۱۵۹٬۸۸۱
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
ابوبکر حسینی به دلیل کثرت تصانیف به لقب «المصنّف» شهرت یافت. شمسالدین سامی در «قاموس الاعلام» او را عالمی در علوم گوناگون معرفی کرده که به سبب کثرت آثارش به این لقب شناخته میشود.<ref name="tabaqat"/> محمد طاهر البروسوی او را از فضلای کرد و از سادات حسینی خوانده و به کتابهای «سراج الطریق» و «ریاض الخلود» او اشاره کرده است.<ref name="tabaqat"/> | ابوبکر حسینی به دلیل کثرت تصانیف به لقب «المصنّف» شهرت یافت. شمسالدین سامی در «قاموس الاعلام» او را عالمی در علوم گوناگون معرفی کرده که به سبب کثرت آثارش به این لقب شناخته میشود.<ref name="tabaqat"/> محمد طاهر البروسوی او را از فضلای کرد و از سادات حسینی خوانده و به کتابهای «سراج الطریق» و «ریاض الخلود» او اشاره کرده است.<ref name="tabaqat"/> | ||
علامه ابراهیم بن حسن کردی در کتاب «الأمم لإیقاظ الهمم» در وصف او میگوید: «امامی علامه است با تألیفات بسیار، از جمله «شرح المحرر» در فقه در سه جلد که مردم آن دیار از آن بهرهمند شدهاند. دو کتاب به فارسی دارد: یکی «سراج الطریق» مشتمل بر پنجاه باب و دیگری «ریاض الخلود» مشتمل بر هشت باب. او از اولیاء خداوند بود و بسیار با حضرت خضر(ع) همنشینی داشت.»<ref name="tabaqat"/> | [[کورانی، ابراهیم بن حسن|علامه ابراهیم بن حسن کردی]] در کتاب «الأمم لإیقاظ الهمم» در وصف او میگوید: «امامی علامه است با تألیفات بسیار، از جمله «شرح المحرر» در فقه در سه جلد که مردم آن دیار از آن بهرهمند شدهاند. دو کتاب به فارسی دارد: یکی «سراج الطریق» مشتمل بر پنجاه باب و دیگری «ریاض الخلود» مشتمل بر هشت باب. او از اولیاء خداوند بود و بسیار با حضرت خضر(ع) همنشینی داشت.»<ref name="tabaqat"/> | ||
شاگردان او عمدتاً در کردستان پراکنده بودند و مهمترین آنها پسرش ملا عبدالکریم بود که آثار پدر را روایت کرده و خود نیز از عالمان و مفسران شافعی به شمار میرود.<ref name="tabaqat"/> | شاگردان او عمدتاً در کردستان پراکنده بودند و مهمترین آنها پسرش ملا عبدالکریم بود که آثار پدر را روایت کرده و خود نیز از عالمان و مفسران شافعی به شمار میرود.<ref name="tabaqat"/> | ||