واجب الوجود (اصطلاح): تفاوت میان نسخه‌ها

| نخستین بار توسط = [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]] (به صورت نظام‌مند)

}}

'''واجب‌الوجود'''، (به عربی: واجب الوجود) در فلسفه اسلامی و علم کلام، به موجودی گفته می‌شود که «بودن» برای او ذاتی و «نبودن» برای او محال است. این اصطلاح در مقابل «ممکن‌الوجود» قرار می‌گیرد؛ موجودی که بودن و نبودنش ذاتاً یکسان است و برای تحقق یافتن به علت خارجی نیاز دارد. واجب‌الوجود در سنت فلسفه و کلام اسلامی، همان '''خدا''' است و هسته اصلی برهان‌های جهان‌شناختی (مانند برهان امکان و وجوب) را تشکیل می‌دهد.