شعله، محمد بن احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۲: خط ۴۲:
}}
}}


'''ابوعبدالله شمس‌الدین محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن حسین موصلی حنبلی''' (۶۲۳-۶۵۶ق)، معروف به «شُعْلَة»، قاری، نحوی، لغوی، فقیه و ادیب برجستهٔ قرن هفتم هجری بود. وی به سبب فرط ذکاوت و هوش سرشار به «شعلة» (شعله) ملقب گردید و از مشاهیر علم قرائات و تفسیر در عصر خود به شمار می‌رفت. تألیفات متعدد وی در زمینه‌های مختلف علوم اسلامی، به ویژه «صفوة الراسخ فی علم المنسوخ و الناسخ» و شرح ارزشمندش بر شاطبیه (کنز المعانی)، نشان‌دهندهٔ جایگاه والای علمی اوست.
'''ابوعبدالله شمس‌الدین محمد بن احمد بن محمد بن احمد بن حسین موصلی حنبلی''' (۶۲۳-۶۵۶ق)، معروف به «شُعْلَة»، قاری، نحوی، لغوی، فقیه و ادیب برجستهٔ قرن هفتم هجری بود. وی به سبب فرط ذکاوت و هوش سرشار به «شعلة» (شعله) ملقب گردید و از مشاهیر علم قرائات و تفسیر در عصر خود به شمار می‌رفت. تألیفات متعدد وی در زمینه‌های مختلف علوم اسلامی، به ویژه «[[صفوة الراسخ في علم المنسوخ و الناسخ|صفوة الراسخ فی علم المنسوخ و الناسخ]]» و شرح ارزشمندش بر شاطبیه (کنز المعانی)، نشان‌دهندهٔ جایگاه والای علمی اوست.
==نسب، ولادت و خاندان==
==نسب، ولادت و خاندان==