في تراجم اصحاب سيدالشهداء عليه‌السلام (تعریب)|فرسان الهیجاء]]» در شرح حال اصحاب امام حسین(ع)، «کشف الغرور أو مفساد السفور» (وظیفه زنان)، «کشف الغاشیة» در زندگانی عایشه، «قضاوت‌های حضرت امیرالمؤمنین»، «قلائد النحور فی وقایع الأیام و الشهور»، «کشف التهمة»، «لطایف الحکایات» و «قرة العین». همچنین آثار مخطوط متعددی از جمله «کلمه تامه» در ۵ جلد، «خیر الکلام» در رد کسروی در ۲ جلد و «کشف الخفاء عن تذکرة الأولیاء» از خود به جای گذاشت. سرانجام در ۱۹ ربیع‌الاول ۱۴۰۶ق (۱۵ اسفند ۱۳۶۴ش) در ۹۳ سالگی درگذشت و در شهر ری، حرم عبدالعظیم حسنی، صحن امامزاده حمزه بن موسی(ع) در جوار مقبره ابوالفتوح رازی به خاک سپرده شد.