منتهى الطلب من أشعار العرب: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۴ مه
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''منتهی الطلب في أشعار العرب'''، نوشته [[ابن‌ میمون‌ بغدادی، محمد بن‌ مبا‌رک‌|محمد بن مبارک بن محمد بن میمون]] (597-529ق) است. این اثر نُه‌ جلدی بزرگ‌ترین مجموعه شعر عربی است که در آن بیش از هزار‌ قصیده از میان اشعار شاعران دوره جاهلیت، شاعرانی که در میان دو دوره جاهلیت و اسلام زیسته‌اند و شاعران دوره اسلامی برگزیده شده است. [[طریفی، محمد نبیل|محمد نبیل طریفی]]، پژوهش این مجموعه را انجام داده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ج1، ص27</ref>‏.
'''منتهی الطلب من أشعار العرب'''، نوشته [[ابن‌ میمون‌ بغدادی، محمد بن‌ مبا‌رک‌|محمد بن مبارک بن محمد بن میمون]] (597-529ق) است. این اثر نُه‌ جلدی بزرگ‌ترین مجموعه شعر عربی است که در آن بیش از هزار‌ قصیده از میان اشعار شاعران دوره جاهلیت، شاعرانی که در میان دو دوره جاهلیت و اسلام زیسته‌اند و شاعران دوره اسلامی برگزیده شده است. [[طریفی، محمد نبیل|محمد نبیل طریفی]]، پژوهش این مجموعه را انجام داده است<ref>ر.ک: مقدمه محقق، ج1، ص27</ref>‏.


[[ابن‌ میمون‌ بغدادی، محمد بن‌ مبا‌رک‌|ابن‌ مبارک]] شیوه تدوین کتاب را چنین توضیح می‌دهد: «من این مجموعه را ده بخش نموده‌ام و در هرکدام صد قصیده را گنجانده‌ام. البته، برخی از اشعار غریب و نامأنوس را نیز در حاشیه آورده‌ام. من قصیده‌های مفضلیّه (از مفضّل ضبی) را و قصیده‌هایی را که اَصمعی آن‌ها را برگزیده است و نقیضه‌های جریر و فرزدق و قصیده‌هایی را که ابوبکر بن درید در کتابش به نام «شوارد» آورده است و بهترین قصیده‌های هُذیل و کسانی را که ابن سلام جمحی در کتاب «طبقات» گرد آورده است، در این مجموعه گنجانده‌ام. من از درج شعر هیچ‌یک از شاعران جاهلیت و اسلام‌باورانی که به شعرشان استشهاد می‌شود، دریغ نورزیده‌ام، مگر آنکه بر مجموعه اشعار آنان دست نیافته و در خزانه وقف و در جای دیگری ندیده باشم<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>. بایسته است که بگویم من برای پس‌و‌پیش‌ کردن نام شاعران و شعرشان به رتبه‌بندی خاصی نرسیدم تا بشود شاعر و شعرش را بر اساس آن بچینم؛ ازاین‌رو، مجموعه را با شعر «کعب بن زهیر» آغاز کرده و با «هاشمیات کُمیت»، از باب تیمن و تبرک به ستایش پیامبر(ص) در قصیده کعب، پایان برده‌ام.
[[ابن‌ میمون‌ بغدادی، محمد بن‌ مبا‌رک‌|ابن‌ مبارک]] شیوه تدوین کتاب را چنین توضیح می‌دهد: «من این مجموعه را ده بخش نموده‌ام و در هرکدام صد قصیده را گنجانده‌ام. البته، برخی از اشعار غریب و نامأنوس را نیز در حاشیه آورده‌ام. من قصیده‌های مفضلیّه (از مفضّل ضبی) را و قصیده‌هایی را که اَصمعی آن‌ها را برگزیده است و نقیضه‌های جریر و فرزدق و قصیده‌هایی را که ابوبکر بن درید در کتابش به نام «شوارد» آورده است و بهترین قصیده‌های هُذیل و کسانی را که ابن سلام جمحی در کتاب «طبقات» گرد آورده است، در این مجموعه گنجانده‌ام. من از درج شعر هیچ‌یک از شاعران جاهلیت و اسلام‌باورانی که به شعرشان استشهاد می‌شود، دریغ نورزیده‌ام، مگر آنکه بر مجموعه اشعار آنان دست نیافته و در خزانه وقف و در جای دیگری ندیده باشم<ref>ر.ک: همان، ص13</ref>. بایسته است که بگویم من برای پس‌و‌پیش‌ کردن نام شاعران و شعرشان به رتبه‌بندی خاصی نرسیدم تا بشود شاعر و شعرش را بر اساس آن بچینم؛ ازاین‌رو، مجموعه را با شعر «کعب بن زهیر» آغاز کرده و با «هاشمیات کُمیت»، از باب تیمن و تبرک به ستایش پیامبر(ص) در قصیده کعب، پایان برده‌ام.