پرش به محتوا

سوره توحید: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۲۹ آوریل
بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره | نام = الإخلاص (توحید) | شماره = ۱۱۲ | جزء = ۳۰ | حزب = ۶۰ | ترتیب نزول = ۲۲ | ترتیب مصحف = ۱۱۲ | تعداد آیات = ۴ | تعداد کلمات = ۱۵ | تعداد حروف = ۴۷ | آیه سجده = ندارد | محل نزول = مکه (مکی) | نام‌های دیگر = سوره توحید، سوره صمد، سوره ولایت | بعد...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۸: خط ۱۸:
'''سوره توحید''' یا '''الإخلاص''' صد و دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است که ۴ آیه دارد و در [[جزء سیام]] قرآن جای دارد. این سوره [[سوره مکی|مکی]] است و به اعتقاد [[مسلمانان]] در [[مکه]] بر [[محمد|پیامبر اسلام]] نازل شده است. محتوای اصلی این سوره، [[توحید]] و توصیف خدای یگانه و نفی هرگونه شبیه و همتا برای اوست. به دلیل تأکید بر خلوص [[ایمان]] (إخلاص)، این سوره به «الإخلاص» نامگذاری شده است.
'''سوره توحید''' یا '''الإخلاص''' صد و دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است که ۴ آیه دارد و در [[جزء سیام]] قرآن جای دارد. این سوره [[سوره مکی|مکی]] است و به اعتقاد [[مسلمانان]] در [[مکه]] بر [[محمد|پیامبر اسلام]] نازل شده است. محتوای اصلی این سوره، [[توحید]] و توصیف خدای یگانه و نفی هرگونه شبیه و همتا برای اوست. به دلیل تأکید بر خلوص [[ایمان]] (إخلاص)، این سوره به «الإخلاص» نامگذاری شده است.


## محتوا و تفسیر
==محتوا و تفسیر==


سوره توحید در چهار آیه کوتاه، خلاصه و چکیده [[عقیده اسلامی]] درباره خدا را بیان می‌کند:
سوره توحید در چهار آیه کوتاه، خلاصه و چکیده [[عقیده اسلامی]] درباره خدا را بیان می‌کند:


1. «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»: بگو او خداى یکتاست.
# «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»: بگو او خداى یکتاست.
2. «اللَّهُ الصَّمَدُ»: خداى بى‌نیاز و پناه همه است.
# «اللَّهُ الصَّمَدُ»: خداى بى‌نیاز و پناه همه است.
3. «لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ»: نه زاده شده و نه مى‌زاید.
# «لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ»: نه زاده شده و نه مى‌زاید.
4. «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ»: و هیچ کس برای او همتا نیست.
# «وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ»: و هیچ کس برای او همتا نیست.


### تفسیر نام‌های الهی در این سوره
=== تفسیر نام‌های الهی در این سوره===


- **«أَحَد»**: این نام تنها یک بار در قرآن و در همین سوره ذکر شده است. به گفته مفسران، «أحد» به معنای یگانه و بی‌همتایی است که نه قابل تقسیم است و نه عدد می‌پذیرد.
- **«أَحَد»**: این نام تنها یک بار در قرآن و در همین سوره ذکر شده است. به گفته مفسران، «أحد» به معنای یگانه و بی‌همتایی است که نه قابل تقسیم است و نه عدد می‌پذیرد.