اسلامی ندوشن، محمدعلی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' ' به ''
جز (جایگزینی متن - ' ' به '')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
خط ۳۰: خط ۳۰:
| پس از =  
| پس از =  
| پیش از =  
| پیش از =  
| اساتید =
| اساتید =
| مشایخ =  
| مشایخ=  
| معاصرین =  
| معاصرین =  
| شاگردان =  
| شاگردان =  
| اجازه اجتهاد از =  
| اجازه اجتهاد از =  
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[باغ سبز عشق: گزیده مثنوی، همراه با تأملی در زندگی و اندیشه مولوی]] |[[سلامت در شاهنامه: بررسی ابعاد چهارگانه سلامت از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی در شاهنامه فردوسی]] | [[چهار سخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ)]] | [[سیمای یک فرهنگ‌مدار: گفتگو با محمدعلی اسلامی ندوشن]] | [[برگریزان]]| سخن‌ها را بشنویم | ایران را از یاد نبریم | ذکر مناقب حقوق بشر در جهان سوم | شور زندگی (ترجمه) | ابر زمانه و ابر زلف}}
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[باغ سبز عشق: گزیده مثنوی، همراه با تأملی در زندگی و اندیشه مولوی]] |[[سلامت در شاهنامه: بررسی ابعاد چهارگانه سلامت از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی در شاهنامه فردوسی]] | [[چهار سخنگوی وجدان ایران (فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ)]] | [[سیمای یک فرهنگ‌مدار: گفتگو با محمدعلی اسلامی ندوشن]] | [[برگریزان]]| سخن‌ها را بشنویم | ایران را از یاد نبریم | ذکر مناقب حقوق بشر در جهان سوم | شور زندگی (ترجمه) | ابر زمانه و ابر زلف}}
| سبک نوشتاری =  
| سبک نوشتاری =  
| وبگاه =  
| وبگاه =  
خط ۵۱: خط ۵۱:


