مینوی خرد: مجموعه‌ مقالاتی در یادبود احمد تفضلی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[تفضلی، احمد|تفضلی]] نزد بسیاری از علمای بزرگ مانند بدیع‌الزمان فروزانفر، مری بویس و ژان دومناش درس خوانده است. او سال 1347 به عنوان استادیار رشتۀ زبان‌های باستانی ایران به عضویت هیئت علمی دانشگاه تهران درآمد. سال 1352 دانشیار و در نهایت در سال 1357 به درجۀ استادی رسید. در سال 1370 به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی ایران منصوب شد. او مردی آرام و ملایم بود که به دلیل نجابت، ظرافت و نیک‌خواهی نسبت به کسانی که به کمک او نیاز داشتند، مورد علاقۀ شاگردان و همکارانش بود. اجتهاد علمی او هم در ایران و هم خارج از کشور به رسمیت شناخته شده بود و کمی قبل از مرگش، دکترای افتخاری دانشگاه سن‌پترزبورگ را دریافت کرده بود.