شوشتری، جعفر بن حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

شیخ جعفر تحصیلات حوزوی خود را در کاظمین نزد اساتیدی چون شیخ اسماعیل تستری کاظمی (در اصول فقه) و شیخ عبدالنبی کاظمی (در علوم عربی) آغاز کرد. سپس برای تکمیل تحصیلات به کربلا رفت و از محضر [[حائری اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی]] ([[حائری اصفهانی، محمدحسین|صاحب فصول]]) و [[شریف‌العلماء مازندرانی، محمدشریف بن حسنعلی|شریف‌العلمای مازندرانی]] بهره برد. پس از آن به نجف اشرف مهاجرت کرد و در درس فقهای بزرگی چون [[صاحب جواهر، محمدحسن|شیخ محمدحسن نجفی]] ([[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]]) و به‌ویژه [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شیخ مرتضی انصاری]] شرکت جست و مدت طولانی از شاگردان خاص و برجسته او بود.<ref> ر.ک: واعظ خیابانی، علی، ص۳۹</ref><ref> ر.ک: قاسمی، رحیم، چ۱، ص۲۸۳</ref> او با [[آل یاسین، محمدحسن بن یاسین|شیخ محمدحسن آل یاسین کاظمی]] هم‌درس و رقیب علمی بود. سرانجام به درجه اجتهاد نائل آمد.<ref> ر.ک: امین، محسن، ج۴، ص۹۵</ref><ref> ر.ک: انصاری قمی، ناصر الدین، ج۱، ص۱۳۰-۱۳۱</ref><ref> ر.ک: موسسه فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس، ص۲۸۱</ref><ref> ر.ک: امامی خوئی، محمدامین، ج۱، ص۴۱۵</ref>

* موسسه فرهنگی مطالعاتی شمس الشموس، افلاکیان خاک‌نشین،  تهران - ایران، شمس الشموس، 1386 هجری شمسی