==فعالیت‌ها==
==فعالیت‌ها==
اسلامی ندوشن پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۴، چند سال در سمت قاضی دادگستری خدمت کرد.<ref> [https://www.irna.ir/news/85872964 ر.ک: چگونه آثار محمدعلی اسلامی ندوشن را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، ۶ تیر ۱۴۰۴]</ref> پس از ترک خدمت در دادگستری، به تدریس حقوق و ادبیات در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های عالی از جمله دانشگاه ملی، مدرسه عالی ادبیات، مدرسه عالی بازرگانی و مؤسسه علوم بانکی پرداخت. در سال ۱۳۴۸ به دعوت پروفسور فضل‌الله رضا به همکاری با دانشگاه تهران دعوت شد و به عنوان عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات مشغول به کار گردید.<ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/news/264766 ر.ک: بر مرز دو فرهنگ درگفت‌وگو با دکتر محمدعلی اسلامی‌ ندوشن - بخش اول،مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، 1400/4/15]</ref> او در دانشکده ادبیات، دروس نقد ادبی، ادبیات تطبیقی، فردوسی و شاهنامه و شاهکارهای ادبیات جهان را تدریس می‌کرد و در دانشکده حقوق نیز تاریخ تمدن و فرهنگ ایران را آموزش می‌داد. این همکاری تا سال ۱۳۵۹ که به انتخاب خود از دانشگاه تهران بازنشسته شد، ادامه داشت. اسلامی ندوشن علاوه بر تدریس، به تألیف و ترجمه آثار متعددی پرداخت که تعداد آنها به بیش از 5۰ کتاب و صدها مقاله در زمینه‌های ادبی، فرهنگی و اجتماعی می‌رسد. وی پایه‌گذار فصلنامه «هستی»<ref> [https://ut.ac.ir/fa/page/3849 ر.ک: محمدعلی اسلامی ندوشن، پایگاه دانشگاه تهران]</ref> و مؤسس فرهنگ‌سرای فردوسی بود<ref> [https://www.jamaran.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AC%DB%8C-%D9%BE%D9%84%D8%A7%D8%B3-70/1564677-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A7% ر.ک: محمدعلی اسلامی ندوشن؛ ادیبی که از 12 سالگی شعر می سرود، پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،  ۱۴۰۱/۰۶/۰۳] </ref> و در معرفی فرهنگ و ادبیات ایران کوشش‌های بسیاری نمود.<ref> [https://www.irna.ir/news/85872964 ر.ک: چگونه آثار محمدعلی اسلامی ندوشن را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، ۶ تیر ۱۴۰۴]</ref> او برخی از آثارش را با امضای مستعار «م. دیده‌ور» منتشر می‌کرد و کتاب «ابر زمانه و ابر زلف» وی در سال ۱۳۴۲ به عنوان کتاب برگزیده سال انجمن کتاب انتخاب شد.
اسلامی ندوشن پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۴، چند سال در سمت قاضی دادگستری خدمت کرد.<ref> [https://www.irna.ir/news/85872964 ر.ک: چگونه آثار محمدعلی اسلامی ندوشن را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، ۶ تیر ۱۴۰۴]</ref> پس از ترک خدمت در دادگستری، به تدریس حقوق و ادبیات در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های عالی از جمله دانشگاه ملی، مدرسه عالی ادبیات، مدرسه عالی بازرگانی و مؤسسه علوم بانکی پرداخت. در سال ۱۳۴۸ به دعوت پروفسور فضل‌الله رضا به همکاری با دانشگاه تهران دعوت شد و به عنوان عضو هیئت علمی دانشکده ادبیات مشغول به کار گردید.<ref> [https://www.cgie.org.ir/fa/news/264766 ر.ک: بر مرز دو فرهنگ درگفت‌وگو با دکتر محمدعلی اسلامی‌ ندوشن - بخش اول،مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، 1400/4/15]</ref> او در دانشکده ادبیات، دروس نقد ادبی، ادبیات تطبیقی، فردوسی و شاهنامه و شاهکارهای ادبیات جهان را تدریس می‌کرد و در دانشکده حقوق نیز تاریخ تمدن و فرهنگ ایران را آموزش می‌داد. این همکاری تا سال ۱۳۵۹ که به انتخاب خود از دانشگاه تهران بازنشسته شد، ادامه داشت. اسلامی ندوشن علاوه بر تدریس، به تألیف و ترجمه آثار متعددی پرداخت که تعداد آنها به بیش از 5۰ کتاب و صدها مقاله در زمینه‌های ادبی، فرهنگی و اجتماعی می‌رسد. وی پایه‌گذار فصلنامه «هستی»<ref> [https://ut.ac.ir/fa/page/3849 ر.ک: محمدعلی اسلامی ندوشن، پایگاه دانشگاه تهران]</ref> و مؤسس فرهنگ‌سرای فردوسی بود<ref> [https://www.jamaran.news/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AC%DB%8C-%D9%BE%D9%84%D8%A7%D8%B3-70/1564677-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%86%D8%AF%D9%88%D8%B4%D9%86-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A7% ر.ک: محمدعلی اسلامی ندوشن؛ ادیبی که از 12 سالگی شعر می سرود، پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران،۱۴۰۱/۰۶/۰۳] </ref> و در معرفی فرهنگ و ادبیات ایران کوشش‌های بسیاری نمود.<ref> [https://www.irna.ir/news/85872964 ر.ک: چگونه آثار محمدعلی اسلامی ندوشن را بخوانیم؟، خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا)، ۶ تیر ۱۴۰۴]</ref> او برخی از آثارش را با امضای مستعار «م. دیده‌ور» منتشر می‌کرد و کتاب «ابر زمانه و ابر زلف» وی در سال ۱۳۴۲ به عنوان کتاب برگزیده سال انجمن کتاب انتخاب شد.


==وفات==
==وفات==
خط ۱۵۰: خط ۱۵۰:
[[فرهنگ و شبه فرهنگ]]
[[فرهنگ و شبه فرهنگ]]


[[داستان داستانها: رستم و اسفندیار در شاهنامه]]
[[داستان داستانها:رستم و اسفندیار در شاهنامه]]


[[باز‌تاب‌ها]]
[[باز‌تاب‌ها]]