۱۶۱٬۰۵۶
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' : ' به ':'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' : ' به ':') |
||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
دوره دوم: از قرن پنجم تا دهم: در این دوره، برهان صدیقین در میان مسالک و مسیرهای فکری چندی به حیات علمی خود ادامه میدهد. این مسالک را بهصورت زیر میتوان معرفی کرد: | دوره دوم: از قرن پنجم تا دهم: در این دوره، برهان صدیقین در میان مسالک و مسیرهای فکری چندی به حیات علمی خود ادامه میدهد. این مسالک را بهصورت زیر میتوان معرفی کرد: | ||
الف)- مسلک عرفان و تحقیق : حضور فعال و زنده اهل عرفان و ظهور عناصر توانمند و برجستهای همچون محیالدین عربی و شارحان او از قبیل قونوی، جندی، قیصری، کاشانی و...، حوزه فعالی را برای نقد و بررسی برهان صدیقین به وجود آورد. اهل عرفان بهموازات نقد تقریر فلسفی برهان صدیقین، تقریرهای دیگری را اقامه کردند که شایستگی بیشتری برای این نام دارند. بدون شک آثار اهل عرفان تأثیر عظیمی در تکوین و پیدایش دوره سوم برهان دارد. | الف)- مسلک عرفان و تحقیق:حضور فعال و زنده اهل عرفان و ظهور عناصر توانمند و برجستهای همچون محیالدین عربی و شارحان او از قبیل قونوی، جندی، قیصری، کاشانی و...، حوزه فعالی را برای نقد و بررسی برهان صدیقین به وجود آورد. اهل عرفان بهموازات نقد تقریر فلسفی برهان صدیقین، تقریرهای دیگری را اقامه کردند که شایستگی بیشتری برای این نام دارند. بدون شک آثار اهل عرفان تأثیر عظیمی در تکوین و پیدایش دوره سوم برهان دارد. | ||
ب)- مسیر فلسفه و کلام: برهان صدیقین در نزد فیلسوفان پس از بوعلی، بهرغم تقریرهای جدیدی که پیدا میکرد، بدون آنکه با نقدی جدی مواجه شود و یا تحولی بنیادین پیدا کند همچنان بهعنوان قویترین برهان مطرح بود و این برهان در این دوره، از طریق اهل حکمت به آثار کلامی نیز راه یافت و در دوران فترت فلسفه که شامل دو سده پس از خواجه میشود، در نزد متکلمان مکتب شیراز و شارحان کتاب کلامی خواجه دوام یافت. | ب)- مسیر فلسفه و کلام: برهان صدیقین در نزد فیلسوفان پس از بوعلی، بهرغم تقریرهای جدیدی که پیدا میکرد، بدون آنکه با نقدی جدی مواجه شود و یا تحولی بنیادین پیدا کند همچنان بهعنوان قویترین برهان مطرح بود و این برهان در این دوره، از طریق اهل حکمت به آثار کلامی نیز راه یافت و در دوران فترت فلسفه که شامل دو سده پس از خواجه میشود، در نزد متکلمان مکتب شیراز و شارحان کتاب کلامی خواجه دوام یافت. | ||