داودی، محمد بن علی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمد بن علی بن احمد داوودی''' (متوفی ۹۴۵ق)، معروف به شمس‌الدین داوودی، محدث، مورخ و نویسندهٔ مصری در قرن دهم هجری بود. او از شاگردان برجسته و نزدیک جلال‌الدین سیوطی (متوفی ۹۱۱ق) به شمار می‌رفت و به «شیخ اهل حدیث در عصر خود» شهرت داشت. مهم‌ترین اثر او «طبقات المفسرین» است که به ترتیب الفبا به معرفی ۷۰۴ تن از مفسران قرآن پرداخته و از منابع معتبر در این زمینه به شمار می‌رود.

در مورد مذهب داوودی میان منابع اختلاف نظر وجود دارد. خیرالدین زرکلی در «الأعلام» و محمد عبدالقادر بامطرف در «الجامع» او را مالکی (الداودی المالکی) معرفی کرده‌اند.<ref name="alam291"/><ref name="bamatraf387"/> در حالی که اسماعیل بغدادی در «هدیة العارفین» و کتاب «قطف الأزهار» او را شافعی دانسته‌اند.<ref name="baghdadi237"/><ref name="qatf37">[https://noorlib.ir/book/view/79276?pageNumber=37 سیوطی، عبدالرحمن، قطف الأزهار، ج۱، ص۳۷]</ref>

داوودی با عنوان «شیخ اهل حدیث در عصر خود» شناخته می‌شده است.<ref name="bamatraf387"/><ref name="alam291"/> جلال‌الدین سیوطی در کتاب «الإتقان في علوم القرآن» از او به نیکی یاد کرده و می‌گوید: «وی شیخ اهل حدیث در عصر خود بود و جارالله بن فهد و بدر غزی و دیگران او را ستوده‌اند.»<ref name="itqan26">[https://noorlib.ir/book/view/2904?pageNumber=26 سیوطی، عبدالرحمن، الإتقان في علوم القرآن، ج۱، ص۲۶]</ref>

داوودی از شاگردان برجسته و نزدیک جلال‌الدین سیوطی بود.<ref name="alam291"/> کتاب «قطف الأزهار» او را «از مشهورترین شاگردان سیوطی و بیشترین آنان در ارتباط با او» معرفی کرده و می‌گوید که بسیاری از آثار استادش را با خط خود نسخه‌برداری کرده است.<ref name="qatf37"/> در کتاب «نواهد الأبکار» نیز از او به عنوان یکی از شاگردان سیوطی یاد شده است.<ref name="nawahid15">[https://noorlib.ir/book/view/57725?sectionNumber=2&pageNumber=15 بیضاوی، عبدالله بن عمر، نواهد الأبكار، ج۱، ص۱۵]</ref>

داوودی در قاهره اقامت داشت و به تألیف و تدریس علوم اسلامی مشغول بود. او با استادش سیوطی ارتباطی نزدیک داشت و در کتاب «همع الهوامع» از قول سیوطی نقل کرده که در یک روز سه کراسه تألیف و تحریر می‌کرده و در عین حال حدیث املا می‌گفته و به تعارضات حدیث پاسخ می‌داده است.<ref name="hami9">[https://noorlib.ir/book/view/115905?pageNumber=47 سیوطی، عبدالرحمن، همع الهوامع، ج۱، ص۹]</ref>

او همچنین زندگی‌نامه مفصلی درباره استادش جلال‌الدین سیوطی در یک مجلد ضخیم تألیف کرد که از مهم‌ترین منابع برای شناخت سیوطی به شمار می‌رود.<ref name="bamatraf387"/><ref name="itqan26"/>

* '''طبقات المفسرین''' – مهم‌ترین اثر داوودی که در آن به معرفی ۷۰۴ تن از مفسران قرآن پرداخته است. این کتاب به ترتیب حروف الفبا تنظیم شده و نسبت به آثار مشابه پیشین جامع‌تر است. داوودی تألیف این کتاب را در سال ۹۴۱ هجری قمری به پایان رسانده است.<ref name="bamatraf387"/>

* '''ذیل طبقات الشافعیة للسبکی''' – این کتاب تکمیلی بر کتاب «طبقات الشافعیة» تألیف تاج‌الدین سبکی است.<ref name="bamatraf387"/><ref name="itqan26"/>

* '''ترجمة الحافظ السیوطی''' – زندگی‌نامه مفصلی درباره استادش جلال‌الدین سیوطی در یک مجلد ضخیم.<ref name="bamatraf387"/><ref name="itqan26"/><ref name="nawahid15"/>

* '''ذیل لب اللباب فی الانساب''' – این کتاب تکمیلی بر کتاب «لب اللباب فی الانساب» تألیف سیوطی است.<ref name="itqan26"/><ref name="baghdadi237"/>

* '''الاتحاف بتمییز ما اتبع فیه البیضاوی صاحب الکشاف''' – اثری در زمینه تفسیر و بررسی روش بیضاوی در تفسیر کشاف.<ref name="tabaqat3">داودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، ج۱، ص۳</ref>

* داودی، محمد بن علی، طبقات المفسرین، جلد ۱، بیروت - لبنان: دار الکتب العلمیة

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]